2 Samuel 15— NEA

¹Դրանից հետո Աբեսաղոմը մարտակառքեր, երիվարներ և առջևից վազող հիսուն հոգի սուրհանդակ հավաքեց։

²Աբեսաղոմը կանուխ վեր էր կենում ու կանգնում դարպասի ճանապարհին։ Ով գալիս էր արքայի դատաստանին դատ ներկայացնելու, Աբեսաղոմը նրան հարցնում էր. «Դու ո՞ր քաղաքից ես»։ Երբ մարդը պատասխանում էր նրան, թե՝ «Քո ծառան Իսրայելի այսինչ ցեղից է»,

³Աբեսաղոմը նրան ասում էր. «Քո գործերն արդար են ու դյուրին, բայց արքայի մոտ քեզ ոչ ոք ունկնդիր չի լինի»։

⁴Աբեսաղոմը մտածում էր. «Եթե որևէ մեկն ինձ դատավոր նշանակեր այս երկրի վրա, և ամեն ոք, որ վեճ կամ դատ ունենար, ինձ մոտ գար, ես արդարությամբ կդատեի նրան»։

⁵Երբ որևէ մեկը նրան էր մոտենում գլուխ տալու, նա երկարում էր ձեռքը, մարդուն դեպի իրեն էր քաշում ու համբուրում նրան։

⁶Աբեսաղոմն այսպես էր վարվում ողջ Իսրայելի նկատմամբ, ովքեր դատի համար գալիս էին արքայի մոտ։ Աբեսաղոմը շահում էր Իսրայելի բոլոր մարդկանց սրտերը։

⁷Չորս տարի լրանալուց հետո Աբեսաղոմն ասաց իր հորը. «Գնամ ու Քեբրոնում կատարեմ Տիրոջը խոստացած իմ ուխտը,

⁸քանի որ Ասորիքի Գեսուր քաղաքում բնակվելիս ծառադ ուխտեց Տիրոջը՝ ասելով. “Եթե Տերն ինձ վերադարձնի Երուսաղեմ, ես Տիրոջը զոհ եմ մատուցելու”»։

⁹Արքան նրան ասաց. «Գնա՛ խաղաղությամբ»։

¹⁰Նա վեր կացավ ու գնաց Քեբրոն։ Աբեսաղոմը պատգամավորներ ուղարկեց Իսրայելի բոլոր ցեղերին և ասաց. «Երբ եղջերափողի ձայն լսեք, աղաղակե՛ք. “Աբեսաղոմը թագավորեց Քեբրոնում”»։

¹¹Աբեսաղոմի հետ գնացին իր կողմից հրավիրված երկու հարյուր անձինք, որոնք ամենևին տեղյակ չէին անցուդարձին։

¹²Աբեսաղոմը զոհերը մատուցելու ժամանակ մարդ ուղարկեց ու իր Գոլա քաղաքից կանչեց Դավթի խորհրդական թեկուացի Աքիտոփելին։ Շատ մարդ հավաքվեց, և մեծ բազմություն էր հետևում Աբեսաղոմին։

¹³Գուժկան հասավ Դավթին, թե Իսրայելի մարդիկ անցել են Աբեսաղոմի կողմը։

¹⁴Դավիթն ասաց Երուսաղեմում իր հետ եղող բոլոր ծառաներին. «Ելե՛ք փախչենք, որովհետև մեզ փրկություն չկա Աբեսաղոմի ձեռքից։ Շտապ գնացե՛ք, որ արագ չհասնի մեզ և չարիք չբերի մեր գլխին, քաղաքները սրի չքաշի»։

¹⁵Արքայի ծառաներն ասացին նրան. «Ամեն ինչ, որ մեր տեր արքան կամենա, ծառաներս պատրաստ ենք կատարելու»։

¹⁶Թագավորը ելավ, և նրա ամբողջ տունը ոտքով գնաց նրա հետևից։ Արքան իր հարճերից տասը կին թողեց, որ տունը պահպանեն։

¹⁷Արքան դուրս ելավ, և նրա բոլոր ծառաները ոտքով գնացին ու կանգ առան անապատում գտնվող ձիթենու մոտ։

¹⁸Նրա բոլոր ծառաները մեկ առ մեկ անցնում էին նրա մոտով. բոլոր քերեթիները, փելեթիներն ու բոլոր գեթացիները՝ վեց հարյուր մարդ, որ ոտքով եկել էին Գեթից, անցան Դավթի առջևից։

¹⁹Արքան ասաց գեթացի Եթթիին. «Դո՞ւ էլ ես գալիս մեզ հետ, հե՛տ դարձիր ու մնա՛ եկող արքայի մոտ, քանի որ օտար մարդ ես դու, որ քո տեղից՝ Գեթից դուրս գալով՝ եկել ես։

