Galatians 2— 2006

¹И четиринаесет години подоцна пак се искачив во Ерусалим со Вар­нава, а го зедов со себе и Тит.

²Влегов по откровение и им го из­ло­жив на верните, посебно на највидните, Евангелието што го проповедам кај незнабошците, за да не трчам или за да не трчав попусто.

³Па дури ни Тит, кој беше со мене, иако Елин, не беше принуден да се обрезе,

⁴и тоа заради лажните браќа, кои дојдоа и се вовлекоа да ја гледаат нашата слобода, која ја имаме во Христос Исус, за да нѐ поробат,

⁵ним ни за час не им дозволивме да нѐ покорат, за да остане во вас вистината на Евангелието.

⁶А, пак, оние за кои се мисли дека значат нешто — какви и да биле тие не­когаш, мене ми е сеедно, Бог не го гле­да човекот по лице — тие ништо не ми дадоа.

⁷Туку, напротив, кога видоа дека мене ми е доверено да го проповедам Евангелието на необрезаните, како на Петар — на обрезаните,

⁸зашто Оној, Кој дејствуваше врз Петар да врши апостолска служба меѓу обрезаните, дејствуваше и врз мене за апостолска служба меѓу незнабошците

⁹и кога ја познаа благодатта што ми е дадена, Јаков, Кифа и Јован, кои беа сметани за столбови, ни ја подадоа мене и на Варнава раката за заедништво и се согласија ние да одиме кај незна­бош­ци­те, а тие — кај обрезаните.

¹⁰Посакаа само да ги помниме сиро­ма­сите, за што се погрижив и точно да го исполнам.

¹¹А кога дојде Кифа во Антиохија, јас лично му се спротивставив, зашто бе­ше заслужил осудување.

¹²Имено, пред да пристигнат некои од Јаков, тој јадеше заедно со незна­бош­ците; а кога дојдоа, почна да се снебива и да се двои, бидејќи се плашеше од об­резаните.

¹³Заедно со него лицемереа и другите Јудејци, така што со нивното лицеме­рие беше заведен дури и Варнава.

¹⁴А кога видов дека тие не постапува­ат точно според Евангелската вистина, му реков на Кифа пред сите: „Кога ти, кој си Јудеец, живееш како нез­на­бош­ците, а не како Јудејците, зошто тогаш незнабошците ги принудуваш да жи­ве­ат јудејски?“

¹⁵Ние сме родени како Јудејци, а не грешници од незнабошците.

¹⁶Но знаеме дека човекот не се оп­равдува преку делата на Законот, туку само преку верата во Христос Исус. За­тоа и ние поверувавме во Исус Христос, за да се оправдаме преку верата во Христос, а не преку делата на Законот; зашто преку делата на Законот нема никој да се оправда.

¹⁷Ако, пак, барајќи да се оправдаме во Христос, и сами се најдовме греш­ни­ци, не е ли тогаш Христос слуга на гре­вот? Тоа никако!

¹⁸Зашто, ако одново го градам она што сум го урнал, тогаш и сам станувам престапник;

¹⁹преку Законот умрев за Законот, за да живеам за Бога. Се распнав заедно со Христос;

²⁰и јас веќе не живеам, туку Христос живее во мене. А тоа што сега живеам во тело, живеам со верата во Синот Божји, Кој ме возљуби и Себе се пре­да­де за мене.

²¹Не ја отфрлам благодатта Божја; зашто ако праведноста се придобива преку Законот, тогаш Христос залудо умрел.