Exodus 6— 2006

¹А Господ му рече на Мојсеј: „Еве, ќе видиш што ќе му направам сега на фараонот; под дејство на силна рака ќе ги пушти; под дејство на цврста рака дури ќе ги истера од земјата своја.“

²И уште му зборуваше Бог на Мојсеј, па му рече: „Јас сум Господ.

³Јас им се јавував на Авраам и Исак и Јаков како Ел-Шадај, а со името Мое ‚Јахве‘ не сум им се открил.

⁴И направив завет Свој со нив дека ќе им ја дадам земјата хананска: земја, во која беа тие доселеници, и во која живееја како туѓинци.

⁵Ги чув воздишките на израелските синови, кои Египќаните ги измачуваат, и се сетив на заветот Мој.

⁶Затоа, појди и кажи им на синовите на Израел, велејќи: ‚Јас сум Господ, ќе ве изведам од египетското ропство, ќе ве избавам од насилството нивно, ќе ве спасам со силна рака и со строга казна.

⁷Ќе ве земам за свој народ и ќе ви бидам Бог, па ќе познаете дека Јас сум Господ, Бог ваш, Кој ќе ве изведе од египетското ропство.

⁸И ќе ве воведам во онаа земја, за која кренав рака и се заколнав дека ќе му ја дадам на Авраам, на Исак и на Јаков; и ќе ви ја дадам вам во наслед­ство. Јас сум Господ!‘“

⁹Мојсеј им го кажа тоа на синовите на Израел, но тие не го послушаа Мојсеј од малодушност, поради тешкото ропство.

¹⁰Тогаш Господ пак му рече на Мој­сеј, велејќи:

¹¹„Влези, кажи му на фараонот, царот египетски, да ги пушти израелските синови од земјата своја.“

¹²А Мојсеј проговори пред Господ и рече: „Ете, синовите на Израел не ме послушаа, а како ќе ме послуша фараонот? А освен тоа, јас сум спор во зборувањето.“

¹³Но Господ им зборуваше на Мојсеј и на Арон, и им ги кажуваше Своите заповеди кон синовите на Израел и кон фараонот, царот египетски, за да ги пушти синовите израелски од земјата египетска.

¹⁴Ова се старешините на нивните по­ко­ленија: синовите на Рувим, првородениот син Израелов: Ханох и Палу, Ес­ром и Карми; тоа се семејствата Рувимови.

¹⁵А синовите Симеонови се: Јемуел, Јамин, Оад, Јахин, Сигор и Саул, син на една Хананка.

¹⁶А еве ги имињата на синовите Ле­ви­еви, според родовите нивни: Гирсон, Каат и Мерариј. А Левиј поживеа сто триесет и седум години.

¹⁷Синови, пак, Гирсонови беа: Ливниј и Семеј со семејствата нивни.

¹⁸Синови Каатови: Амрам и Јицхар, Хеврон и Узиил. А годините на Каато­виот живот беа сто триесет и три.

¹⁹А синовите Мерариеви се: Махлиј и Мушиј. Тоа се семејствата на Левиј според родовите нивни.

²⁰Амрам се ожени со Јохеведа, тетката своја, и таа му ги роди Арон и Мој­сеј. Амрам поживеа сто триесет и седум години.

²¹Синови, пак, Јицхарови беа: Кореј, Нефег и Зихриј.

²²Синовите Узиилови се: Мисаил, Елцафан и Ситриј.

²³А Арон ја зеде за жена Елишева, ќерката Аминадавова, сестра Наасоно­ва; и таа му ги роди Надав и Авиу, Елеазар и Итамар.

²⁴Синови Кореови беа: Асир, Елкана и Авијасаф. Тоа е потомството Коре­ово.

²⁵И Елеазар, синот Аронов, се ожени со една од ќерките Путиелови, и таа му го роди Финес. Тоа се старешините на Левиевото племе, според нивните семеј­ства.

²⁶А Арон и Мојсеј, тоа се оние, на кои Господ им рече да ги изведат си­новите израелски од земјата египетска, подредени во дружини.

²⁷Овие се оние, кои му зборуваа на фараонот, царот египетски, за да ги пушти синовите на Израел од земјата египетска; тоа се Мојсеј и Арон.

²⁸Во оној ден, кога Господ му говореше на Мојсеј во земјата египетска,

²⁹му рече Господ на Мојсеј, велејќи: „Јас сум Господ. Кажи му го на фа­раонот, царот египетски, сѐ она што Јас ти го велам!“

³⁰А Мојсеј рече пред Господ: „Еве, недоброречив сум, па како ќе ме по­слуша фараонот?“