Genesis 12— 2006

¹И му рече Господ на Аврам: „Излези од својата земја, и од родот свој, и од домот на татко си, па појди во земјата што ќе ти ја покажам Јас!

²А од тебе ќе направам голем народ, и ќе те благословам, и името твое ќе го прославам и ти ќе бидеш благословен.

³Ќе ги благословам оние, што тебе ќе те благословуваат, и ќе ги проколнам оние, што тебе ќе те проколнуваат и преку тебе ќе бидат благословени сите народи на земјата.“

⁴Тогаш тргна Аврам, како што му ка­жа Господ, а со него појде и Лот. Аврам имаше седумдесет и пет години кога излезе од Харан.

⁵И ги зеде Аврам Сараја, жената своја, и Лот, братанецот свој, со целиот имот што го беа спечалиле, и слугите што ги беа придобиле во Харан, па из­легоа за да отидат во земјата хананска.

⁶И Аврам ја помина таа земја до мес­тото Сихем, кај светото дрво во Мамре; а тогаш во таа земја живееја Хананци.

⁷И му се јави Господ на Аврам и му рече: „Оваа земја ќе му ја дадам на тво­ето потомство.“ И му подигна таму жртвеник на Господ, Кој му се јави.

⁸Потоа оттаму тој замина кон планината, на исток од Ветил, и таму го распна шаторот свој; и Ветил му беше од запад, а Гај од исток; и таму Му подигна на Господ жртвеник, и го призва името Господово.

⁹А оттаму се крена Аврам и се упати кон југ.

¹⁰Но имаше глад во таа земја и Ав­рам слезе во Египет да поживее таму; зашто гладот продолжи во оваа земја.

¹¹И кога се доближуваше до Египет, ѝ рече на жената своја Сараја: „Еве, јас знам дека си убава жена;

¹²затоа, кога ќе те видат Египќаните, ќе речат — оваа му е жена — па ќе ме убијат, а тебе ќе те остават жива.

¹³Туку, кажи дека си ми сестра, за да ми биде добро покрај тебе и да ме остават жив поради тебе.“

¹⁴И кога дојде Аврам во Египет, Егип­ќаните видоа дека таа е многу убава жена.

¹⁵Ја видоа и дворјаните фараонови, па ја пофалија пред фараонот. И жената беше одведена во домот фараонов.

¹⁶И поради неа Аврам живееше до­бро; имаше ситен и крупен добиток, магариња, слуги, слугинки, маски и камили.

¹⁷Но Бог пушти големо зло на фа­раонот и на неговиот дом поради Са­раја, жената Аврамова.

¹⁸Тогаш фараонот го повика Аврам и му рече: „Зошто ми го направи тоа? Зошто не ми кажа дека ти е жена?

¹⁹Зошто рече ‚сестра ми е‘, па јас сакав да ја земам за жена?! Сега, пак, ете ти ја жената, земи си ја и оди си!“

²⁰И фараонот определи луѓе, кои го испратија Аврам и жената негова, со сѐ што имаше.