1Отфрлете, пак, од себеси секаква пакост и секаква измама, и лицемерство, и завист, и секакво клеветење,
2како новородени деца бидете желни за вистинско и духовно млеко, та во него да пораснете за спасение,
3бидејќи вкусивте дека Господ е добар.
4Пристапете кон Него, живиот камен, од луѓето отфрлен, но од Бога избран, драгоцен,
5вие кои како живи камења сте вградени во духовен дом, свештенство свето, за да принесете духовни жртви кои Му се на Бога пријатни преку Исус Христос.
6Зашто во Писмото стои напишано: „Еве, на Сион поставувам камен темелник, одбран и скапоцен; и кој верува во Него, нема да се посрами!“
7Вам, пак, кои верувате, Тој ви е чест, а за неверниците — „Каменот што го отфрлија ѕидарите, стана камен темелник“,
8камен од кој тие се сопнуваат и камен на кој паѓаат, зашто не му се покоруваат на словото; за тоа се тие и одредени.
9Но вие сте избран род, царско свештенство, свет народ, луѓе придобиени за да ги возвестите совршенствата на Оној Кој ве повикал од темнина во Својата чудесна светлина;
10вие, кои некогаш не бевте народ, а сега сте народ Божји; кои не бевте помилувани, а сега сте помилувани.
11Возљубени, ве молам, како придојдени и гости, да се пазите од телесните похоти што војуваат против душата.
12Однесувајте се достојно меѓу незнабошците, па тие, кога ве напаѓаат како злотворци, штом ќе ги видат вашите добри дела, да Го прослават Бога во денот на посетата.
13И така, покорувајте се на секоја човечка власт, поради Господ: било на цар, како на врховна власт,
14било на управители на Негови пратеници за да ги казнат злосторниците, а за да ги пофалат добротворците!
15Зашто, таква е волјата Божја, — со добротворство да го замолкнуваме незнаењето на безумните луѓе,
16како слободни, а не како такви што ја употребуваат слободата како покривка за вршење зло, туку — како слуги Божји.
17Почитувајте го секого, браќата сакајте ги, имајте страхопочит кон Бога, царот почитувајте го!
18Слуги, покорувајте им се на господарите свои, не само на добрите и кротките, туку и на лошите!
19Зашто, тоа ви оди во прилог, ако некој, од сознание за Бога, поднесува скрб, страдајќи несправедливо.
20Зашто, каква е пофалбата, ако трпите кога ве тепаат поради престапи? Но, ако трпите кога правите добро и страдате, тоа Му е угодно на Бога.
21Бидејќи вие сте за тоа повикани, зашто и Христос пострада за вас, оставајќи ни пример за да врвиме по Неговите стапки:
22Тој не направи грев, ниту, пак, во устата Негова се најде измама;
23кога на Него хулеа, Тој не им одвраќаше со хули; кога страдаше, не се закануваше, туку се потпираше на Оној Кој праведно суди.
24Тој сам ги носеше нашите гревови на крстот во телото Свое, та ослободени од гревовите да живееме за правдата: „Преку Неговата рана се исцеливте.“
25Зашто бевте како овци изгубени, кои немаат пастир, но сега се обративте кон Пастирот и Чуварот на вашите души.