1 Corinthians 8— 2006

¹Што се однесува, пак, до месото клано за идоли, мислам дека сите имаме знаење. Но, знаењето возгордејува, а љубовта надградува.

²Ако некој мисли дека нешто знае, тој уште не осознал како треба да знае.

³Ако, пак, некој Го љуби Бога, Бог него го познава.

⁴А по однос јадењето на идолски жртви, знаеме дека идолот не е ништо на светов и дека друг Бог нема, освен Единиот.

⁵Зашто, макар и да има таканаречени богови, било на небото, било на земјата, како што има многу „богови“ и многу „господари“,

⁶сепак, ние имаме само еден Бог Отец, од Кого е сѐ, и ние сме во Него, и еден Господ Исус Христос, преку Кого е сѐ и ние сме преку Него.

⁷Но тоа знаење го нема секој: некои според досегашната навика за идолите, го јадат месото на жртвите идолски, а совеста нивна им се осквернува бидејќи е нејака.

⁸Храната не нѐ приближува кон Бога. Ниту добиваме нешто ако јадеме, ниту нешто губиме ако не јадеме.

⁹Но пазете, пак, таа ваша слобода да не стане на некој начин спрепка за сла­бите.

¹⁰Зашто ако некој те види тебе, што имаш знаење, како седиш на трпеза во идолопоклонички храм, нема ли него­ва­та совест, бидејќи е нејак, да биде поттикната да јаде идолски жртви?

¹¹И покрај твоето знаење ќе пропадне нејакиот, братот за кого умрел Христос.

¹²И така, грешејќи против браќата и ранувајќи ја нивната нејака совест, вие грешите против Христос.

¹³Затоа, штом храната го соблазнува мо­јот брат, тогаш нема никогаш да ја­дам месо, за да не го соблазнувам својот брат.