Ezekiel 19— 2006

¹„А ти заплачи по кнезовите Израелови.

²И кажи: — каква лавица е твојата мајка? Се расположила меѓу лавовите, меѓу младите лавови, одгледува свои мали.

³И отхранила едно од своите млади, па тоа станало млад лав и се научило плен да лови, луѓе да јаде.“

⁴И чуја народите за него: бил фатен во неговата јама и во вериги однесен во земјата египетска.

⁵И откако почека и виде дека на­дежта нејзина ѝ пропадна, таа зеде дру­го свое лавче и го направи млад лав.

⁶И тоа, кога стана млад лав, почна да оди меѓу лавовите и се научи плен да лови, и луѓе да јаде,

⁷ги осквернуваше вдовиците нивни и градовите нивни ги опустошуваше; па запусте земјата и сите нејзини населби од неговото рикање.

⁸Тогаш се подигнаа против него на­родите од околните области и ја поста­вија мрежата своја; тој беше фатен во нивната јама.

⁹И го ставија во кафез, во вериги, па го одведоа во тврдината, за да не се слуша глас од него по планините из­раелски.

¹⁰Твојата мајка беше како лоза, посадена покрај вода; плодовита и разгранета беше таа од многу вода.

¹¹И имаше кај неа прачки здрави за скиптар на владетел и високо се издигна со својот раст и меѓу густите прачки, па се истакнуваше во височината своја, со многуте свои ластари.

¹²Но, во гневот таа беше откорната, фрлена на земја и источниот ветар го исуши плодот нејзин; откинати и ису­шени се нејзините силни прачки, оган ги проголта.

¹³А таа сега е пресадена во пустината, во земја сува и жедна.

¹⁴И излезе оган од сплетот на гран­ките нејзини, ги проголта плодовите нејзини и не останаа на неа здравите прачки за скиптар на владетел. Тоа е жална песна и ќе има плачење.