²⁰Ինձ հետ երկար չես եղել, որ գաս մեզ հետ, երբ ինքս էլ չգիտեմ, թե ո՛ւր եմ գնում և ո՛ւր պիտի գնամ։ Դու հե՛տ դարձիր, քո եղբայրներին էլ հե՛տ դարձրու քեզ հետ, և Տերը քեզ ողորմություն ու արդարություն կանի»։

²¹Եթթին պատասխան տվեց արքային՝ ասելով. «Կենդանի է Տերը, և կենդանի է իմ տեր արքան. որտեղ լինի իմ տեր արքան, մեռած թե կենդանի, այնտեղ կլինեմ և ես՝ քո ծառան»։

²²Արքան ասաց Եթթիին. «Արի՛ ինձ հետ»։ Եվ գեթացի Եթթին գնաց իր հետ եղած բոլոր ծառաներով ու ամբողջ բազմությամբ հանդերձ։

²³Ամբողջ երկիրը բարձրաձայն լալիս էր, ամբողջ զորքը անցնում էր Կեդրոնի հեղեղատով. արքան նույնպես անցավ Կեդրոնի հեղեղատով։ Ամբողջ զորքն ու արքան գնում էին անապատ տանող ճանապարհով։

²⁴Սադովկն ու նրա հետ բոլոր ղևտացիները Տիրոջ Ուխտի տապանակը հանեցին Բեթարից։ Նրանք կանգնեցրին Աստծու տապանակը և այն չտարան Բեթարից, մինչև որ ամբողջ ժողովուրդն այդ քաղաքից դուրս չեկավ։

²⁵Արքան Սադովկին ասաց. «Աստծու տապանակը հե՛տ տար քաղաք և դի՛ր իր տեղը։ Եթե Աստծու առաջ շնորհ գտնեմ, նա ինձ հետ կդարձնի և ինձ տեսնել կտա այն և նրա վայելչությունը։

²⁶Բայց եթե ասի՝ “Դու ինձ հաճելի չես”, թող ինձ անի այն, ինչ նրա աչքին հաճելի է»։

²⁷Արքան Սադովկ քահանային ասաց. «Այնպե՛ս արեք, որ դու խաղաղությամբ քաղաք վերադառնաս, և քո որդի Աքիմաասն ու Աբիաթարի որդի Հովնաթանը՝ ձեր երկու որդիները, ձեզ հետ լինեն։

²⁸Ես բանակատեղի եմ դնելու անապատի հովտում և կմնամ, մինչև որ ձեզանից լուր ստանամ»։

²⁹Սադովկն ու Աբիաթարը տապանակը հետ դարձրին Երուսաղեմ, և այն մնաց այնտեղ։

³⁰Դավիթը բարձրանում էր Ձիթենյաց զառիվերով, բարձրանում էր ու լալիս։ Նա ծածկել էր գլուխը, բոկոտն էր գնում, և ամբողջ ժողովուրդը նրա հետ էր՝ գլուխները շորով ծածկած։ Բոլորը լաց լինելով բարձրանում էին։

³¹Դավթին հայտնեցին՝ ասելով. «Աքիտոփելն էլ ապստամբների հետ է, Աբեսաղոմի մոտ»։ Դավիթն ասաց. «Տե՜ր Աստված իմ, խափանի՛ր Աքիտոփելի խորհուրդը»։

³²Դավիթը հասավ Հռովս, որտեղ երկրպագեց Աստծուն։ Եվ ահա նրան ընդառաջ եկավ արաքացի Քուսին՝ Դավթի բարեկամը՝ իր պատմուճանը պատառոտած ու գլխին հող լցրած։

³³Դավիթը նրան ասաց. «Եթե ինձ հետ գաս, ինձ վրա բեռ կլինես,

³⁴իսկ եթե հետ դառնաս քաղաք և Աբեսաղոմին ասես՝ “Քո եղբայրներն անցան, հայրդ՝ արքան էլ հուզված անցավ ինձանից հետո, և արդ, քո ծառան եմ, արքա՛, թող ողջ մնամ քո առաջ. մի ժամանակ քո հոր ծառան էի, իսկ հիմա քո ծառան եմ ես, արքա՛”,- այդ ժամանակ կկարողանաս խափանել Աքիտոփելի խորհուրդները։

³⁵Ահա քեզ հետ կլինեն Սադովկ և Աբիաթար քահանաները, և եթե որևէ բան լսես արքայի տնից, հայտնի՛ր Սադովկ ու Աբիաթար քահանաներին։

³⁶Ահա նրանց հետ են իրենց երկու որդիները՝ Սադովկի որդի Աքիմաասն ու Աբիաթարի որդի Հովնաթանը։ Նրանց միջոցով ինձ հայտնե՛ք ամեն ինչ, որ կլսեք»։

³⁷Դավթի բարեկամ Քուսին եկավ քաղաք, և Աբեսաղոմը մտավ Երուսաղեմ։