1Նրա երեք բարեկամներն էլ լռեցին ու այնուհետև չխոսեցին Հոբի դեմ, որովհետև Հոբն արդար էր նրանց աչքին։
2Բարաքիելի որդի Եղիուս Բուզացին՝ ավսիտացիների աշխարհից, Հռամի արյունակիցներից. սաստիկ զայրացավ Հոբի վրա, քանի որ նա իրեն արդար էր ցույց տալիս Տիրոջ առաջ։
3Նա սաստիկ բարկացավ նաև նրա երեք բարեկամների վրա, քանի որ Հոբին պատասխան չէին կարողացել տալ, նրա ամբարիշտ լինելը ցույց չէին տվել։
4Սակայն Եղիուսը հապաղեց Հոբի պատասխանը տալու, քանի որ մյուսներն իրենից ավելի տարեց էին։
5Եղիուսը տեսավ, որ այն երեք մարդկանց բերանում պատասխան չկա, ու նրա բարկությունը բորբոքվեց։
6Բարաքիելի որդի Եղիուս Բուզացին նորից խոսեց ու ասաց. «Ես երիտասարդ եմ տարիքով, իսկ դուք՝ ավելի երեց։ Դրա համար ես լուռ եմ մնացել՝ վախենալով ձեզ իմ իմաստությունը հայտնել։
7Ասացի, թե խոսողները տարեց մարդիկ են ու տարիներից ի վեր ճանաչել են իմաստությունը։
8Սակայն այդպես էլ չէ. մարդիկ հոգի ունեն, Ամենակալի շունչն է, որ ուսուցանում է դրանք։
9Միայն տարեց մարդիկ չէ, որ իմաստուն են, ոչ էլ ծերերն են միայն, որ ճշմարիտը գիտեն։
10Դրա համար էլ ասացի. «Լսե՛ք ինձ, ու ես կհայտնեմ ձեզ, ինչ որ գիտեմ,
11ակա՛նջ դրեք իմ խոսքերին. կասեմ ի լուր ամենքիդ, մինչև որ քննեք խոսքերս,
12թե ձեր չափ բան գիտեմ»։ Ահա ձեր մեջ ոչ ոք չկար, որ հանդիմաներ Հոբին, նրա խոսքերի պատասխանը տար։
13Չլինի թե ասեք՝ Տիրոջ իմաստությանը բան ենք ավելացրել։
14Դուք եք մի մարդու թույլատրել այսպիսի խոսքեր ասելու։
15Զարհուրեցին ու պատասխան չտվեցին այլևս. բառերը պակասեցին նրանց։
16Համբերեցին ու չխոսեցին, որովհետև մնացին առանց պատասխանի։
17Եղիուսը նորից խոսեց ու ասաց.
18«Դարձյալ խոսելու եմ, որովհետև լեցուն եմ խոսքերով, որովհետև շունչս իմ ներսում ինձ սպանում է,
19որովայնս տիկի մեջ դրված ու կապված նոր գինու պես եռում է, կամ դարբինների փուքսի պես ուռել է։
20Շրթներս բաց անելով՝ խոսելու եմ, որ հանգստանամ.
21ոչ մեկից չեմ ամաչելու, մարդկանցից էլ չեմ պատկառելու,
22քանզի երեսպաշտություն անել չգիտեմ, այլապես ցեցն ինձ կուտի»։