Ezekiel 34— 2006

¹И дојде слово Господово до мене:

²„Сине човечки, изречи пророштво против пастирите израелски, изречи пророштво и кажи им на пастирите — вака вели Господ Бог: тешко на пас­тирите израелски, кои се пасеа сами себе! Зар пастирите не треба да го пасат стадото свое?

³Вие го јадевте маслото и се облекувавте во волна, колевте угоени овци, а стадото не го пасевте.

⁴Слаби не поткрепувавте, болни не лекувавте, ранети не преврзувавте, ис­терани не враќавте и загубени не ба­равте, а управувавте со нив преку на­силие и жестокост.

⁵Тие се распрснаа без пастир, и откако се растурија, станаа плен на сите полски ѕверови.

⁶Скитаат овците Мои по сите планини и по секој висок рид и распрснати се по целата земја овците Мои, и никој не прашува за нив, и никој не ги бара.

⁷Затоа, о, пастири, чујте го словото Господово:

⁸Жив сум Јас, вели Господ Бог: заради тоа што овците Мои беа оставени да бидат разграбени, па, немајќи пастир, станаа плен на сите полски ѕверови, и заради тоа што пастирите не ги бараа Моите овци, бидејќи тие се пасеа сами себе, а Моето стадо не го пасеа,

⁹затоа, пастири, чујте го словото Господово:

¹⁰вака вели Господ Бог: еве, Јас сум против пастирите и ќе ги барам овците Свои од рацете нивни, и нема да им дадам повеќе да ги пасат овците, и пас­тирите нема повеќе да се пасат самите себе, и ќе ги одземам Моите овци од нивните челусти, и тие веќе нема да бидат нивна храна.

¹¹Зашто, така вели Господ Бог: еве, Јас сам ќе ги побарам овците Мои и ќе ги најдам.

¹²Како што пастирот го проверува стадото свое, во оној ден кога ќе се нај­де меѓу своето распрснато стадо, така ќе ги најдам Јас овците Мои и ќе ги ослободам од сите места, каде што биле распрснати во ден облачен и мрачен.

¹³Ќе ги изведам од народите и ќе ги соберам од земјите, ќе ги доведам во земјата нивна и ќе ги пасам по планините израелски, покрај потоци и по сите места, каде што се живее во таа земја.

¹⁴Ќе ги пасам на добро пасиште и ќе имаат свое трло на високите израелски планини; таму во трлото ќе се одмораат добро и ќе пасат на сочно пасиште, по планините израелски.

¹⁵Моите овци, Јас ќе ги пасам и ќе ги одморам, вели Господ Бог.

¹⁶Изгубена ќе најдам и истерана ќе вратам, ранета ќе превијам и болна ќе излекувам, здебелена и бујна ќе исчис­там; ќе ги пасам со правда.

¹⁷Вас, пак, овци Мои, така вели Гос­под Бог, Јас ќе ве судам меѓу овца и ов­ца, меѓу овен и козел.

¹⁸Зар малку ви е тоа што пасете на добро пасиште, а другиот дел од пасиш­тето го газите со своите нозе, и пиете чиста вода, додека остатокот ја матите со нозете свои?

¹⁹Па овците Мои треба да го јадат она, што сте го изгазиле вие со нозете свои, и да го пијат она, што сте го изма­тиле со нозете свои?

²⁰Затоа, вака вели Господ Бог: еве, Јас сам ќе ве судам меѓу овца згоена и овца слаба.

²¹Бидејќи со слабините и плеќите се туркате, а со роговите ги бодете сите слаби додека не ги истерате надвор.

²²Но Јас ќе ги спасам овците Мои и тие нема веќе да бидат разграбувани, и ќе пресудам меѓу овца и овца.

²³И ќе поставам над нив еден пастир, што ќе ги пасе, слугата Мој Давид; тој ќе ги пасе и тој ќе им биде пастир.

²⁴И Јас, Господ, ќе бидам нивни Бог, а Мојот слуга Давид ќе биде нивни кнез. Јас, Господ, го реков ова.

²⁵И ќе склучам со нив завет за мир и ќе ги отстранам од тој дел на земјата сите лути ѕверови, така што тие ќе живеат мирно во степата и ќе спијат во горите.

²⁶Ќе ги благословам нив и сѐ што е околу ридот Мој и ќе им праќам на­време дожд; тоа ќе бидат дождови бла­гословени.

²⁷И дрвјата во полето ќе го даваат својот плод и земјата ќе ги дава своите производи; и тие ќе бидат во безопасност на земјата своја и ќе познаат дека Јас сум Господ, кога ќе ги скинам врс­ките на јаремот и ги ослободам од рацете на нивните непријатели.

²⁸Тие нема веќе да бидат плен за на­родите и полските ѕверови нема да ги јадат; тие ќе живеат спокојно и никој нема да ги заплашува.

²⁹И ќе им приготвам бујна градина, тие нема веќе да умираат од глад на земјата и нема да трпат срам од народите.

³⁰И ќе познаат дека Јас, нивниот Господ Бог, сум со нив и дека тие, до­мот Израелов, се Мој народ, вели Гос­под Бог,

³¹и дека сте вие Мои овци, овци на Моето стадо; вие сте луѓе, а Јас сум ва­шиот Бог,“ вели Господ Бог.