Genesis 9— 2006

¹Тогаш Бог го благослови Ное и синовите негови, и им рече: „Пло­дете се и множете се, и полнете ја земјата!

²А сите земни животни и сите небески птици, и сѐ што лази по земјата, и сите морски риби да се плашат од вас: во ваши раце се предадени.

³Сѐ што се движи и живее, ќе ви биде храна; сѐ ви давам, како што ви ги бев дал зелените билки.

⁴Само не смеете да ги јадете живите суштества додека во нив има душа, односно крв!

⁵А за вашата крв, во која е вашиот живот, ќе барам сметка; од секој ѕвер ќе ја барам; ќе ја барам, исто така, душата човечка од раката на човек, од раката на братот негов;

⁶кој ќе пролее човечка крв, и неговата крв ќе се пролее од човечка рака; зашто човекот е создаден според образот Божји.

⁷Вие, пак, плодете се и множете се; ширете се на земјата и наполнете ја!“

⁸И му рече Господ на Ное и синовите негови со него, велејќи:

⁹„А Јас, еве, го поставувам заветот Мој со вас и со вашето потомство по вас,

¹⁰и со секоја жива душа, која е со вас, со птиците, и со добитокот, и со сите земни ѕверови, што се со вас, со сѐ она што излегло од ковчегот, со сите земни животни;

¹¹го поставувам заветот Мој со вас дека отсега нема веќе ниедна плот да загине од потоп и дека повеќе не ќе има потоп да ја запустува земјата!“

¹²И рече Бог: „Еве го знакот на заветот, што го поставувам меѓу Мене и вас и меѓу секоја жива душа, која е со вас, за сите идни поколенија:

¹³божилак Свој поставувам во обла­кот, за да биде знак на заветот меѓу Мене и земјата.

¹⁴Па кога облак ќе навеам на земјата, ќе се појави божилакот во облакот,

¹⁵и ќе си спомнам за заветот Мој, кој е меѓу Мене и вас и меѓу секоја душа, што живее во плот; и нема веќе да има потоп за да ја уништи секоја плот.

¹⁶Божилакот ќе биде во облакот, и Јас ќе го видам и ќе си спомнам за вечниот завет меѓу Бога и меѓу секоја жива душа во секоја плот, што е на земјата.“

¹⁷И му рече Бог на Ное: „Тоа е зна­кот на заветот, што го поставив меѓу Мене и меѓу секоја плот, што е на земјата!“

¹⁸Синовите Ноеви, кои излегоа од ковчегот, беа: Сим, Хам и Јафет. Хам е татко на Ханан.

¹⁹Тоа се трите сина Ноеви, и од нив се насели целата земја.

²⁰А Ное почна да ја обработува земјата, и насади лозје.

²¹И се напи од виното, па се опи, и легна гол среде шаторот свој.

²²А Хам, таткото на Ханан, ја виде голотијата на таткото свој, и излезе, та им го кажа тоа на обајцата браќа свои.

²³Но Сим и Јафет зедоа облека, и, наметнуваќи ја на рамената свои, појдоа назадешкум и ја покрија со неа голотијата на таткото свој; лицата им беа свртени наназад, и тие не ја видоа голотијата на својот татко.

²⁴А кога се истрезни Ное од виното, дозна што му беше направил помладиот негов син,

²⁵па рече, „Проклет да е Ханан; тој ќе биде слуга на слугите од браќата свои!“

²⁶И уште рече: „Благословен да е Гос­под Бог Симов; а Ханан ќе му биде слуга!

²⁷Нека го рашири Бог Јафет, и тој нека живее во шаторите на Сим; а Ха­нан ќе му биде слуга!“

²⁸И поживеа Ное по потопот триста и педесет години.

²⁹А сѐ на сѐ поживеа Ное деветстотини и педесет години; потоа умре.