1Ասոնք են որ Սիկելակ եկան Դաւիթին քով, երբ անիկա դեռ Կիսեան Սաւուղին երեսէն պահուած էր։ Ասոնք զօրաւորներէն ըլլալով՝ պատերազմին մէջ օգնութիւն կ’ընէին,
2Քանզի աղեղնաւորներ էին ու պարսատիկով քարեր ու աղեղով նետեր արձակելու համար՝ թէ՛ աջ եւ թէ՛ ձախ ձեռքերնին կը գործածէին։ Անոնք Սաւուղին եղբայրներէն՝ Բենիամինեաններէն էին։
3Անոնց գլուխը Աքիեզերն էր, յետոյ Յովասը՝ երկուքն ալ Գաբաացի Սամաային որդիները եւ Յեզիէլ ու Փաղէտ՝ Ազամօթին որդիները եւ Բարաքա ու Անաթովթացի Յէուն
4Ու երեսունին մէջ զօրաւոր ու երեսունին վերակացուն՝ Գաբաւոնացի Իսմայիան ու Երեմիան ու Յազիէլը եւ Յօհանան ու Գադերացի Յովզաբադը,
5Եղիոզան ու Յերիմովթը եւ Բաաղիան ու Սամարիան եւ Յարուփացի Սափատիան,
6Եղկանան, Յեսիան, Ազարիէլը, Յովեզերն ու Յեսբաամը՝ Կորխացիները
7Ու Գեդովրացի Յերոամին որդիները՝ Յովէլան ու Զաբադիան։
8Գադեաններէն ալ Դաւիթին քով անապատին մէջ քաշուեցան՝ զօրաւոր, քաջ, պատերազմիկ, վահան ու նիզակ գործածող մարդիկ։ Անոնց դէմքը առիւծի դէմքի կը նմանէր ու լեռներու վրայի այծ եամներու պէս թեթեւաշարժ էին։
9Առաջինը՝ Եզերը, երկրորդը՝ Աբդիան, երրորդը՝ Եղիաբը,
10Չորրորդը՝ Մասմանան, հինգերորդը՝ Երեմիան,
11Վեցերորդը՝ Եթթին, եօթներորդը՝ Եղիէլը,
12Ութերորդը՝ Յօհանան, իններորդը՝ Եղզաբաթը,
13Տասներորդը՝ Երեմիան, տասնըմէկերորդը՝ Մաքաբանան էր։
14Ասոնք Գադին որդիներէն զօրքի իշխաններն էին. պզտիկներէն իւրաքանչիւրը՝ հարիւրի վրայ ու մեծերէն իւրաքանչիւրը հազարի վրայ էր։
15Ասոնք են, որ առաջին ամսուան Յորդանանէն անցան, երբ ջուրը իր բոլոր եզերքները յորդեր էր եւ դէպի արեւելք ու արեւմուտք՝ հովիտին բոլոր բնակիչները փախցուցին։
16Բերդը Դաւիթին քով Բենիամինին ու Յուդային որդիներէն ալ եկան։
17Դաւիթ անոնց առջեւ ելաւ ու ըսաւ անոնց. «Եթէ խաղաղութեամբ ինծի օգնութիւն ընելու եկեր էք, իմ սիրտս ձեզի հետ պիտի ըլլայ. բայց եթէ խաբէութեամբ զիս իմ թշնամիներուս ձեռքը մատնելու համար եկեր էք, (որ իմ ձեռքերուս մէջ անօրէնութիւն մը չկայ,) մեր հայրերուն Աստուածը թող տեսնէ ու յանդիմանէ»։
18Եւ իշխաններուն գլուխը՝ Ամեսայի՝ Հոգիով լեցուեցաւ ու ըսաւ. «Մենք քուկդ ենք ո՛վ Դաւիթ, Ու քեզի հետ պիտի ըլլանք, ո՛վ Յեսսէի որդի. Խաղաղութիւն, խաղաղութիւն քեզի Ու քու օգնականներուդ խաղաղութիւն թող ըլլայ, Քանզի քու Աստուածդ քեզի օգնական է»։ Այն ատեն Դաւիթ զանոնք ընդունեց ու զանոնք իր գունդին իշխաններուն մէջ դրաւ։
19Մանասէէն ալ Դաւիթին միացան, երբ անիկա Փղշտացիներուն հետ Սաւուղին վրայ պատերազմելու գնաց, բայց անոնց օգնութիւն չըրին, քանզի Փղշտացիներուն նախարարներուն խորհրդով զանիկա ետ ղրկեցին՝ ըսելով. «Ասիկա մեր գլուխներ ուն վնաս ովը, իր տիրոջը, Սաւուղին կրնայ միանալ»։
20Երբ անիկա Սիկելակ կ’երթար, Մանասէին հազարապետները՝ Եդնան, Յովզաբադը, Յեդիէլը, Միքայէլը, Յովզաբադը, Եղիուսն ու Սաղթին զինք լքեցին։
21Ասոնք Դաւիթին օգնեցին ասպատակներուն գունդին վրայ յարձակելով ՝ ՝, քանզի ամէնքն ալ զօրաւոր կտրիճներ էին ու զօրքերու իշխաններ էին.
