1 Corinthians 7— 2006

¹А за она што ми пишавте — добро е човек да не се допира до жена.

²Но, за да се избегне блудството, се­кој нека си има своја жена, и секоја же­на свој маж.

³Мажот да ја извршува својата дол­жност спрема жената, а исто така и же­ната — спрема мажот.

⁴Жената не е господарка на телото свое, туку мажот; исто така и мажот не е господар на телото свое, туку жената.

⁵Не лишувајте се еден од друг — освен по договор за некое време, за да ѝ се посветите на молитвата и пак да бидете заедно за да не ве напаствува сатаната, поради вашето невоздржување.

⁶Ова, пак, ви го велам како до­пуш­та­ње, а не како заповед.

⁷Зашто сакам, сите луѓе да бидат ка­ко мене; но секој си има своја дарба од Бога — еден на ваков начин, друг на по­инаков.

⁸А на неженетите и на вдовиците им велам: добро ќе им биде ако останат како мене.

⁹Но, ако не можат да се воздржат, не­ка се женат и мажат; бидејќи подобро е да се женат и мажат, отколку да горат од страст.

¹⁰А на женетите и мажените им запо­ведам — не јас, туку Господ — жената да не се разделува од мажот, —

¹¹ако, пак, и се раздели, нека не се премажува, или, пак, да се помири со мажот свој, — а и мажот да не ја остава жената своја.

¹²А на другите им зборувам јас, а не Господ: ако некој од браќата има жена, безверничка, и таа е согласна да живее со него, нека не ја остава;

¹³и ако некоја жена има маж, без­вер­ник, а тој е согласен да живее со неа, таа да не го остава.

¹⁴Зашто маж безверник се осветува преку жената која верува, и жена без­верничка се осветува преку мажот, кој верува; инаку децата ваши би биле не­чисти, а сега се свети.

¹⁵Ако некој безверник сака да се раз­веде, нека се разведе; во такви случаи братот или сестрата не се заробени; зашто за мир нѐ повикал Бог.

¹⁶Зашто, од каде знаеш, жено, дека ти не ќе го спасиш мажот? Или од каде знаеш, о мажу, дека ти не ќе ја спасиш жена ти?

¹⁷Само секој нека постапува така ка­ко што му определил Бог, како го по­ви­кал Господ. Така заповедам по сите цр­кви.

¹⁸Обрезан ли е повикан некој, нека не крие; необрезан ли е повикан некој, не­ка не се обрезува.

¹⁹Обрезанието е ништо, и необре­за­нието е ништо, а чувањето на Божјите заповеди е сѐ.

²⁰Секој да си остане во звањето во кое е повикан.

²¹Ако си повикан како роб, да немаш грижа; но, дури и ако можеш да станеш слободен, уште повеќе ползувај се од ропството.

²²Зашто кој е повикан во Господ како роб, станува Господов ослободеник; ис­то така и кој е повикан како ослободе­ник станува роб Христов.

²³Вие сте скапо платени! Не станувај­те робови на луѓе!

²⁴Секој што е повикан, браќа, во него нека остане и пред Бога.

²⁵А што се однесува до девиците, за нив немам заповед од Господ, но давам совет како човек, кој е помилуван од Господ да биде верен.

²⁶Поради сегашната потреба го на­оѓам за добро ова: добро е за човекот да остане таков.

²⁷Сврзан ли си со жена, не барај раз­вод; разврзан ли си од жена, не барај жена.

²⁸Но, ако се ожениш, нема да згре­шиш; и девицата, ако се омажи, нема да згреши. Но таквите ќе имаат телесни неволји, а јас, пак, повеќе би сакал да ве поштедам.

²⁹Ова ви го велам, браќа, зашто времето натаму е кратко, та оние, што имаат жена, да бидат како да ја немаат;

³⁰и кои плачат — како да не плачат; и кои се радуваат — како да не се радуваат; и кои купуваат — како да немаат ништо,

³¹и кои се ползуваат од овој свет — ка­ко да не се ползуваат; зашто ликот на овој свет е минлив.

³²Јас, пак, сакам вие да бидете без грижи. Неженетиот се грижи за Гос­по­дови работи, — како да Му угоди на Гос­под;

³³а женетиот се грижи за световни работи — како да ѝ угоди на жената.

³⁴Тука е разликата меѓу жената и де­војката. Немажената жена се грижи за Господови работи — како да Му угоди на Господ, за да биде света со телото и со духот; а омажената се грижи за светов­ни работи — како да му угоди на мажот свој.

³⁵Ова ви го зборувам за ваша корист, не да ви поставам стапица, туку при­мерно и непречено да бидете приврзани на Господ.

³⁶Ако некој мисли дека е срамно де­вицата негова да му остане таква во на­предната возраст, тој нека прави како сака; нема да погреши; таквите нека се мажат.

³⁷А кој е тврд во срцето свое и нема потреба, а има власт над својата волја, па реши во срцето свое да ја зачува својата девица, тој добро прави.

³⁸Така оној, кој ќе ја омажи својата девица, добро прави; а оној, што нема да ја омажи, подобро прави.

³⁹Жената е врзана додека е жив мажот нејзин; а ако умре мажот нејзин, таа е слободна да се премажи за кого са­ка, но само во името на Господ.

⁴⁰Само, поблажена е ако си остане та­ка, според моето мислење; а мислам де­ка и јас имам Дух Божји.