Ezekiel 37— 2006

¹И се спушти раката Господова врз мене и Господ ме изведе пре­ку духот, ме постави среде полето — а тоа беше полно со коски,

²и ме проведе околу нив, а таму има­ше многу, многу коски во полето и тие беа наполно суви.

³И ми рече: „Сине човечки, ќе ожи­веат ли овие коски?“ И реков: „Господи Боже, Ти го знаеш тоа.“

⁴Па ми рече: „Изречи пророштво за тие коски и кажи им: ‚Коски суви, чујте го словото Господово!‘

⁵Така им вели Господ Бог на оние коски — еве, Јас ќе внесам во вас дух и вие ќе оживеете.

⁶Ќе ви дадам жили, ќе направам на вас да израсне месо, ќе ве покријам со кожа и ќе вдахнам во вас дух, па ќе оживеете и ќе познаете дека Јас сум Господ.“

⁷Јас го изреков ова пророштво како што ми беше заповедано, и кога пророкував, се чу шум, и, ете, движење, па почнаа коските да се зближуваат, секоја коска до својата коска.

⁸И видов, ете, имаше жили на нив, и месо израсна, кожа ги покри одозгора, но дух немаше во нив.

⁹Тогаш Тој ми рече: „Изречи про­роштво за духот, изречи пророштво, сине човечки, и кажи му на духот, вака вели Господ Бог: ‚дојди од четирите ветра, духу, и дувни врз овие убиени и тие ќе оживеат.‘“

¹⁰И јас го изреков ова пророштво како што ми заповеда Тој и влезе во нив дух — и тие оживеаја и се исправија на нозете свои — многу, многуброен народ.

¹¹Тогаш Тој ми рече — сине човечки, овие коски се сиот дом Израелов. Ете, тие велат: „Се исушија нашите коски, и загина нашата надеж — ние сме истрг­нати од коренот.“

¹²Затоа изречи пророштво и кажи им — вака вели Господ Бог: „Еве, Јас ќе ги отворам гробовите ваши и ќе ве изве­дам, народе Мој, од гробовите ваши и ќе ве воведам во земјата израелска.

¹³И ќе познаете дека Јас сум Господ, кога ќе ги отворам гробовите ваши и ќе ве изведам, народе Мој, од гробовите ваши.

¹⁴Ќе вдахнам во вас од Мојот дух и ќе оживеете, ќе ве населам во вашата земја, па ќе познаете дека Јас, Господ, го реков тоа, и го извршив, вели Гос­под.“

¹⁵И дојде слово Господово до мене:

¹⁶„Ти, сине човечки, земи жезол и напиши на него: ‚на Јуда и на синовите Израелови, неговите сојузници‘, и пак земи друг жезол и напиши на него: ‚на Јосиф‘. Тоа е жезолот на Ефрем и на сиот Израелов дом, негов сојузник.

¹⁷И соедини ги во себе еден со друг во еден жезол, така што во раката да бидат едно.

¹⁸А кога те прашаат синовите на твојот народ: ‚нема ли да ни објасниш, што значи тоа?‘

¹⁹тогаш речи им — така вели Господ Бог: ‚Еве, Јас ќе го земам Јосифовиот жезол, кој е во раката на Ефрем и на неговите сојузници, Израеловите колена, и ќе го додадам кон него, кон же­золот на Јуда, и ќе ги направам еден жезол, и тие ќе бидат едно во Мојата рака.‘

²⁰Кога, пак, двата жезла, на кои ќе напишеш, ќе бидат во твојата рака пред очите нивни,

²¹тогаш кажи им — вака вели Господ Бог: ‚Еве, Јас ќе ги земам синовите Израелови меѓу народите, помеѓу оние, кај кои се наоѓаат, ќе ги соберам сите и ќе ги доведам во нивната земја.

²²Во таа земја по планините израел­ски Јас ќе ги направам еден народ и еден цар ќе биде цар над сите нив и нема да има повеќе два народа, и нема повеќе да се делат на две царства.

²³И нема веќе да се осквернуваат со своите идоли, со своите гадотии и со разни свои пороци; ќе ги извлечам од сите нивни живеалишта, каде што гре­шеле, и ќе ги очистам, — и ќе бидат Мој народ и Јас ќе бидам нивни Бог.

²⁴А слугата Мој Давид ќе биде Цар над нив и Пастир на сите нив; тие ќе одат по Моите заповеди и уредбите Мои ќе ги пазат, и ќе ги исполнуваат.

²⁵Тие ќе живеат во земјата, која му ја дадов на Мојот слуга Јаков, во која жи­вееја предците нивни; таму ќе живеат вечно, тие и децата нивни и внуците нивни; а Мојот слуга Давид ќе биде кнез кај нив засекогаш.

²⁶Ќе склучам со нив завет за мир, вечен ќе биде заветот со нив. И ќе ги средам, ќе ги размножам и ќе го пос­тавам меѓу нив Моето светилиште за­секогаш.

²⁷И кај нив ќе биде Моето живеа­лиште, па ќе бидам нивни Бог, а тие ќе бидат Мој народ.

²⁸И ќе познаат народите дека Јас сум Господ, Кој го осветува Израел, кога Моето светилиште ќе биде помеѓу нив засекогаш.‘“