1 Chronicles 13— 2006

¹Давид се советуваше со илјадниците, стотниците и со секој водач,

²и му кажа на целото собрание из­раелско: „Ако ви е угодно, и ако благоволи Господ, Бог наш, да испратиме до другите наши браќа насекаде по целата израелска земја, а исто така и до свеш­тениците и левитите во градовите и се­лата нивни, за да се соберат кај нас,

³и да го пренесеме ковчегот на на­шиот Бог кај нас, зашто во времето на Саул не се обраќавме кон него.“

⁴И целото собрание рече: „Така нека биде!“ зашто тоа му се виде праведно на целиот народ.

⁵Така Давид ги собра сите Израел­ци, од Шихор египетски до влезот во Хамат, за да го пренесат ковчегот Божји од Кирјат-Јарим.

⁶И отиде Давид и сиот Израел во Кирјат-Јарим, што е во Јудеја, за да го пренесат оттаму ковчегот на Бог, Го­с­под, Кој седи на херувими, врз кого се повикува Неговото име.

⁷И го повезоа ковчегот на нова кола од домот Авинадавов, а Оза и Ахјо ја водеа колата.

⁸Давид, пак, и сите Израелци играа со сета сила пред Бога, во придружба на гусли, псалтири, тимпани и труби.

⁹Кога стигнаа до Кидоновото гумно, Оза посегна со раката да го придржи ковчегот, бидејќи воловите го беа на­страниле.

¹⁰Но Господ се разгневи на Оза и го погуби поради тоа што посегна со рака кон ковчегот, и тој умре на самото место пред Божјото лице.

¹¹Давид се нажали затоа што Господ го погуби Оза. И го нарече тоа место Фарес-Оза така се нарекува и до ден денешен.

¹²И во тој ден Давид се уплаши од Бога и рече: „Како ќе го внесам кај себе ковчегот Божји?“

¹³И не го донесе Давид ковчегот кај себе во Давидовиот град, туку го засолни во куќата на Гетчанецот Аведар.

¹⁴И остана ковчегот Божји кај Аве­дар, во куќата негова, три месеци, и Господ го благослови домот на Аведар и сѐ што имаше.