2 Chronicles 29— 2006

¹Езекија стана цар на дваесет и пет години, и царуваше во Еру­салим дваесет и девет години; мајка му се викаше Авија, Захариева ќерка.

²Тој го правеше она што беше угодно пред очите Господови, токму онака како и неговиот предок Давид.

³Уште во првата година на царувањето свое, во првиот месец, тој ги отвори вратите на домот Господов и ги обнови;

⁴и им заповеда на свештениците и ле­витите да дојдат, ги собра на источниот плоштад

⁵и им рече: „Послушајте ме, левити! Сега осветете се, осветете го и домот на Господ, Бог на предците ваши; исфрлете ја нечистотијата од светилиштето.

⁶Зашто предците наши постапуваа неугодно пред очите на Господ, нашиот Бог, Го оставија, го одвратија лицето свое од Господовото живеа­лиште, Му свртеа грб,

⁷ја затворија вратата на притворот, ги угаснаа светилниците, не палеа кадило и не принесуваа сепаленици во све­тилиштето на израелскиот Бог.

⁸И гневот Господов беше врз Јудеја и врз Ерусалим, и Тој ги предаде на пре­зир, на опустошување и на потсмев, како што гледате со очите свои.

⁹Ете, предците наши паднаа под меч, а синовите наши, и ќерките наши, и жените наши затоа се во плен во туѓа земја досега.

¹⁰И сега имам на срце да склучам завет со Господ, Бог Израелов, та да го отстрани од нас пламенот на гневот Свој.

¹¹Деца мои! Не бидете небрежни, зашто Господ ве избра за да стоите пред лицето Негово, да Му служите и да Му бидете служители и да кадите.“

¹²Тогаш станаа левитите: Маат, синот Амасаев, и Јоил, синот Азариев — од синовите Каатови; и од синовите Мерариеви: Кис, синот Авдиев, и Аза­рија, синот Јехалелелов; и од племето Гирсоново: Јоах, синот на Зима, и Еден, синот Јоахов;

¹³и од синовите Елицафанови: Ши­м­ри и Јеиел; и од синовите Аса­фови: Захарија и Матанија;

¹⁴и од синовите Еманови; Јехиил и Шимеј; и од синовите Једутунови: Ше­маја и Узиил.

¹⁵Тие ги собраа браќата свои, се ос­ветија и отидоа по заповед на царот да го очистат домот Господов, според словото Господово.

¹⁶Свештениците влегуваа внатре во домот Господов, за да го очистат, и сето нечисто, она што го најдоа во храмот Господов, го изнесоа во дворот на домот Господов, а левитите го зедоа тоа да го изнесат надвор кон потокот Кедрон.

¹⁷И почнаа да осветуваат на првиот ден од првиот месец, и на осмиот ден на истиот месец влегоа во тремот Госпо­дов; го осветуваа домот Госпо­дов осум дена и на шеснаесеттиот ден од првиот месец завршија.

¹⁸Тогаш дојдоа во домот кај царот Езекија и рекоа: „Го исчистивме домот Господов и жртвеникот за сепаленици, и сите негови садови, и трпезата за принесените лебови, и сите нејзини садови;

¹⁹сите садови што беше ги зафрлил царот Ахаз во текот на царувањето свое, во своето беззаконие, ги приготвивме и осветивме; ете, тие се пред Господовиот жртвеник.“

²⁰Утредента рано царот Езекија стана, ги собра градските началници и отиде во домот Господов.

²¹И дотера седум телиња, седум овни, седум јагниња и седум козли — да ги принесат како жртва за грев, за царството, за светилиштето и за Јудеја; и им запо­веда на свештени­ците, синови Аронови, да принесат сепаленици врз Господови­от жртве­ник.

²²И ги заклаа телците, а свештеници­те зедоа крв и го поросија жртвеникот; ги заклаа овните и го поросија со крв жртвеникот; ги заклаа јагнињата и го поросија со крв жртвеникот.

²³Ги дотераа и козлите, кои беа жртва за грев, пред царот и собранието, и тие ги положија врз нив рацете свои.

²⁴Свештениците ги заклаа и го исчистија со нивната крв жртвеникот, за да се простат гревовите на целиот Израел, зашто царот беше заповедал да се принесе сепалинца и жртва за грев за целиот Израел.

²⁵И постави левити во домот Госпо­дов со кимвали, харфи и лири, според наредбите на Давид и Гад, царскиот јасновидец, и на пророкот Натан, бидејќи таа заповед беше дадена од Господ преку пророците Негови.

²⁶И застанаа левитите со Давидови­те свирки и свештениците со труби.

²⁷Тогаш Езекија заповеда да принесат сепаленица врз жртвеникот. И кога почнаа да ја принесуваат сепаленицата, почна пеење на Господ со звуци на трубите и свирките на Давид, царот израелски.

²⁸И целото собрание се молеше, пе­јачите пееја и трубите трубеа, сѐ додека не се изврши сепаленицата.

²⁹А кога заврши сепаленицата, ца­рот и сите, што беа кај него, се наведнаа и се поклонија.

³⁰Царот Езекија и началниците им рекоа на левитите да Го слават Господа со зборовите на Давид и јасновидецот Асаф; тие славеа со радост и се наведнуваа и се поклонуваа.

³¹Продолжи Езекија и рече: „Сега вие Му се посветивте на Господ: при­стапувајте и принесувајте жртви и бла­годарствени приноси во домот Госпо­дов.“ И целото собрание почна да принесува жртви и благодарствени приноси, а секој кој имаше срдечна желба принесуваше и сепаленици.

³²А бројот на сепалениците, што собранието ги донесе, изнесуваше: се­думдесет волови, сто овни, двесте јагниња — сето тоа за сепаленица на Господ.

³³Други свештени жртви имаше: шестотини глави крупен добиток и три илјади ситен добиток.

³⁴Но свештениците беа малку и не можеа да ги одерат кожите од сите сепаленици, па им помагаа браќата нивни левитите, додека се сврши работата и додека се осветија другите свештеници, зашто левитите беа поу­срдни во желбата да се посветат, отколку свештениците.

³⁵А притоа имаше многу сепаленици со масни меса од жртвите за помирување и со преливи врз сепаленицата. Така беше обновено служе­њето во домот Господов.

³⁶И се радуваше Езекија и целиот народ, поради тоа што Бог така го расположи народот, бидејќи тоа стана неочекувано.