Acts 10— 2006

¹Во Кесарија имаше еден човек, по име Корнилиј, стотник од таканаречената Италска чета.

²Тој беше благочестив и богобојазлив човек, заедно со целиот негов дом; изобилно му даваше милостина на народот и секогаш Му се молеше на Бога.

³Еднаш околу деветтиот час од де­нот, тој виде најаве ангел Божји, како доаѓа кај него и му вели: „Корнилиј!“

⁴А тој го впери погледот во него и си­от уплашен рече: „Што е Господи?“ Тој му рече: „Бог си спомна за молитвите твои и милостините твои.

⁵И сега, прати луѓе во Јопија и по­викај го Симон, кого го викаат Петар.

⁶Тој престојува таму како гостин кај некој си кожар Симон, чија куќа се на­оѓа покрај морето.“

⁷Кога си отиде ангелот што му зборуваше, Корнилиј повика двајца од своите слуги и еден благочестив војник, кои постојано се наоѓаа кај него;

⁸па, откако им кажа сѐ, ги прати во Јопија.

⁹Утредента, додека тие патуваа и на­ближуваа до градот, Петар околу шес­тиот час се качи на рамниот пок­рив од куќата да се помоли.

¹⁰И бидејќи беше огладнел, сакаше нешто да јаде; а додека му приготвуваа, тој падна во занес,

¹¹и го виде небото отворено и некаков сад како слегува кон него, сличен на не­кое големо платниште, врзано за че­ти­рите краишта, и се спушташе на земјата.

¹²Во него имаше секакви четиринож­ни животни, ѕверови, влекачи земни и птици небески.

¹³И дојде глас кон него: „Петре, ста­ни, заколи и јади!“

¹⁴А Петар рече: „Никако, Господи, зашто никогаш не сум јадел погано или нечисто.“

¹⁵И повторно дојде глас кон него: „Она што Бог го очистил, ти не го сме­тај за нечисто!“

¹⁶Тоа се повтори трипати, а садот пак се крена кон небото.

¹⁷И додека Петар беше во недоумица што значи тоа видение што го виде, ете ги луѓето, испратени од Корнилиј, кои откако се распрашаа и го најдоа домот на Симон, застанаа пред портата.

¹⁸Тогаш повикаа и прашаа: „Овде ли гостува Симон, наречен Петар?“

¹⁹И додека Петар размислуваше за видението, Духот му рече: „Ете, те ба­раат тројца луѓе.

²⁰Туку стани, слези и оди со нив, не размислувајќи ништо; зашто Јас ги пратив!“

²¹Штом слезе кај луѓето, испратени од Корнилиј кај него, Петар рече: „Јас сум тој, кого го барате. Зошто сте дош­ле?“

²²А тие му одговорија: „Стотникот Корнилиј, човек праведен и богобојаз­лив, познат по своите добрини меѓу си­от јудејски народ, прими заповед од свет ангел да те повика во својот дом и да ги послуша твоите зборови.“

²³Тогаш Петар ги повика внатре и ги нагости. А утрината стана и отиде со нив; со него заминаа и некои браќа од Јопија.

²⁴Следниот ден тие пристигнаа во Кесарија. А Корнилиј ги чекаше, по­ви­кувајќи ги своите роднини и блиски пријатели.

²⁵Додека Петар влегуваше, Корнилиј му дотрча во пресрет, падна пред нозете негови и му се поклони.

²⁶А Петар го подигна и му рече: „Стани, и јас сум само човек.“

²⁷И така разговарајќи со него, влезе внатре, каде што најде мнозина соб­рани.

²⁸И им рече: „Вие знаете дека на чо­век Јудеец му е забрането да се дружи или да оди кај човек од друг род. Но ме­не Бог ми покажа ниеден човек да не го нарекувам поган или нечист.

²⁹Затоа, кога бев поканет, дојдов без двоумење. Сега ве прашувам, зошто ме повикавте?“

³⁰И Корнилиј одговори: „Пред че­ти­ри дена, сѐ до овој час постев, а во де­веттиот час се молев во својот дом. Одеднаш, пред мене застана човек во светла облека,

³¹и ми рече: ‚Корнилиј, твојата мо­литва е услишена, и за твоите милостини Бог Си спомна.

³²Затоа прати некого во Јопија и по­викај го Симон, наречен Петар; тој сега престојува на гости кај Симон Ко­жа­рот, покрај морето.‘

³³Затоа јас веднаш пратив луѓе по те­бе, и ти добро направи што дојде. Сега, пак, ние сите стоиме пред Бога за да слушнеме сѐ што ти е од Бога за­по­ве­дано.“

³⁴Тогаш Петар ја отвори устата и ре­че: „Навистина сфаќам дека Бог не гле­да на лице;

³⁵туку, напротив, Нему му е мил во секој народ оној кој има страхопочит кон Него и постапува праведно.

³⁶Тој им го прати на синовите Из­ра­елови словото, благовестувајќи мир преку Исус Христос, Кој е Господ на сите.

³⁷Вие знаете за сето она што се слу­чуваше по цела Јудеја, почнувајќи од Галилеја, по крштавањето што го про­поведаше Јован:

³⁸како Го помаза Бог со Дух Свети и со сила Исус од Назарет, и како Тој оде­ше вршејќи добри дела и исцелувајќи ги сите што беше ги нападнал ѓаволот, зашто Бог беше со Него.

³⁹И ние сме сведоци за сѐ што на­пра­ви Тој во земјата Јудејска и во Еру­са­лим. Него Го убија, приковувајќи Го на крст.

⁴⁰Него Бог Го воскресна на третиот ден и Му даде да се појави,

⁴¹но не на сиот народ, туку само нам, предизбрани од Бога сведоци, кои јадев­ме и пиевме со Него по Неговото вос­креснување од мртвите.

⁴²И ни заповеда да им проповедаме на луѓето и да сведочиме дека Тој е од Бога определениот Судија над живите и мртвите.

⁴³Сите пророци сведочат за тоа дека секој што ќе поверува во Него, ќе добие простување на гревовите преку Него­во­то име.“

⁴⁴Додека Петар уште ги зборуваше тие зборови, Дух Свети слезе над сите што го слушаа словото.

⁴⁵А обрезаните верници, што беа дојдени заедно со Петар, се изненадија што дарот на Светиот Дух се излеа и над незнабошците,

⁴⁶зашто ги слушаа како зборуваат на разни јазици и Го возвеличуваат Бога. Тогаш Петар рече:

⁴⁷„Може ли некој да ја забрани водата за да не бидат крстени оние кои Го примија Духот Свети како и ние?“

⁴⁸И им заповеда да бидат крстени во името на Исус Христос. Потоа тие го замолија да остане кај нив неколку де­на.