1Սողոմոն Եգիպտոսի Փարաւոն թագաւորին հետ խնամութիւն ըրաւ ու Փարաւոնին աղջիկը առաւ ու զանիկա Դաւիթին քաղաքը բերաւ, մինչեւ որ իր տունը ու Տէրոջը տունը ու Երուսաղէմի շրջակայ պարիսպը շինեց լմնցուց։
2Սակայն ժողովուրդը բարձր տեղերու վրայ զոհ կը մատուցանէր, քանզի մինչեւ այն օրերը Տէրոջը անուանը տուն շինուած չէր։
3Սողոմոն Տէրը կը սիրէր ու իր հօրը Դաւիթին կանոններովը կը քալէր. միայն թէ բարձր տեղերու վրայ զոհ կը մատուցանէր ու խունկ կը ծխէր։
4Թագաւորը Գաբաւոն գնաց, որպէս զի հոն զոհ մատուցանէ, քանզի ամենէն բարձր տեղը անիկա էր։ Սողոմոն այն սեղանին վրայ հազար ողջակէզ զոհեց։
5Գաբաւոնի մէջ Տէրը Սողոմոնին երեւցաւ գիշերուան երազով եւ ըսաւ. «Բան մը խնդրէ որ քեզի տամ»։
6Սողոմոն ըսաւ. «Դուն քու ծառայիդ, իմ հօրս Դաւիթին մեծ ողորմութիւն ըրիր, քանզի անիկա քու առջեւդ ճշմարտութեամբ, արդարութեամբ եւ ուղիղ սրտով քալեց քեզի հանդէպ ու անոր՝ այս մեծ ու ամուր սէրը պահեցիր ու իր աթոռը նստող որդի մը տուիր անոր։
7Արդ՝ ո՛վ Տէր Աստուած իմ, դուն քու ծառադ իմ հօրս Դաւիթին տեղ թագաւոր ըրիր. բայց ես պզտիկ տղայ մըն եմ, ելլելն ու մտնելը չեմ գիտեր։
8Քու ծառադ քու ընտրած ժողովուրդիդ մէջ է, որ շատուոր, անթիւ ու անհամար ժողովուրդ մըն է։
9Ուստի քու ծառայիդ իմաստուն սիրտ տուր, որպէս զի քու ժողովուրդդ դատէ ու բարին ու չարը որոշէ. քանզի այս քու մեծ ժողովուրդդ ո՞վ կրնայ դատել»։
10Այս խօսքը, այսինքն Սողոմոնին այս բանը խնդրելը, Տէրոջը աչքերուն հաճոյ երեւցաւ։
11Աստուած անոր ըսաւ. «Որովհետեւ այս բանը խնդրեցիր ու քեզի շատ օրեր չխնդրեցիր ու քեզի հարստութիւն չխնդրեցիր ու քու թշնամիներուդ հոգին չխնդրեցիր, հապա իրաւունքը իմանալու իմաստութիւն խնդրեցիր,
12Ահա քու խօսքիդ պէս ըրի։ Քեզի իմաստուն ու հանճարեղ սիրտ մը տուի, այնպէս որ քեզմէ առաջ քեզի պէս մէ՛կը եղած չէ ու քեզմէ ետքն ալ քու նմանդ պիտի չըլլայ։
13Նաեւ քու չխնդրածդ ալ քեզի տուի՝ թէ՝ հարստութիւն եւ թէ՛ փառք, այնպէս որ քու կեանքիդ բոլոր օրերուն մէջ թագաւորներուն մէջ քեզի պէս մէ՛կը պիտի չգտնուի։
14Եթէ իմ ճամբաներուս մէջ քալես՝ իմ հրամաններս ու պատուիրանքներս պահելով, ինչպէս քու հայրդ Դաւիթ քալեց, այն ատեն քու օրերդ պիտի շատցնեմ»։
15Սողոմոն արթնցաւ եւ ահա երազ էր։ Երուսաղէմ գնաց ու Տէրոջը ուխտին տապանակին առջեւ կայնեցաւ եւ ողջակէզներ ու խաղաղութեան զոհեր մատուցանեց ու իր բոլոր ծառաներուն կոչունք ըրաւ։
16Այն ատեն երկու պոռնիկ կիներ թագաւորին եկան ու անոր առջեւ կայնեցան։
17Կիներէն մէկը ըսաւ. «Ո՛վ տէր իմ, ողորմէ՛ ինծի. ես ու այս կինը մէկ տան մէջ կը բնակինք ու նոյն տանը մէջ ասոր քով տղայ մը ծնայ։
18Իմ ծնանելուս երրորդ օրը այս կինն ալ տղայ մը ծնաւ ու մենք մէկտեղ էինք։ Տանը մէջ մեզի հետ օտար մարդ չկար, հապա տանը մէջ մենք երկուքս մինակ էինք։
19Այս կնոջ տղան գիշերով մեռած է, քանզի ասիկա անոր վրայ պառկած է։
20Կէս գիշերին ելած է եւ քու աղախինիդ քնացած ատենը՝ իմ տղաս քովէս առած ու զանիկա իր ծոցը պառկեցուցած է ու իր մեռած տղան իմ ծոցս պառկեցուցած է։
21Երբ առաւօտուն ելայ, որպէս զի տղուս ծիծ տամ, ահա անիկա մեռած էր։ Աւելի ուշադրութեամբ անոր նայեցայ, տեսայ թէ անիկա իմ ծնած տղաս չէր»։
22Իսկ միւս կինը ըսաւ. «Ո՛չ, հապա ողջ եղողը իմ տղաս է ու մեռածը քու տղադ է»։ Առաջինը ըսաւ. «Ո՛չ, հապա մեռածը քու տղադ է ու ողջ եղողը իմ տղաս է»։ Թագաւորին առջեւ այսպէս կը խօսէին։
23Այն ատեն թագաւորը ըսաւ. «Ասիկա կ’ըսէ՝ ‘Իմ տղաս այս ողջ եղողն է ու մեռածը քու տղադ է’ ու անիկա կ’ըսէ՝ ‘Ո՛չ, հապա մեռածը քու տղադ է ու ողջ եղողը իմ տղաս է’»։
24Թագաւորը ըսաւ. «Ինծի սուր մը բերէք» ու թագաւորին առջեւ սուր մը բերին։
25Եւ թագաւորը ըսաւ. «Ողջ եղող տղան կտրեցէ՛ք, երկու կտոր ըրէք ու կէսը՝ մէկուն ու կէսն ալ միւսին տուէք»։
26Այն ատեն ողջ տղուն մայրը թագաւորին պատասխան տուաւ՝ իր տղուն վրայ աղիքը գալարելուն համար ու ըսաւ. «Ո՛վ տէր իմ, ողորմէ՛ ինծի. ողջ տղան անոր տուէք ու զանիկա մի՛ մեռցնէք»։ Բայց միւսը ըսաւ. «Ո՛չ ինծի ըլլայ, ո՛չ՝ քեզի. զանիկա ճեղքեցէ՛ք»։
27Թագաւորը պատասխան տուաւ ու ըսաւ. «Ողջ տղան այս կնոջ տուէք, չըլլայ թէ զանիկա մեռցնէք, քանզի անոր մայրը ասիկա է»։
28Բոլոր Իսրայէլ թագաւորին կտրած դատաստանը լսելով՝ թագաւորէն վախցան. քանզի տեսան թէ անոր վրայ Աստուծոյ իմաստութիւնը կայ դատաստան ընելու համար։