1Գոհությո՛ւն մատուցեք Տիրոջը, որովհետև բարի է, Որովհետև հավիտենական է նրա ողորմությունը։
2Ո՞վ պիտի պատմի Տիրոջ զորությունները, Լսելի դարձնի նրա ողջ օրհնությունները։
3Երանի՜ նրանց, ովքեր պահում են իրավունքը Եվ ամեն ժամ արդարություն են գործում։
4Հիշի՛ր մեզ, Տե՜ր, քո ժողովրդին հաճությամբ Եվ այցելի՛ր մեզ քո փրկությամբ։
5Տեսնենք քո ընտրյալների քաղցրությունը, Ուրախանանք քո ազգի ուրախությամբ Ու փառավորվենք քո ժառանգությամբ։
6Մենք մեր հայրերի հետ մեղանչեցինք, Անօրենություն և հանցանք գործեցինք։
7Մեր հայրերը Եգիպտոսի մեջ չհասկացան քո սքանչելիքները Եվ չհիշեցին քո անհուն ողորմությունը։ Քեզ բարկացրին Կարմիր ծովն անցնելիս։
8Իր անվան համար փրկեց նրանց, Որպեսզի ճանաչեն զորությունը նրա։
9Սաստեց Կարմիր ծովին, և այն ցամաքեց, Առաջնորդեց նրանց անդունդի միջով, Ինչպես անապատով։
10Նրանց ազատեց իրենց ատողների ձեռքերից Եվ փրկեց նրանց իրենց թշնամիների ձեռքերից։
11Ծովը ծածկեց նրանց նեղիչներին, Եվ նրանցից ոչ ոք չապրեց։
12Հավատացին նրա խոսքին Եվ օրհնություններ երգեցին նրան։
13Սակայն շուտով մոռացան նրա գործերը Եվ չանսացին նրա խորհրդին։
14Ցանկություններ ունեցան անապատի մեջ Եվ Աստծուն փորձեցին անջրդի վայրում։
15Նրանց տվեց իրենց խնդրածը Եվ լիություն ուղարկեց նրանց անձանց։
16Բանակատեղիում բարկացրին Մովսեսին Եվ Ահարոնին՝ Տիրոջ նվիրյալին։
17Գետինը բացվեց ու կլանեց Դադանին Եվ ծածկեց Աբիրոնի համախոհներին։
18Հուր բորբոքվեց նրանց հավաքատեղիում, Եվ բոցն այրեց մեղավորներին։
19Հորթ շինեցին Քորեբում Եվ երկրպագեցին կուռքին.
20Իրենց փառքը փոխանակեցին խոտակեր հորթի պատկերով։
21Մոռացան իրենց կենարար Աստծուն, Որ մեծ գործեր կատարեց Եգիպտոսում.
22Իր սքանչելիքները՝ Քամի երկրում, Եվ իր ահը՝ Կարմիր ծովի վրա։
23Եվ կկործաներ նրանց, եթե ընտրյալ Մովսեսը Նրանց առջև չլիներ։ Դարձավ Տիրոջը և անցկացրեց նրա բարկությունը, Որ նրանք չկոտորվեն։
24Անարգեցին ցանկալի երկիրը Եվ նրա խոսքին չհավատացին,
25Տրտնջացին իրենց բանակատեղիներում Եվ Տիրոջ ձայնը չլսեցին։
26Իր ձեռքը բարձրացրեց նրանց վրա՝ Հարվածելու նրանց անապատում,
27Որ ցրվի նրանց սերունդը հեթանոսների մեջ, Որ ցրվի նրանց սերունդը գավառներում։
28Նրանք պղծվեցին Բելփեգովրի հետ Եվ կերան մեռելների զոհերից։
29Բարկացրին նրան իրենց գործերով, Կործանումը շատացավ նրանց վրա։
30Ապա Փենեեսը մեջտեղ եկավ, Սրբեց, և դադարեց մահը։
31Նրան արդարություն համարվեց սերնդեսերունդ, Մինչև հավիտյան։
32Բարկացրին նրան Հակառակության ջրերի [𝕸 Մե-Մերիվա ] մոտ. Մովսեսը տանջվեց նրանց համար,
33Որովհետև դառնացրին նրա հոգին. Հրամայեց իր շրթունքներով։
34Չկոտորվեցին ազգերը, Որոնց մասին ասել էր Տերը։
35Խառնվեցին հեթանոսների հետ և սովորեցին նրանց գործերը,
36Նրանց կուռքերին ծառայեցին, Որ գայթակղություն եղավ նրանց։
37Իրենց որդիներին և դուստրերին զոհեցին դևերին
38Եվ անբիծ արյուն հեղեցին՝ Արյունն իրենց որդիների և դուստրերի, Որ զոհեցին Քանանի կուռքերին։
39Երկիրը շաղախվեց նրանց արյունով Եվ պղծվեց նրանց գործերով, Որովհետև պոռնկացան իրենց ընթացքով։
40Տերը սրտմտությամբ բարկացավ իր ժողովրդի վրա Եվ հույժ գարշեց իր ժառանգությունից։
41Նրանց հեթանոսների ձեռքը մատնեց, Եվ իրենց ատողները տիրեցին նրանց,
42Եվ իրենց թշնամիները նեղեցին նրանց, Եվ խեղճացան նրանց ձեռքերի ներքո։
43Շատ անգամ փրկեց նրանց, Բայց նրանք դառնացրին նրան իրենց խորհուրդներով Եվ ընկճվեցին իրենց անօրենության մեջ։
44Տերը նայեց նրանց նեղություններին, Երբ լսեց ձայնը նրանց աղոթքի.
45Հիշեց ուխտն իր և զղջաց իր մեծ ողորմությամբ,
46Նրանց գթության արժանացրեց Նրանց բոլոր գերիչների առջև։
47Փրկի՛ր մեզ, Տե՛ր Աստված մեր, Եվ մեզ հավաքի՛ր հեթանոսների միջից, Որ գոհություն մատուցենք քո սուրբ անվանը Եվ պարծենանք քո օրհնություններով։
48Օրհնյա՜լ է Տերը՝ Իսրայելի Աստվածը, Հավիտյանս հավիտենից։ Եվ ողջ ժողովուրդը թող ասի. «Եղիցի՜, եղիցի՜»։