1Այդ օրերին այլազգիները, իրենց զորքերը հավաքելով, պատերազմի ելան Իսրայելի դեմ։ Անքուսը Դավթին ասաց. «Լա՛վ իմացիր, որ դու և քո մարդիկ ինձ հետ պատերազմի եք դուրս գալու»։
2Դավիթն Անքուսին ասաց. «Այդպես թող լինի։ Հիմա դու կիմանաս, թե քո ծառան ի՛նչ է անելու»։ Անքուսը Դավթին ասաց. «Այդպես թող լինի, որովհետև քեզ ընդմիշտ իմ թիկնապահների պետ եմ դարձնելու»։
3Սամուելը մահացել էր, նրան ողբացել էր ամբողջ Իսրայելը ու նրան թաղել իր քաղաք Արիմաթեմում։ Սավուղը երկրից վերացրել էր ոգեհարցներին ու գուշակներին։
4Այլազգիները հավաքվեցին ու եկան, բանակատեղի դրեցին Սոմանում։ Սավուղն էլ հավաքեց Իսրայելի բոլոր այրերին ու բանակատեղի դրեց Գեղբուեում։
5Երբ Սավուղը տեսավ այլազգիների բանակը, վախեցավ, նրա սիրտը մեծ ահ ընկավ։
6Սավուղը Տիրոջը հարց տվեց, սակայն Տերը նրան պատասխան չտվեց ո՛չ երազով, ո՛չ Հայտնությամբ [𝕸 Ուրիմ ], ո՛չ էլ մարգարեության միջոցով։
7Սավուղն իր ծառաներին ասաց. «Մի ոգեհարց կի՛ն գտեք, որ գնամ նրա մոտ ու հարց տամ նրան»։ Ծառաները նրան ասացին. «Ահա մի ոգեհարց կին կա Այենդորում»։
8Սավուղը ծպտվեց, ուրիշ զգեստներ հագավ ու գնաց երկու մարդկանց հետ։ Նրանք գիշերը հասան կնոջ մոտ։ Սավուղը նրան ասաց. «Դյութությո՛ւն արա և կանչի՛ր նրան, ում որ քեզ կասեմ»։
9Կինն ասաց. «Դու ինքդ գիտես, թե ի՛նչ էր արել Սավուղը. թե ոգեհարցներին ու գուշակներին ինչպե՛ս վերացրեց երկրից։ Արդ, ինչո՞ւ ես ինձ սպանելու համար իմ անձի դեմ որոգայթ լարում»։
10Սավուղը նրան Տիրոջ անունով երդվեց՝ ասելով. «Կենդանի է Տերը. այս բանից քեզ ոչ մի վնաս չի հասնի»։
11Կինն ասաց. «Ո՞ւմ ոգին կանչեմ»։ Նա ասաց. «Սամուելի՛ ոգին կանչիր»։
12Կինը տեսավ Սամուելին, բարձր ձայնով աղաղակեց ու ասաց Սավուղին. «Ինչո՞ւ ինձ խաբեցիր. չէ՞ որ դու հենց Սավուղն ես»։
13Արքան նրան ասաց. «Մի՛ վախեցիր, ասա՛, ո՞ւմ տեսար»։ Կինն ասաց նրան. «Գետնից դուրս եկող աստվածներ եմ տեսնում»։
14Սավուղը նրան ասաց. «Ի՞նչ նկատեցիր»։ Նա ասաց. «Մի կանգնած մարդ երկրից ելնում էր, և նրա վրա թիկնոց կար»։ Սավուղն իմացավ, որ դա Սամուելն է, և երեսնիվայր ընկավ գետնին ու երկրպագեց նրան։
15Սամուելն ասաց Սավուղին. «Ինչո՞ւ ինձ կանչելով նեղություն տվեցիր ինձ»։ Սավուղն ասաց. «Սաստիկ նեղ վիճակում եմ, այլազգիներն իմ դեմ պատերազմի են ելել, Աստված ինձնից հեռացել է, ինձ չի պատասխանում ո՛չ մարգարեության, ո՛չ էլ երազների միջոցով։ Արդ, քեզ կանչեցի, որ ինձ ցույց տաս, թե ի՛նչ անեմ»։
16Սամուելն ասաց. «Ինչո՞ւ ես ինձ հարցնում։ Տերը քեզնից հեռացավ և քո ընկերոջ հետ եղավ։
17Տերը քեզ հետ վարվեց այնպես, ինչպես իմ միջոցով հայտնել էր։ Տերը քո ձեռքից խլելու է թագավորությունդ և տալու է քո ընկերոջը՝ Դավթին,
18որովհետև չլսեցիր Տիրոջ ձայնը և նրա սաստիկ բարկությունն Ամաղեկի վրա ի գործ չդրեցիր։ Այդ պատճառով էլ Տերն այսօր քեզ հետ այդպես է վարվում։
19Տերը Իսրայելին քեզ հետ միասին մատնելու է այլազգիների ձեռքը, վաղը դու և քո որդիները պիտի ընկնեք, և Տերն Իսրայելի բանակը այլազգիների ձեռքը պիտի մատնի»։
20Սավուղն անմիջապես ամբողջ հասակով վայր ընկավ գետնին, խիստ զարհուրեց Սամուելի խոսքերից, ու իր մեջ այլևս ուժ չմնաց, որովհետև մի ամբողջ օր ու գիշեր հաց չէր կերել։
21Կինը մտավ Սավուղի մոտ ու տեսնելով, որ նա մեծ տագնապի մեջ է, ասաց նրան. «Ես՝ քո աղախինը, հնազանդվել եմ քեզ, կյանքս վտանգի ենթարկելով՝ անսացել եմ խոսքերիդ։
22Հիմա էլ դո՛ւ լսիր քո աղախնի խոսքերը։ Քո առջև մի պատառ հաց դնեմ, կե՛ր և ուժ կստանաս, որ քո ճանապարհը գնաս»։
23Նա չուզեց ուտել, սակայն իր ծառաներն ու կինը ստիպեցին նրան, և տեղի տալով՝ Սավուղը գետնից վեր կացավ ու նստեց աթոռին։
24Կինը տանը մի պարարտ հորթ ուներ, անմիջապես մորթեց դա։ Ալյուր առնելով՝ շաղեց, բաղարջ հաց թխեց
25և տվեց Սավուղին ու նրա ծառաներին։ Նրանք կերան, վեր կացան ու նույն գիշերը գնացին։