1Ալելուիա Գոհությո՛ւն մատուցեք Տիրոջը, Որովհետև բարի, հավիտենական է նրա ողորմությունը.
2Թող ասեն Տիրոջ փրկյալները, Որոնց ազատեց թշնամու ձեռքերից։
3Բոլոր գավառներից հավաքեց նրանց՝ Արևելքից և արևմուտքից, հյուսիսից և ծովից։
4Մոլորվեցին նրանք անապատում, Անջրդի ճանապարհին Եվ բնակության քաղաք չգտան։
5Քաղցեցին և ծարավեցին, Եվ նրանց հոգիները նվաղեցին իրենց ներսում։
6Իրենց նեղության մեջ Տիրոջն աղաղակեցին, Եվ փրկեց նրանց իրենց վշտերից։
7Ուղիղ ճանապարհով նրանց առաջնորդեց, Որ գնան իրենց բնակության քաղաքը։
8Թող գոհություն մատուցեն նրա ողորմության Եվ սքանչելիքների համար մարդկանց որդիները,
9Որովհետև հագեցրեց քաղցած հոգիները Եվ բարությամբ լիացրեց կարոտյալ հոգիները։
10Ոմանք նստած էին խավարի և մահվան ստվերների մեջ, Կապված էին աղքատությանը, ինչպես երկաթին։
11Որովհետև դառնացրին խոսքն Աստծու Եվ բարկացրին Բարձրյալի խորհուրդները։
12Նրանց սրտերը ցավից սեղմվեցին, տկարացան, Եվ չկար մեկը, որ օգներ նրանց։
13Իրենց նեղության մեջ Տիրոջն աղաղակեցին, Եվ հանեց նրանց իրենց վշտերից։
14Նրանց փրկեց խավարից և մահվան ստվերներից Եվ խորտակեց նրանց կապանքները։
15Թող մարդկանց որդիները գոհություն մատուցեն Նրա ողորմության և սքանչելիքների համար,
16Որովհետև փշրեց պղնձյա դռները Եվ երկաթյա նիգերը։
17Օգնեց նրանց իրենց անօրենության ճանապարհին, Որովհետև իրենց մեղքերի պատճառով հույժ տկարացան։
18Նրանց սրտերը գարշում էին ամեն տեսակ կերակուրից։ Նրանք մոտեցան մահվան դռներին։
19Իրենց նեղության մեջ Տիրոջն աղաղակեցին, Եվ ապրեցրեց նրանց իրենց վշտերից։
20Ուղարկեց իր խոսքն ու բուժեց նրանց Եվ փրկեց նրանց իրենց ապականությունից։
21Թող գոհություն մատուցեն նրա ողորմության Եվ սքանչելիքների համար մարդկանց որդիները։
22Թող նրան օրհնության զոհ մատուցեն Եվ պատմեն նրա գործերը ցնծությամբ։
23Ովքեր ծով էին իջնում նավերով Եվ բազում ջրերում գործեր կատարում,
24Նրանք տեսան Տիրոջ գործերն ու սքանչելիքները Անդունդի խորքերում.
25Ասաց, և հողմ ու մրրիկ ելան, Եվ բարձրացան նրա ալիքները։
26Ելան երկինք և իջան անդունդ, Եվ նրանց հոգիները մաշվեցին իրենց ներսում։
27Խռովվեցին, սասանվեցին, ինչպես հարբածներ, Եվ նրանց ողջ իմաստությունը վերացավ։
28Իրենց նեղության մեջ Տիրոջն աղաղակեցին, Եվ փրկեց նրանց իրենց վշտերից։
29Մրրիկը օդի վերածվեց, և դադարեցին նրա ալիքները,
30Ուրախացան, որ հանդարտվեցին, Եվ առաջնորդեց նրանց իրենց կամեցած նավահանգիստը։
31Թող մարդկանց որդիները գոհություն մատուցեն Նրա ողորմության և սքանչելիքների համար։
32Թող պանծացնեն նրան ժողովուրդների հավաքույթներում, Եվ ծերերի ատյաններում օրհնեն նրան։
33Որովհետև գետերը ցամաքի փոխեց Եվ ջրերի ընթացքը՝ ծարավոտ երկրի։
34Պտղաբեր երկիրը դարձրեց աղուտ Նրա բնակիչների չարության համար։
35Անապատը փոխեց ճահճի Եվ ծարավի երկիրը՝ ջրի հոսանքների։
36Քաղցյալներին այնտեղ բնակեցրեց, Եվ բնակության քաղաք շինեցին։
37Արտեր վարեցին, այգիներ տնկեցին Եվ բերքի պտուղներ հասցրին։
38Օրհնեց նրանց, և շատ բազմացան, Եվ նրանց անասունները չպակասեցին։
39Նվազեցին նրանք և չարչարվեցին Չարիքների նեղությունից և վշտերից։
40Անարգանք եկավ նրանց իշխանների վրա, Մոլորեցրեց նրանց անապատում անճանապարհ։
41Աղքատության մեջ օգնեց անտունին, Նրանց ազգը առաջնորդեց հոտի պես։
42Թող ուղիղները տեսնեն և ուրախ լինեն, Եվ ամեն անօրեն բերանն իր փակի։
43Ո՞վ է իմաստունը, որ պիտի պահի այս Եվ հասկանա Տիրոջ ողորմությունը։