1Բաղդատ Սովքեցին նորից խոսեց ու ասաց.
2«Արդ, մի՞թե նրանը չեն ահն ու իշխանությունը, ով բարձունքներում հաստատում է ամեն ինչ։
3Ոչ ոք թող չկարծի, թե նրա գնդերը կհապաղեն պատժել. ո՞ւմ վրա չի իջնի նրա որոգայթը։
4Մահկանացուն ինչպե՞ս արդար կլինի Տիրոջ առաջ, կամ կնոջից ծնվածներից ո՞վ կմաքրի իր հոգին,
5որովհետև եթե լուսնին հրամայի, չի ծագի։ Աստղերն իսկ մաքուր չեն նրա առաջ,
6ուր մնաց մարդը, որ ապականություն է, և մարդու որդին, որ որդ է»։