2 Chronicles 32— 2006

¹По таквите дела и таквата верност дојде Сенахирим, царот асирски, навлезе во Јудеја, ги опседна утврдените градови со намера да ги освои.

²Кога виде Езекија дека Сенахирим дошол со цел да војува против Еру­салим,

³реши со началниците и со своите силни луѓе да ги затвори сите извори на вода надвор од градот; и тие му помогнаа.

⁴Се собра многу народ и ги затрупаа сите извори и потокот, кој течеше низ земјата, велејќи: зошто кога ќе дојде асирскиот цар, да најде многу вода?

⁵И се утврди Езекија, ги поправи си­те срушени ѕидови и ги издигна до кулата, а надвор изгради друг ѕид, го утврди Мило во Давидовиот град и изработи многу оружје и штитови.

⁶Постави воени началници над народот и ги собра кај себе на плоштадот кај градските порти, па им говореше од срце, велејќи:

⁷„Бидете тврди и храбри, не страху­вајте и не плашете се од асирскиот цар и од сето множество, кое е со него, заш­то со нас има повеќе, отколку со него;

⁸со него е рака човечка а со нас е Господ, Бог наш, за да ни помага и да се бори во битките наши.“ И народот се охрабри од зборовите на Езекија, царот јудејски.

⁹Потоа асирскиот цар Сенахирим испрати свои слуги во Ерусалим, — кога тој лично беше во Лакиш, и сета негова сила со него, — до јудејскиот цар Езекија и до сите Јудејци во Ерусалим, да кажат:

¹⁰„Вака вели Сенахирим, царот асирски: ‚на што се надевате и седите во Ерусалим опседнати?‘

¹¹Зар Езекија не ве мами, за да ве предаде на смрт од глад и жед, кога ви вели: ‚Господ, Бог наш, ќе нѐ спаси од раката на асирскиот цар?‘

¹²Зар тој Езекија не ги премавна светилиштата Негови и жртвениците Негови и им рече на Јудејците и на Ерусалим: пред еден жртвеник поклонувајте се и врз него кадете!

¹³Зар не знаете, што направив јас и предците мои со сите земни народи? Можеа ли боговите на земните народи да ја спасат земјата своја од раката моја?

¹⁴Кој од сите богови на народите, што моите предци ги истребија, можеше да го спаси својот народ од раката моја? Ќе може ли и вашиот Бог да ве спаси вас од раката моја?

¹⁵А сега, нека не ве мами Езекија и да не ве заведува така; не верувајте му; ако ниту еден бог на ниту еден народ и царство не беше во состојба да го спаси народот свој од раката моја и од раката на предците мои, тогаш и вашиот Бог нема да ве спаси вас од раката моја.“

¹⁶И уште многу говореа слугите негови против Господ Бог и против Езекија, Неговиот слуга.

¹⁷Тој напиша писмо, во кое Го хулеше Господ, Бог Израелов, и гово­реше против Него вакви зборови: „Како што боговите на земните народи не ги спасија своите народи од раката моја, така и Езекиевиот Бог нема да го спаси Својот народ од раката моја.“

¹⁸И викаа со силен глас на јудејски јазик кон народот во Ерусалим, кој беше по ѕидовите, за да го заплашат и исплашат, та да го преземат градот.

¹⁹И говореа за Бога на Ерусалим, како за боговите на земните народи, — дело на човечки раце.

²⁰Тогаш царот Езекија и пророкот Исаија, синот Амоцов, се помолија и кренаа глас кон небото.

²¹И Господ испрати ангел, кој ги погуби сите јунаци, главниот начал­ник и началниците на војската на асирскиот цар, и тој се врати посрамен во земјата своја. И кога дојде во домот на својот бог, таму го убија со меч оние кои беа излезени од неговите бедра.

²²Така го спаси Господ Езекија и ерусалимските жители од раката на асирскиот цар Сенахирим и од рацете на сите, и ги пазеше насекаде.

²³Тогаш мнозина почнаа да Му донесуваат дарови на Господ во Ерусалим и скапи работи на јудејскиот цар Езекија. И тој се издигна потоа во очите на сите народи.

²⁴Во тие дни се разболе Езекија до смрт. И Му се помоли на Господ, и Тој послуша и му даде знак.

²⁵Но Езекија не Му благодари за направените му добрини, зашто срцето негово се возгордеа. Затоа гневот Бож­ји падна врз него, врз Јудеја и врз Еру­салим.

²⁶Но штом Езекија се понизи поради горделивоста во срцето негово, — тој и ерусалимските жители, — гневот Госпо­дов не падна врз нив во Езекиевите де­нови.

²⁷Езекија имаше многу големо богатство и слава; си направи ризници за сребро и злато и за скапоцени камења, како и за благопријатни мириси, штито­ви и секакви скапи садови;

²⁸и одделни простории за земни производи: жито, вино и масло, и трла за секаков добиток и огради за стада.

²⁹Си изгради и градови. А стада од ситен и крупен добиток имаше многу, зашто Бог му беше дал многу голем имот.

³⁰Тој, пак, Езекија, го затвори горниот проток на Гионските води и го насочи удолу, западно од Дави­довиот град. И во секоја своја работа Езекија беше успешен.

³¹Само кај пратениците на вавилонските цареви, што беа испратени до него да прашаат за едно чудо, што се случило на земјата, Господ го остави, за да го испита и да открие сѐ, што му беше во срцето.

³²Другите дела на Езекија и неговите добри дела се опишани во видението на пророкот Исаија, синот Амоцов, и во Книгата за царевите јудејски и израелски.

³³Почина Езекија кај своите предци, и го погребаа погоре од гробиш­тата на Давидовите потомци, а по неговата смрт сите Јудејци и жители ерусалимски му укажаа почест. И на негово место се зацари синот негов Манасија.