Exodus 34— 2006

¹И Господ му рече на Мојсеј: „Изделкај за себе две плочи од камен, како што беа првите, а Јас ќе ги напишам на плочите зборовите, кои беа на првите плочи, што ти ги скрши.

²И биди готов за утре, и качи се горе на планината Синај, и застани пред Мене, на врвот од планината.

³Но никој нека не се искачува со те­бе, ниту да се појавува по целата планина; дури ни добиток, ситен или крупен, да не пасе близу планинава.“

⁴И Мојсеј изделка две плочи од камен, како што беа првите, и стана утредента рано, па се искачи на планината Синај, како што му заповеда Господ, и ги зеде со себе двете камени плочи.

⁵А Господ слезе во облак, а Мојсеј застана пред Него, и го извика името Господово.

⁶Потоа Господ помина покрај лицето на Мојсеј и извика: „Господ, Господ, Бог човекољубив и милостив, долготрпелив, многумилостив и верен!

⁷Кој ја чува правдата и покажува милост на илјадници, Кој проштава беззаконија, неправди и гревови, но Кој виновни не остава неказнети, Кој за гревовите на татковците ги казнува децата, дури и внуците до третото и четвртото колено.“

⁸А Мојсеј веднаш, падна наземи и се поклони;

⁹и рече: „Ако сум нашол милост пред Тебе, Господи, нека оди Господ мој со нас, бидејќи овој народ е тврдоглав; прости ни ги гревовите наши и беззаконијата наши и ќе бидеме Твои.“

¹⁰Тој одговори: „Еве, воспоставувам завет со тебе: пред целиот народ твој ќе извршам чуда какви што не биле на­правени по целата земја и кај ниеден народ; и ќе ги видат сите луѓе, меѓу кои си и ти, делата Господови, бидејќи стра­шно ќе биде она што ќе го направам за тебе.

¹¹Пази го сѐ она, што сега ти го запо­ведам; еве, Јас ќе ги изгонам пред лицето твое Аморејците, и Хананците, и Хитијците, и Перизијците, и Евејците и Јевусијците;

¹²внимавај да не влегуваш во сојуз со оние, кои живеат во земјата, во која ќе влезеш, да не станат соблазна за вас,

¹³туку жртвениците нивни урнете ги, и спомениците нивни скршете ги; и све­тите дрвја нивни исечете ги.

¹⁴Зашто ти не треба да се поклонуваш на други богови освен на Господ, бидејќи името Негово е ревниво; Тој е Бог ревнител.

¹⁵Не стапувај во сојуз со жителите на таа земја, та кога ќе се оддаваат на блуд за своите богови и им принесуваат жр­т­ва, да не те поканат и тебе да јадеш од нивните жртви.

¹⁶И не земај од ќерките нивни жени за своите синови, та да не би и ќерките нивни, вршејќи блуд за боговите свои, да ги натераат и синовите твои на блуд за боговите нивни.

¹⁷Не прави за себе лиени богови!

¹⁸Пази го празникот Бесквасници: седум дена јади бесквасен леб, како што ти заповедав, во определеното време во месецот авив, зашто во месец авив излезе од Египет.

¹⁹Сѐ што отвора утроба, Мое е, како и секое првородено од говедата твои, и секое првородено од овците.

²⁰Но првороденото од магарињата замени го со јагне; ако не го замениш, тогаш откупи го; а секое првородено меѓу синовите твои, откупи го; да не се појавува никој пред Мене со празни раце.

²¹Шест дена работи, а во седмиот ден одмори се: дури и ако е време на сеидба и жетва;

²²празнувај го празникот на седми­ците, празникот на почетокот на жет­вата на пченицата и празникот на бер­бата на крајот од годината;

²³трипати во годината секое машко меѓу вас да се јавува пред Господ Бог Израелов,

²⁴зашто Јас ќе ги истерам народите од пред тебе, и ќе ги проширам гра­ниците твои, и никој нема да се полакоми по земјата твоја, ако се јавуваш пред лицето на Господ, твојот Бог, трипати во годината.

²⁵Немој да ја мешаш крвта од жртвите Мои со квасен леб, и жртвата за празникот Пасха да не преноќева до изутрина.

²⁶Првите плодови од првиот род на земјата твоја принесувај ги во домот на Господ, твојот Бог; немој да вариш јаре во млекото од неговата мајка!“

²⁷А му рече уште Господ на Мојсеј: „Запиши си ги овие зборови, зашто со тие зборови склучувам завет со тебе и со Израел.“

²⁸И остана Мојсеј таму пред Господ четириесет дена и четириесет ноќи, не јадејќи леб и не пиејќи вода; и ги на­пиша врз плочите зборовите на заветот, Десетте заповеди.

²⁹Кога Мојсеј се симнуваше од Пла­нината Синајска, ги држеше во рацете свои двете плочи; но слегувајќи од пла­нината, Мојсеј не знаеше дека кожата на лицето му зрачи зашто Бог разговараше со Него.

³⁰И бидејќи Арон и сите израелски синови го видоа Мојсеј, како и тоа дека лицето му зрачи, се плашеа да се приближат до него.

³¹Но Мојсеј ги повика, и тие прис­тапија кон него, Арон и сите поглавари на народот, и Мојсеј говореше со нив.

³²Потоа дојдоа сите синови израел­ски, и тој им заповеда сѐ што му рече Господ на планината Синај.

³³А кога Мојсеј престана да зборува со нив, го покри лицето свое со покривало.

³⁴Но кога Мојсеј излегуваше пред Гос­под, за да зборува со него, го кре­ваше покривалото, додека не излезеше; а штом ќе излезеше, им кажуваше на синовите израелски сѐ што му беше за­по­ведал.

³⁵Тогаш синовите израелски го гле­даа лицето Мојсеево како зрачи; Мојсеј, пак, го покриваше лицето свое со по­кривало додека пак не влезеше да зборува со Него.