2 Chronicles 33— 2006

¹Манасија беше на дванаесет години кога стана цар, и царуваше во Ерусалим педесет и пет години.

²Тој го правеше она што не беше угодно пред очите Господови, поведувајќи се по гадотиите на народите, кои Господ ги беше прогонил од лицето на синовите Израелови.

³Изгради пак идолски светилишта, што ги беше урнал таткото негов Езе­кија, им издигна жртвеници на Ваалов­ци, подигна млади шуми и се поклонуваше на целото небеско воинство и му служеше;

⁴изгради жртвеници и во Господо­виот дом, за кој Господ беше рекол: „Во Ерусалим вечно ќе престојува името Мое.“

⁵Изгради и жртвеници на целото небеско воинство во двата трема на Господовиот дом.

⁶Тој ги преведуваше преку оган синовите свои во долината на Хиномо­виот син, гаташе, вражаше и маѓепсуваше; и повика извикувачи на мртви и волшебници: тој правеше многу лоши работи пред очите на Господ, за да Го разгневи.

⁷Направи уште и извајан идол и го постави во Господовиот дом, за кој Бог му беше рекол на Давид и на синот негов Соломон: „Во тој дом и во Еру­салим, што го избрав меѓу сите племиња израелски, ќе го положам името Свое засекогаш;

⁸и нема да оставам во иднина да излезе ногата израелска од таа земја, што ја утврдив за нивните предци, само ако тие се потрудат да го прават сѐ она, што сум им го заповедал во целиот закон и наредбите и заповеди­те, дадени преку раката Мојсеева.“

⁹Но Манасија ја доведе Јудеја и ерусалимските жители дотаму, што постапуваа полошо и од оние народи, што Господ ги истреби од пред лицето на израелските синови.

¹⁰Господ му говореше на Манасија и на луѓето негови, но тие не послушаа.

¹¹Затоа Господ ги испрати против нив военоначалниците на асирскиот цар, кои го оковаа Манасија во окови, го врзаа со вериги и го одведоа во Вавилон.

¹²И во таа тешка неволја тој почна да Го моли Господа, својот Бог, и длабоко се понизи пред Бога на своите предци.

¹³Му се помоли Нему, и Бог се приклони кон него, ја чу молбата не­гова и го врати во Ерусалим во цар­ството негово. И разбра Манасија дека Господ е Бог.

¹⁴Потоа тој изгради надворешен ѕид на Давидовиот град, западно од Гион, по долот и до влезот на Рибните Порти, и околу Офел и го издигна високо. По­тоа постави воени начал­ници по сите утврдени градови во Јудеја,

¹⁵ги отстрани туѓите богови, идолот од Господовиот дом и сите идолски светилишта, што ги беше изградил во гората на Господовиот дом и во Еру­салим, ги исфрли надвор од градот.

¹⁶Го обнови жртвеникот Господов и принесе на него жртви, помирителни и благодарствени, и им порача на Јудеј­ците да Му служат на Господ, Бог Из­раелов.

¹⁷Но народот уште принесуваше жртви по идолските светилишта, но и на Господ, Својот Бог.

¹⁸Другите дела Манасиеви, молитвата негова кон својот Бог и зборо­вите на јасновидците, кои му говореа од името на Господ, Бог Израелов, се наоѓаат во Книгата за царевите израелски.

¹⁹И молитвата негова, и тоа, што Господ се приклони кон него, и сите не­гови гревови и беззаконија, и местата, по кои беше издигнал жртвеници и поставил ликови на Ашера и идоли, пред да се понизи, опишани се во за­писите на Хазај.

²⁰И почина Манасија кај своите предци, и го погребаа во домот негов. А на негово место се зацари синот негов Амон.

²¹Амон беше на дваесет и две години, кога стана цар, и царуваше во Ерусалим две години.

²²И тој го правеше она што не беше угодно пред очите Господови така, како што го правеше тоа татко му Манасија: на сите идоли, што ги беше направил татко му Манасија, Амон им принесуваше жртва и им служеше.

²³И не се понизи пред Господ, како што се понизи таткото негов Манасија; напротив, Амон ги наголеми гревовите свои.

²⁴Слугите негови се побунија против него и го убија во домот негов.

²⁵Но народот во земјата ги изби сите оние, што беа во бунтот против царот Амон, и место него народот на таа зем­ја го избра за цар синот негов Јошија.