Psalms 88— NEA

¹Եման Իսրայելացու՝ իմաստության

²Տե՛ր, քո ողորմությունները պիտի օրհնեմ հավիտյան, Սերնդեսերունդ իմ բերանով Պիտի պատմեմ քո ճշմարտությունը։

³Ասացիր՝ իմ ողորմությունը պիտի հաստատվի հավիտյան. Քո ճշմարտությունը պատրաստ պիտի լինի երկնքի մեջ։

⁴Ուխտ կնքեցի ընտրյալներիս հետ, Երդվեցի Դավթին՝ իմ ծառային.

⁵Քո զավակը պիտի հաստատեմ հավիտյան, Եվ քո աթոռը պիտի շինեմ սերնդեսերունդ։

⁶Երկինքը պիտի խոստովանի քո հրաշագործությունը, Տե՛ր, Եվ քո ճշմարտությունը՝ սրբերի ժողովում։

⁷Ո՞վ է քեզ հավասար ամպերի մեջ, Կամ Աստծու որդիների մեջ ո՞վ է նման Տիրոջը։

⁸Փառավորված է Աստված իր սրբերի խորհրդում, Մեծ և ահավոր է իր շուրջը եղողների վրա։

⁹Տե՛ր, Աստվա՛ծ զորությունների, ո՞վ է քեզ նման, Հզոր ես դու, Տե՛ր, և ճշմարտությունը շուրջդ է։

¹⁰Դու տիրում ես ծովի զորություններին, Եվ նրա ալիքների խռովությունը դու ես հանդարտեցնում։

¹¹Վիրավորների նման խոնարհեցրիր ամբարտավաններին, Քո բազկի զորությամբ ցրեցիր քո թշնամիներին։

¹²Երկինքը քոնն է, և քոնն է երկիրը. Աշխարհն ամբողջությամբ դու հաստատեցիր,

¹³Դու ստեղծեցիր հյուսիսն ու հարավը, Թաբորն ու Հերմոնը պիտի ցնծան քո անվամբ։

¹⁴Քոնն է բազուկը, և քոնն է զորությունը. Քո աջը թող զորանա, Եվ քո ձեռքը բարձր թող լինի։

¹⁵Քո աթոռը հաստատված է Արդարության և իրավունքի վրա. Ողորմությունն ու ճշմարտությունը Քո երեսի առջևից պիտի ընթանան։

¹⁶Երանի՜ այն ժողովրդին, որ գիտի քո օրհնությունները, Տե՛ր, Քո երեսի լույսով պիտի ընթանա,

¹⁷Քո անվամբ պիտի ցնծա ամբողջ օրը Եվ քո արդարությամբ բարձր պիտի լինի։

¹⁸Դու ես պարծանքը մեր զորության, Եվ քո կամքով մեր եղջյուրը բարձր պիտի լինի։

¹⁹Տիրոջից է Իսրայելի սրբի՝ մեր թագավորի օգնությունը։

²⁰Այն ժամանակ տեսիլքով խոսեցիր որդիներիդ հետ Եվ ասացիր. «Օգնություն ցույց կտամ հզորին Եվ կբարձրացնեմ ժողովրդիս ընտրյալին։

²¹Ես գտա իմ ծառա Դավթին, իմ սուրբ յուղով օծեցի նրան.

