1 Chronicles 16— 2006

¹Го донесоа ковчегот Божји и го поставија среде скинијата, што ја беше направил Давид за него и Му принесе на Бога жртви сепаленици, и помирителни жртви.

²Кога Давид заврши со сепалениците и принесувањето на поми­рителни жрт­ви, го благослови народот во името Господово,

³и им раздаде на сите Израелци, и на мажи и на жени, по еден леб, по едно парче месо и по чаша вино.

⁴Тогаш постави тој на служба пред ковчегот Господов некои од левитите, за да славословат, да благодарат и да Го превознесуваат Господ, Бог Израелов:

⁵Асаф — за раководител, втор по него — Захарија, Јеиел, Шемирамот, Јехиил, Матитија, Елијав, Ванеја, Аведар и Јеиел со харфи и лири, и Асаф — да уди­ра на кимвали,

⁶а Ванеја и Јахазиел, свештеници, — да трубат постојано пред ковчегот на заветот Божји.

⁷Во тој ден Давид за првпат даде псалм за славословие на Господ преку Асаф и браќата негови:

⁸„Славете Го Господа, разгласувајте го името Негово; кажувајте ги делата Негови меѓу народите;

⁹пејте Му, свирете Му; раскажувајте за сите Негови чудеса;

¹⁰фалете се со Неговото свето име; нека се весели срцето на оние, кои Го бараа Господа;

¹¹побарајте Го Господа и силата Не­гова, барајте го постојано лицето Не­гово,

¹²спомнувајте ги чудесата, што ги изврши, знаците Негови и судовите од устата Негова;

¹³вие, семе Израелово, слуги Негови, синови Јаковови, избраници Негови!

¹⁴Тој е Господ, Бог наш; Неговите су­дови се по целата земја.

¹⁵Помнете го вечно заветот Негов, словото, што го заповеда за илјада родови,

¹⁶она, што му го вети на Авраам и во кое му се колнеше на Исак.

¹⁷Тој му ја постави на Јаков за закон и на Израел за вечен завет,

¹⁸велејќи: ‚Тебе ќе ти ја дадам земјата хананска, како ваш наследен дел.‘

¹⁹Тие тогаш беа малубројни, мошне малку и во неа беа придојдени,

²⁰и талкаа од народ до народ и од едно царство до друго племе;

²¹но не дозволи никому да ги навредува и ги разобличуваше заради нив царевите:

²²‚не гибајте ги Моите помазаници и не правете им зло на Моите пророци.‘

²³Пеј Му на Господ, цела земјо, на­вестувајте го од ден во ден спасението од Него.

²⁴Разгласувајте ја меѓу незнабошци­те славата Негова, и меѓу сите луѓе чудесата Негови,

²⁵зашто Господ е голем и достоен за слава, пострашен од сите богови.

²⁶Зашто сите богови на народите се ништо, а Господ ги создаде небесата.

²⁷Слава и величие пред лицето Него­во, сила и радост во Неговото Свето место.

²⁸Воздајте Му на Господ, племиња народни, воздајте Му на Господ слава и чест!

²⁹Воздајте Му ја на Господ славата на името Негово. Принесете дар, дојдете пред лицето Негово, поклонете Му се на Господ во сјајот на светлината Негова.

³⁰Трепери пред Него, цела земјо, зашто Тој ја основа вселената, и таа нема да се разниша.

³¹Нека се веселат небесата, да ликува земјата, и нека се вели меѓу народите: ‚Господ царува!‘

³²Нека се бранува морето и сѐ што го исполнува, да се радува полето и сѐ што е на него.

³³Да ликуваат заедно сите дрвја во лаговите пред лицето на Господ, зашто Тој доаѓа да ја суди земјата.

³⁴Славете Го Господа, зашто Тој е добар и милоста Му е вечна,

³⁵и речете: ‚Спаси нѐ, Боже, Спасите­ле наш! Собери нѐ и избави нѐ од народите, за да го славиме Твоето свето име и да се фалиме со Твојата слава!‘

³⁶Благословен Господ, Бог Израе­лов, отсекогаш и засекогаш!“ И сиот народ рече: „Амин, алилуја!“

³⁷Давид ги остави таму, пред ковче­гот на заветот Господов, Асаф и браќа­та негови за да служат пред ковчегот постојано, секој ден,

³⁸Аведар и браќата негови, шеесет и осум души; Аведар, син Једутунов, и Хоса — за вратари;

³⁹а свештеникот Садок и браќата не­гови, свештеници, ги остави пред Гос­подовиот дом, што беше на висината на Гаваон,

⁴⁰за да принесуваат жртви на Господ врз жртвеникот за сепаленици постојано — наутро и навечер, и за сѐ што е пишано во законот на Господ, што Тој му го даде на Израел;

⁴¹и со нив Еман и Једутун и другите избраници, кои беа именувани посебно, за да Го слават Господа, зашто милоста Негова е вечна.

⁴²Со нив Еман и Једутун да Го слават Бога, свирејќи со труби и кимвали и со разни свирки; а синовите Једутунови ги постави кај вратата.

⁴³Потоа се разотиде сиот народ, секој во домот свој; си отиде и Давид, за да го благослови својот дом.