1 Chronicles 15— 2006

¹Тогаш си изгради тој палата во Давидовиот град, подготви мес­то за ковчегот Божји и направи скинија за него.

²И рече Давид: „Никој не смее да го носи ковчегот Божји, освен левитите, бидејќи нив ги избра Господ, за да го носат ковчегот Господов и да Му служат засекогаш.“

³И ги собра Давид сите Израелци во Ерусалим, за да го внесат ковчегот Гос­подов на местото негово, што го беше поставил за него.

⁴Па ги свика Давид синовите Ароно­ви и левитите:

⁵од синовите Каатови, началникот Уриил и браќата негови — сто и дваесет души;

⁶од синовите Мерариеви, начал­никот Асаја и браќата негови — двесте и дваесет души;

⁷од синовите Гершомови, начал­никот Јоил и браќата негови — сто и триесет души;

⁸од синовите Елицафанови, начал­никот Шемаја и браќата негови — двесте;

⁹од синовите Хевронови, начални­кот Елиил и браќата негови — осумдесет;

¹⁰од синовите Узиилови, начални­кот Аминадав и браќата негови — сто и дванаесет.

¹¹И ги повика Давид свештениците: Садок и Авијатар, и левитите: Уриил, Асаја, Јоил, Шемаја, Елиил и Ами­надав,

¹²и им рече: „Вие, началници на ле­витските родови, осветете се, вие и браќата ваши, и однесете го ковчегот на Господ, Бог Израелов, на местото, што сум му го подготвил;

¹³и поради тоа што порано не го вршевте вие тоа, Господ, Бог наш, нѐ раздели, затоа што не Го баравме, како што требаше.“

¹⁴И се осветија свештениците и левитите, за да го носат ковчегот на Господ, Бог Израелов.

¹⁵И синовите левитски го понесоа ковчегот Божји, како што беше запо­ведал Мојсеј според словото Господово, на раменици, со лостови.

¹⁶Тогаш Давид им заповеда на левитските началници да ги постават браќата свои певци со свирки — харфи, лири и кимвали, да разгласат со висок радосен глас.

¹⁷Левитите го поставија Јоиловиот син Еман, и од браќата негови — Вара­хиевиот син Асаф, а од синовите Мера­риеви, нивни браќа — Кушаие­виот син Етан;

¹⁸и со нив браќата нивни, од втор ред: Захарија, Јаазиел, Шемирамот, Јехиил, Униј, Елијав, Ванеја, Маа­сејаху, Мати­тија, Елифлеху, Микнеја, Аведар и Јеиел — вратари.

¹⁹Еман, Асаф и Етан удираа силно на бакарни кимвали,

²⁰а Захарија, Азиел, Шемирамот, Јехиил, Униј, Елијав, Маасејаху и Ване­ја — на харфи, според Аламот.

²¹А Матитија, Елифлеху, Микнеја, Аведар, Јеиел и Азазија — на лири, спо­ред Шеминит.

²²Кенанија, пак, началник левитски, бе­ше учител по пеење, зашто беше вешт во пеењето.

²³Варахија и Елкана беа вратари кај ковчегот.

²⁴Шеванија, Јосафат, Натанаил, Амасај, Захарија, Ванеја и Елиезер, свештеници, трубеа со труби пред ков­чегот Божји. Аведар и Јехија беа вратари кај ковчегот.

²⁵И така Давид и старешините изра­елски и илјадниците отидоа да го пренесат ковчегот на заветот Гос­подов од домот на Аведар со веселба.

²⁶И кога Бог им помогна на левитите, што го носеа ковчегот на заветот Гос­подов, заклаа како жртва седум телиња и седум овни.

²⁷Давид беше огрнат со наметка од тенко платно, а исто така и сите левити, и пејачите што го носеа ков­чегот, како и Кенанија, кој рако­водеше со сви­рачите и со пејачите. Давид носеше и ленен ефод.

²⁸И така сиот Израел го внесуваше ковчегот на заветот со извици, при звуци од рог, труби и кимвали, свирејќи на харфи и лири.

²⁹Кога ковчегот на заветот Госпо­дов влегуваше во Давидовиот град, Михала, Сауловата ќерка, гледаше од прозорецот и, откако го виде царот Давид како игра и се весели, го презре во срцето свое.