2 Chronicles 30— 2006

¹Езекија испрати гласници по целата земја израелска и Јудеја, а напиша и писма до Ефрем и племињата на Манасија, да дојдат во домот Господов во Ерусалим, за да прослават Пасха на Господ, Бог Израелов.

²А царот и началниците и целото собрание во Ерусалим решија да про­слават Пасха на вториот месец,

³бидејќи не можеа да ја прослават кога ѝ беше времето, зашто уште нема­ше доволен број осветени свеш­теници, па и народот не се беше собрал во Ерусалим.

⁴Тоа му се допадна на царот и на целото собрание.

⁵И решија да разгласат по цел Израел, од Вирсавија до Дан, да отидат во Ерусалим да Му направат Пасха на Господ, Бог Израелов, зашто одамна не ја беа правеле, како што е наредено.

⁶И тргнаа гласници со писма од царот и од началниците негови по целата земја израелска и Јудеја, и по заповед на царот велеа: „Деца израелски! Обратете се кон Господ, Бог Авраамов, Исаков и Израелов, и Тој ќе се сврти кон оние, што се уне­среќени меѓу вас од раката на асирските цареви.

⁷И не бидете како предците ваши и браќата ваши, кои постапуваа беззаконо пред Господ, Бог на вашите предци, и Тој ги предаде за истребување, како што гледате.

⁸Сега не бидете тврдоглави како вашите предци, покорете Му се на Гос­под и доаѓајте во светилиштето Негово, кое Тој го освети засекогаш; служете Му на Господ, нашиот Бог, и Тој ќе го отстрани од вас пламенот на Својот гнев.

⁹Кога ќе се обратите кон Господ, бра­ќата ваши и децата ваши ќе најдат ми­лост кај оние, што ги заробиле, и ќе се вратат во оваа земја; зашто Господ, Бог наш, е благ и милосрден и нема да го сврти лицето од вас, ако се обратите кон Него.“

¹⁰Гласниците одеа од град во град по земјата Ефремова и Манасиева, сѐ до Завулоновата, но им се смееја и се подбиваа со нив.

¹¹Само некои од коленото Асирово, Манасиево и Завулоново се понизија и дојдоа во Ерусалим.

¹²А над Јудеја беше раката Божја, та им даде еднодушност, за да ја исполнат заповедта на царот и началниците, според словото Госпо­дово.

¹³И се собра во Ерусалим многу народ, за да го празнуваат празникот на Бесквасниците пред вториот месец: собранието беше многубројно.

¹⁴Па станаа и ги растурија жртве­ниците, што беа во Ерусалим, и сѐ, врз кое кадеа на идолите, испокршија и го фрлија во потокот Кедрон,

¹⁵го заклаа пасхалното јагне на четиринаесеттиот ден од вториот месец. Свештениците и левитите, по­срамени, се осветија и принесоа сепаленица во домот Господов,

¹⁶и застанаа по своите места, според уредбата своја, по законот на Мојсеј, Божјиот човек. Свештениците оросуваа со крв, земајќи ја од рацете на левитите.

¹⁷А бидејќи во собранието имаше мнозина кои не се беа осветиле, тогаш, наместо тие нечистите, го колеа пасхалното јагне левитите, за да го посветат на Господ.

¹⁸Мнозина од народот, повеќето од племето Ефремово и Манасиево, Иса­харово и Завулоново, не се очис­тија; но и тие јадеа Пасха, непрописно.

¹⁹Но Езекија се помоли за нив и рече: „Благиот Господ да му прости на секого, кој го расположил срцето свое да Го бара Господ Бог, Бог на своите предци, макар и без свештено очистување.“

²⁰И Господ го послуша Езекија и му прости на народот.

²¹Така синовите Израелови, кои беа во Ерусалим, го извршија празникот на Бесквасниците седум дена со голема веселба; секој ден левитите и свеште­ниците Го славеа Господа со свирки, нагласени за славословување на Господ.

²²И говореше Езекија според срцето на сите левити, кои знаеја добро да Му служат на Господ. И ја јадеа праз­ничната жртва седум дена, принесувајќи свечени жртви и славејќи Го Гос­под, Бог на своите предци.

²³И целото собрание реши да празнува уште седум дена, и ги поминаа тие седум дена во веселба,

²⁴зашто Езекија, цар јудејски, доте­ра за собраните илјада телиња и десет илјади ситен добиток, кнезовите му подарија на собранието илјада телиња и десет илјади ситен добиток; тогаш веќе се осветија голем број свештеници.

²⁵И се веселеа сите собрани од Јудеја, свештеници и левити, и целото собра­ние, надојдено од Израел, и дојденците што беа дошле од израелската земја и кои живееја во Јудеја.

²⁶И стана голема веселба во Еру­салим, зашто од дните на Соломон, син Давидов, цар израелски, не се случи такво нешто во Ерусалим.

²⁷Тогаш станаа свештениците и левитите и го благословија народот; и нив­ниот глас беше чуен од Господ, и мо­литвата нивна се вознесе до небесата, во светото Негово живеалиште.