1 Corinthians 9— 2006

¹Не сум ли јас апостол? Не сум ли јас слободен? Не Го видов ли Исус Христос, нашиот Господ? Не сте ли вие мое дело во Господ?

²Ако за други не сум апостол, за вас сепак сум. Бидејќи вие сте печатот на моето апостолство во Господ.

³Ова е мојата одбрана против оние што ме осудуваат:

⁴Зар немаме право да јадеме и да пи­еме?

⁵Зар немаме право да водиме со себе сестра, жена верничка, како и другите апостоли и браќата Господови и Кифа?

⁶Или само јас и Варнава немаме пра­во на издршка?

⁷Кој војувал некогаш на своја сметка? Кој сади лозје, а не јаде од неговиот плод? Или кој пасе стадо, а не пие од неговото млеко?

⁸Зар го зборувам ова само како чо­век? Не го вели ли истото и Законот?

⁹Бидејќи во Мојсеевиот закон е напи­шано: „Не врзувај ја устата на вол што врши.“ Зар Бог се грижи за воловите?

¹⁰Или го вели тоа, главно, за нас? — Да, за нас е напишано тоа; зашто, оној што ора, треба да ора со надеж, и кој врши, да врши со надеж дека ќе го до­бие она што го очекува.

¹¹Ако сме го посеале кај вас духовното, многу ли е, ако го ожнееме кај вас телесното?

¹²Ако други имаат право на дел од ва­шиот посед, тогаш немаме ли ние уште повеќе? Но ние не го користевме тоа право, туку сѐ трпиме за да не направи­ме некаква пречка на Христовото Еван­гелие.

¹³Не знаете ли дека оние што свеш­те­нодејствуваат, се хранат од свети­лиш­те­то, и кои служат на жртвеникот, делат со жртвеникот?

¹⁴Така и Господ заповедал проповедниците на Евангелието да живеат од Евангелието.

¹⁵Но јас не ползував ништо од тоа; и не го напишав ова за да се направи така за мене. Зашто за мене е подобро да ум­рам, отколку некој пофалбата да ми ја одземе.

¹⁶Зашто, ако проповедам Евангелие, тоа не е за моја пофалба: бидејќи тоа ми е должност, а тешко мене ако не го про­поведам.

¹⁷Ако доброволно го вршам тоа, то­гаш имам награда; а ако без своја волја — тогаш е тоа само извршување на служба што ми е доверена.

¹⁸А каква ми е наградата? Про­по­ве­дајќи да го предавам Евангелието бес­платно, не ползувајќи го своето право од благовестувањето.

¹⁹Зашто, иако сум слободен од сите, станав роб на сите, та повеќето од нив да ги придобијам:

²⁰за Јудејците станав Јудеец, за да придобијам Јудејци; за оние што се под Закон, станав како да сум под Закон, за да ги придобијам и тие под Закон;

²¹за оние што се без закон, станав ка­ко да сум без закон, иако пред Бога не сум без Закон, туку сум под Законот на Христос, за да ги придобијам и оние што се без закон.

²²За слабите станав слаб, за да ги придобијам слабите. За сите станав сѐ, та на каков и да било начин да спасам некои од нив.

²³А ова го правам поради Еван­ге­ли­ето за да бидам соучесник во него.

²⁴Не знаете ли дека оние што се натпреваруваат на стадион, трчаат сите, но само еден добива награда? Па така тр­чајте и вие, за да добиете.

²⁵Секој натпреварувач се воздржува од сѐ: тие — за да добијат распадлив ве­нец, а ние — нераспадлив.

²⁶Јас, пак, така трчам, но не како без цел; не се борам како оној што удира по ветар,

²⁷туку го истоштувам и го поробувам телото, та проповедајќи им на другите, да не бидам и самиот отфрлен.