1Դպրապետին՝ ժողովրդի մասին, որը հեռացել էր սրբերից։ Արձանագիր սաղմոս Դավթի, երբ այլազգիները նրան բռնել էին Գեթում
2Ողորմի՛ր ինձ, Աստվա՛ծ, Որովհետև մարդն ինձ կոխոտեց. Պատերազմները հանապազ նեղեցին ինձ։
3Իմ թշնամիներն ամեն օր կոխոտեցին ինձ, Եվ շատերը բարձունքից մարտնչեցին իմ դեմ։
4Ցերեկով թերևս կերկյուղեմ, բայց հույսս Տիրոջ վրա կդնեմ,
5Աստծով պիտի կատարեմ իմ գովաբանությունը Ամբողջ ցերեկվա ընթացքում. Աստծուն հուսացի ու չեմ վախենալու. Մարդն ի՜նչ կարող է անել ինձ։
6Ամեն օր իմ խոսքերն անարգեցին. Նրանց չար խորհուրդներն իմ մասին էին։
7Նրանք թող պանդուխտներ լինեն և գաղտագողի շրջեն. Գաղտնի հետապնդում էին ինձ, Ինչպես հետապնդում էին հոգիս։
8Իբրև ոչնչություն պիտի մերժես նրանց, Բարկությամբ պիտի հնազանդեցնես ժողովուրդներին։
9Ո՛վ Աստված, կյանքս կպատմեմ քեզ, Քո առջև կդնեմ իմ արցունքները, Ինչպես խոստացար դու ինձ։
10Իմ թշնամիները թիկունք դարձրած պիտի փախչեն Այն օրը, երբ աղոթեմ քեզ։ Ահա ճանաչեցի, որ դու իմ Աստվածն ես։
11Աստծուն պիտի օրհնեմ իմ բերանով, Տիրոջը գովեմ իմ խոսքերով.
12Աստծուն հուսացի ու չեմ վախենալու. Մարդն ի՜նչ կարող է անել ինձ։
13Ինձնից են, ո՜վ Աստված, ուխտերն իմ, Որ քեզ պիտի մատուցեմ օրհնությամբ,
14Փրկեցիր իմ անձը մահվանից, Աչքերս՝ արտասուքներից, Ոտքերս՝ գայթակղությունից. Հաճելի կլինեմ Տիրոջ առաջ ողջերի երկրում։