1 Corinthians 12— 2006

¹А за духовните дарови, не сакам, браќа, да не знаете.

²Знаете дека, кога бевте незнабошци, се влечевте кај немите идоли, како да ве водеа.

³Затоа ви давам на знаење дека никој, кој зборува преку Божјиот Дух, не вели: „Проклет да е Исус!“, и никој не може да каже: „Исус е Господ!“, освен преку Светиот Дух.

⁴Постојат разни дарби, но Духот е еден и ист;

⁵има разни служби, но Господ е еден и ист;

⁶и разни дејства постојат, но Бог е еден и ист, Кој извршува сѐ во сите.

⁷А на секого му се дава во него да се пројави Духот за полза;

⁸зашто, на еден му се дава преку Ду­хот да зборува со мудрост, на друг — да зборува знаење, преку истиот Дух;

⁹на еден — вера, преку истиот Дух; на друг — дарби за лекување, преку истиот Дух;

¹⁰на друг — чудотворства, на друг — да пророкува, на друг — да ги разликува ду­ховите, на друг — разни јазици, на друг — да толкува јазици.

¹¹Сето ова го прави еден и ист Дух, распределувајќи секому поодделно, како што сака.

¹²И како што е телото едно, а има многу делови, и сите делови од тоа те­ло, па колку и да се тие, едно тело се, — така и Христос.

¹³Зашто преку еден Дух сме крстени сите во едно тело — било Јудејци или Елини, било робови или слободни; и си­те сме со еден Дух напоени.

¹⁴Зашто и телото не се состои само од еден дел, туку од многу.

¹⁵Ако ногата рече: бидејќи не сум ра­ка, не сум дел од телото, зар само заради тоа таа не припаѓа на телото?

¹⁶И ако увото рече: бидејќи не сум око, не сум дел од телото, зар поради тоа увото не припаѓа на телото?

¹⁷Ако целото тело би било око, тогаш каде ќе е слухот? Кога целото би било слух, тогаш каде е мирисот?

¹⁸Но Бог ги наредил деловите, секој од нив во телото така, како што по­са­кал.

¹⁹Ако сите тие би биле само еден дел, тогаш каде е телото?

²⁰А сега се, пак, многу делови, но се­пак едно тело.

²¹И не може окото да ѝ рече на раката: „Не си ми потребна“, ниту, пак, гла­вата на нозете: „Не сте ми потребни.“

²²Напротив, оние делови од телото, кои ни изгледаат послаби, се многу попотребни;

²³и на оние делови на телото, за кои сметаме дека се помалку чесни, им од­даваме повеќе почит; и нашите срамни делови добиваат поголема пристојност.

²⁴Пристојните, пак, делови немаат потреба од чест. Но Бог го составил те­лото така, што им дал изобилна почит, на органите што ја немаат.

²⁵За да нема раздори во телото, но де­ловите подеднакво да се грижат едни за други.

²⁶А кога страда еден дел, тогаш стра­даат сите делови; и кога се слави еден од деловите, тогаш со него се радуваат сите делови.

²⁷Вие сте телото Христово, а поодделно — членови.

²⁸И некои од вас Бог постави во Црк­вата: прво за апостоли, второ за пророци, трето за учители; потоа даде дарби за чудеса и исцелување; па за помагање, за управување и за зборување на разни јазици.

²⁹Та сите ли се апостоли? Сите ли се пророци? Сите ли се учители? Сите ли се чудотворци?

³⁰Сите ли имаат дарба да лекуваат? Сите ли зборуваат на разни јазици? Си­те ли се толкувачи?

³¹Стремете се кон поголеми дарби. А сега ви покажувам еден многу повозви­шен пат: