1Psalmus David, in finem pro occultis filii.
2Confitebor tibi Domine in toto corde meo: narrabo omnia mirabilia tua.
3Laetabor et exultabo in te: psallam nomini tuo Altissime,
4In convertendo inimicum meum retrorsum: infirmabuntur, et peribunt a facie tua.
5Quoniam fecisti iudicium meum et causam meam: sedisti super thronum qui iudicas iustitiam.
6Increpasti Gentes, et periit impius: nomen eorum delesti in aeternum et in saeculum saeculi.
7Inimici defecerunt frameae in finem: et civitates eorum destruxisti. Periit memoria eorum cum sonitu:
8et Dominus in aeternum permanet. Paravit in iudicio thronum suum:
9et ipse iudicabit orbem terrae in aequitate, iudicabit populos in iustitia.
10Et factus est Dominus refugium pauperi: adiutor in opportunitatibus, in tribulatione.
11Et sperent in te qui noverunt nomen tuum: quoniam non dereliquisti quaerentes te Domine.
12Psallite Domino, qui habitat in Sion: annunciate inter Gentes studia eius:
13Quoniam requirens sanguinem eorum recordatus est: non est oblitus clamorem pauperum.
14Miserere mei Domine: vide humilitatem meam de inimicis meis.
15Qui exaltas me de portis mortis, ut annunciem omnes laudationes tuas in portis filiae Sion.
16Exultabo in salutari tuo: infixae sunt Gentes in interitu, quem fecerunt. In laqueo isto, quem absconderunt, comprehensus est pes eorum.
17Cognoscetur Dominus iudicia faciens: in operibus manuum suarum comprehensus est peccator.
18Convertantur peccatores in infernum, omnes Gentes quae obliviscuntur Deum.
19Quoniam non in finem oblivio erit pauperis: patientia pauperum non peribit in finem.
20Exurge Domine, non confortetur homo: iudicentur Gentes in conspectu tuo:
21Constitue Domine legislatorem super eos: ut sciant Gentes quoniam homines sunt.
22Ut quid Domine recessisti longe, despicis in opportunitatibus, in tribulatione?
23Dum superbit impius, incenditur pauper: comprehenduntur in consiliis quibus cogitant.
24Quoniam laudatur peccator in desideriis animae suae: et iniquus benedicitur.
25Exacerbavit Dominum peccator, secundum multitudinem irae suae non quaeret.
26Non est Deus in conspectu eius: inquinatae sunt viae illius in omni tempore. Auferuntur iudicia tua a facie eius: omnium inimicorum suorum dominabitur.
27Dixit enim in corde suo: Non movebor a generatione in generationem, sine malo.
28Cuius maledictione os plenum est, et amaritudine, et dolo: sub lingua eius labor et dolor.
29Sedet in insidiis cum divitibus in occultis, ut interficiat innocentem.
30Oculi eius in pauperem respiciunt: insidiatur in abscondito, quasi leo in spelunca sua. Insidiatur ut rapiat pauperem: rapere pauperem dum attrahit eum.
31In laqueo suo humiliabit eum, inclinabit se, et cadet cum dominatus fuerit pauperum.
32Dixit enim in corde suo: Oblitus est Deus, avertit faciem suam ne videat in finem.
33Exurge Domine Deus, exaltetur manus tua: ne obliviscaris pauperum.
34Propter quid irritavit impius Deum? dixit enim in corde suo: Non requiret.
35Vides, quoniam tu laborem et dolorem consideras: ut tradas eos in manus tuas. Tibi derelictus est pauper: orphano tu eris adiutor.
36Contere brachium peccatoris et maligni: quaeretur peccatum illius, et non invenietur.
37Dominus regnabit in aeternum, et in saeculum saeculi: peribitis Gentes de terra illius.
38Desiderium pauperum exaudivit Dominus: praeparationem cordis eorum audivit auris tua.
39Iudicare pupillo et humili, ut non apponat ultra magnificare se homo super terram.