1In finem, Psalmus David.
2Eripe me Domine ab homine malo: a viro iniquo eripe me.
3Qui cogitaverunt iniquitates in corde: tota die constituebant prælia.
4Acuerunt linguas suas sicut serpentis: venenum aspidum sub labiis eorum.
5Custodi me Domine de manu peccatoris: et ab hominibus iniquis eripe me. Qui cogitaverunt supplantare gressus meos:
6absconderunt superbi laqueum mihi: Et funes extenderunt in laqueum: iuxta iter scandalum posuerunt mihi.
7Dixi Domino: Deus meus es tu: exaudi Domine vocem deprecationis meæ.
8Domine, Domine virtus salutis meæ: obumbrasti super caput meum in die belli:
9Ne tradas me Domine a desiderio meo peccatori: cogitaverunt contra me, ne derelinquas me, ne forte exaltentur.
10Caput circuitus eorum: labor labiorum ipsorum operiet eos.
11Cadent super eos carbones, in ignem deiicies eos: in miseriis non subsistent.
12Vir linguosus non dirigetur in terra: virum iniustum mala capient in interitu.
13Cognovi quia faciet Dominus iudicium inopis: et vindictam pauperum.
14Verumtamen iusti confitebuntur nomini tuo: et habitabunt recti cum vultu tuo.