1Գիտե՞ս քարայծների ծննդաբերության ժամանակը կամ լավ հետևե՞լ ես եղնիկների երկունքին։
2Կարո՞ղ ես լրիվ թվել նրանց ծնելու ամիսները, կարո՞ղ ես մեղմացնել երկունքը նրանց։
3Առանց երկյուղի կարո՞ղ ես կերակրել նրանց ձագերին, նրանց զերծ պահել երկունքի ցավերից։
4Կփախչե՞ն նրանց ձագերը, ծնելով կբազմանա՞ն, դուրս կգան ու այլևս չեն վերադառնա։
5Ո՞վ է վայրի էշին բաց թողել ազատ, ո՞վ է արձակել կապանքները նրա։
6Նրան իբրև կայան սահմանել եմ առապարները, իբրև բնակավայր՝ աղուտները։
7Ծաղրում է նա քաղաքների խաժամուժին ու չի լսում մեղադրանքները հարկահանների։
8Դիտում է իր լեռնոտ արոտավայրերը ու շրջում է՝ ամեն դալարիք փնտրելու։
9Միեղջերուն հոժար կլինի՞ ծառայելու քեզ կամ հանգստանալու քո մսուրի մեջ։
10Չվանով նրան լուծ կկապե՞ս, կամ նա ակոս կքաշի՞ քո դաշտում։
11Հույսդ կդնե՞ս նրա վրա, քանի որ նրա զորությունը մեծ է, նրան կթողնե՞ս գործերդ քո բոլոր։
12Կհավատա՞ս, որ սերմանվելիքներդ փոխհատուցելու է ու հավաքելու քո կալում։
13Թռչող սիրամարգերի թևե՜րը. մի՞թե արագիլն ու ջայլամը չեն բեղմնավորվի.
14որովհետև ջայլամն իր ձուն ածում է երկրի վրա, հողով տաքացնում
15ու մոռանում, թե ո՛ւր է ցրել, և անապատի գազանները կոխոտում են այն։
16Նա հեռանում է իր ձագերից, կարծես իրենը չլինեն դրանք. իր վաստակի կորստյան վախը չունի նա,
17որովհետև Աստված նրանից վերցրել է իմաստությունը և խելքի բաժին չի տվել նրան։
18Բայց երբ դեպի վեր ու բարձունքներ բարձրանա, կծիծաղի երիվարի ու նրա հեծյալի վրա։
19Մի՞թե դու ես ձիուն օժտել զորությամբ, պարանոցին զրահ հագցրել,
20վրան սպառազինություն գցել, նրա լանջը փառավորել խիզախությամբ։
21Որոտում է դաշտում ու դոփում, զորությամբ դուրս է գալիս դաշտ։
22Երբ նետերի է հանդիպում, արհամարհում է, թրի առաջ էլ չի նահանջում։
23Նրա վերևում շողշողում են աղեղն ու սուրը, շարժվում վահանն ու նիզակը։
24Իսկ ինքը բարկությամբ ապականում է երկիրը։ Չի հավատում, մինչև փողը չհնչի։
25Իսկ երբ հնչում է փողը, «վաշ-վա՜շ» է կանչում։ Հեռվից է առնում պատերազմի հոտը՝ սուրալով ու փնչացնելով։
26Քո խելքի՞ց է բազեն թևերը տարածելով կանգնած մնում օդում՝ անշարժ դիտելով հարավի կողմը,
27կամ քո՞ հրամանով է արծիվը բարձրանում, իսկ անգղը նստում հանգստանում է իր բույնի վրա,
28քարանձավներում ու ծածուկ տեղերում։
29Այնտեղ է մնում ու կեր է փնտրում։ Նրա աչքերը դիտում են հեռվից,
30իսկ նրա ձագերն արյան մեջ են թաթախված։ Ուր որ դիակ գտնեն, իսկույն այնտեղ են հայտնվում»։