22Վասն զի այն ատեն օրէ օր Դաւիթին կու գային անոր օգնելու համար, այնպէս որ Աստուծոյ բանակին պէս մեծ բանակ մը եղաւ։
23Ասոնք են անունները այն սպառազինեալ զօրքերուն, որոնք Քեբրոն եկան Դաւիթին, որպէս զի Տէրոջը խօսքին համեմատ անոր դարձնեն Սաւուղին թագաւորութիւնը.
24Յուդայի որդիներէն վահան ու նիզակ կրող վեց հազար ութ հարիւր սպառազինեալ զօրք,
25Շմաւոնի որդիներէն եօթը հազար հարիւր պատերազմիկ զօրաւոր կտրիճներ,
26Ղեւիի որդիներէն չորս հազար վեց հարիւր
27Եւ Ահարոնեաններուն առաջնորդը Յովիադան ու անոր հետ երեք հազար եօթը հարիւր մարդիկ,
28Զօրաւոր կտրիճ Սադովկ երիտասարդը ու անոր հօրը տունէն քսանըերկու իշխան
29Եւ Սաւուղին եղբայրներէն, Բենիամինին որդիներէն, երեք հազար մարդիկ. քանզի մինչեւ այն ատեն անոնց մեծ մասը Սաւուղին տանը պահպանութիւնը կ’ընէին
30Ու Եփրեմին որդիներէն անոնց ազգատոհմերուն անուանի մարդիկը՝ քսան հազար ութ հարիւր զօրաւոր կտրիճներ,
31Մանասէին կէս ցեղէն տասնըութը հազար մարդ, որոնք իրենց անուններովը որոշուեցան երթալու ու Դաւիթը թագաւոր օծելու,
32Իսաքարի որդիներէն երկու հարիւր իմաստուն իշխաններ, որոնք ժամանակներուն համեմատ գիտէին թէ Իսրայէլ ի՛նչ ընելու է ու անոնց բոլոր եղբայրները անոնց բերանին կը նայէին,
33Զաբուղոնէն պատերազմի ելլող եւ ամէն տեսակ պատերազմական գործիքներով պատերազմող յիսուն հազար մարդ, որոնք մէկ սրտով՝ ՝ կարգով կը շարուէին,
34Նեփթաղիմէն հազար իշխան եւ անոնց հետ երեսունըեօթը հազար վահանաւոր ու նիզակաւոր մարդ,
35Դանեաններէն քսանըութը հազար վեց հարիւր պատերազմիկներ,
36Ասերէն քառասուն հազար պատերազմի գացող զօրք,
37Յորդանանի անդիի կողմէն՝ Ռուբէնեաններէն ու Գադեաններէն եւ Մանասէին կէս ցեղէն, ամէն տեսակ պատերազմական գործիքներով պատերազմող հարիւր քսան հազար մարդ։
38Բոլոր այս գունդով շարուող պատերազմիկները անկեղծ սրտով Քեբրոն եկան՝ Դաւիթը բոլոր Իսրայէլի վրայ թագաւոր ընելու համար ու Իսրայէլի բոլոր մնացորդն ալ համաձայն էր, որ Դաւիթը թագաւոր ըլլայ։
39Հոն Դաւիթին հետ ուտելով ու խմելով երեք օր կեցան. քանզի անոնց եղբայրները անոնց համար պատրաստութիւն տեսեր էին։
40Անոնց մօտ եղողներն ալ, մինչեւ անգամ Իսաքար, Զաբուղոն ու Նեփթաղիմ՝ էշերով, ուղտերով, ջորիներով ու եզներով հաց բերին. նաեւ ուտելիքի համար շատ ալիւր, չոր թուզ, չամիչ, գինի, իւղ, արջառներ ու ոչխարներ. քանզի Իսրայէլի մէջ ուրախութիւն կար։