²²Ձեռքս կընդունի նրան, իսկ բազուկս կզորացնի նրան։

²³Թշնամին չի վնասի նրան, Եվ անօրենության որդին նրան չի չարչարի։

²⁴Նրա թշնամիներին կհարվածեմ նրա առջև Եվ նրա ատելիներին պարտության կմատնեմ։

²⁵Իմ ճշմարտությունն ու ողորմությունը նրա հետ են, Եվ նրա եղջյուրը իմ անվամբ բարձր կլինի։

²⁶Նրա ձեռքը ծովին կդնեմ, նրա աջը՝ գետերի վրա։

²⁷Նա կկանչի ինձ. «Իմ Հայրն ես դու, Աստվա՛ծ, Իմ փրկության ցանկացողը»։

²⁸Ես նրան առաջնեկ կդարձնեմ և բարձր՝ Երկրի բոլոր թագավորներից ավելի։

²⁹Նրան կպահեմ հավիտյան իմ ողորմությունը Եվ ուխտս՝ հավատարիմ նրա հետ։

³⁰Նրա զավակին կհաստատեմ հավիտյանս հավիտենից Եվ նրա աթոռը՝ երկնքի օրերի պես։

³¹Եթե նրա որդիները թողնեն իմ օրենքները Եվ չկամենան շարժվել իմ իրավունքով,

³²Եթե անարգեն իմ արդարությունը Եվ չպահեն իմ պատվիրանները,

³³Գավազանով կհարվածեմ նրանց անօրենություններին Եվ տանջանքներով՝ նրանց անիրավություններին։

³⁴Բայց իմ ողորմությունը չեմ զրկի նրանցից Եվ ճշմարտությանս չեմ դավաճանի,

³⁵Ոչ էլ իմ ուխտը կանարգեմ, Եվ ինչ որ ելնի իմ շուրթերից, չեմ արհամարհի։

³⁶Մեկընդմիշտ երդվեցի իմ սրբությամբ, Որ չեմ խաբի Դավթին։

³⁷Նրա զավակը հավիտյան կմնա, Եվ նրա աթոռը, ինչպես արեգակ, իմ առջև է,

³⁸Ինչպես լուսին, որ հաստատված է Որպես հավատարիմ վկա երկնքում։

³⁹Իսկ արդ, դու մերժեցիր և անարգեցիր Ու գետին տապալեցիր քո օծյալին։

⁴⁰Հրաժարվեցիր քո ծառայի ուխտից Եվ երկրի վրա պղծեցիր նրա սրբությունը,

⁴¹Քանդեցիր նրա բոլոր պարիսպները Եվ նրա ամրոցները սարսափի մեջ դրեցիր։

⁴²Ճանապարհի անցորդները կողոպտեցին նրան, Եվ նա իր հարևանների նախատինքը դարձավ։

⁴³Նրա նեղիչների աջը բարձրացրիր Եվ ուրախացրիր նրա բոլոր թշնամիներին։

⁴⁴Օգնությունը հեռացրիր նրա սրից Եվ պատերազմի մեջ նրան զորավիգ չեղար։

⁴⁵Անարգեցիր նրա սրբությունը Եվ նրա աթոռը տապալեցիր գետնին։

⁴⁶Նրա կյանքի օրերը նվազեցրիր Եվ նրան ամոթով ծածկեցիր։

⁴⁷Երեսդ մինչև ե՞րբ պիտի շրջես ընդմիշտ. Բարկությունդ հրի պես պիտի բորբոքվի։

⁴⁸Իսկ արդ, հիշի՛ր և տե՛ս՝ ո՞վ է իմ էությունը. Մի՞թե իզուր ստեղծեցիր մարդկանց բոլոր որդիներին։

⁴⁹Ո՞վ է այն մարդը, որ պիտի ապրի ու մահ չտեսնի, Կամ իր հոգին պիտի փրկի մահվան ձեռքից։

⁵⁰Ո՞ւր են քո նախկին ողորմությունները, Տե՛ր, Որոնք խոստացար Դավթին քո ճշմարտությամբ։

⁵¹Հիշի՛ր ծառայիդ նախատինքները, Որ ստացա ծոցիս մեջ բազում ազգերից,

⁵²Որով նախատեցին քո թշնամիները, Տե՛ր, Նախատեցին քո օծյալին։

⁵³Օրհնյա՜լ է Տերը հավիտյանս հավիտենից։ Եղիցի՜, եղիցի՜։