1Տյուրոսի արքա Քիրամը Դավթի մոտ դեսպաններ ուղարկեց, ինչպես նաև մայրի փայտ, որմնադիրներ ու ատաղձագործներ, որ տուն շինեն նրա համար։
2Դավիթը հասկացավ, որ Տերն է իրեն պատրաստել Իսրայելի վրա իշխելու համար, քանի որ հզորացել էր նրա թագավորությունը Իսրայելի իր ժողովրդի համար։
3Դավիթն այլ կանայք ևս առավ Երուսաղեմում, որոնք նրա համար ուրիշ տղաներ ու աղջիկներ էլ ծնեցին։
4Ահա անունները նրանց, որոնք ծնվեցին նրա համար Երուսաղեմում՝ Սամաա, Սոբաբ, Նաթան, Սողոմոն,
5Հեբաար, Եղիսավ, Եղիփաղետ,
6Նագեթ, Նափատ, Հափիե,
7Ելիսամա, Բաղիադա և Եղիփաղատ։
8Երբ այլազգիները լսեցին, որ Դավիթը թագավոր է օծվել ամբողջ Իսրայելի վրա, ելան Դավթին բռնելու։ Դավիթը, այդ լսելով, նրանց դեմ ելավ։
9Եկան նաև այլազգիները, և նրանք միմյանց հանդիպեցին Հսկաների հովտում։
10Դավիթն Աստծուն հարցրեց՝ ասելով. «Հարձակվե՞մ այլազգիների վրա, դու նրանց իմ ձեռքը կմատնե՞ս»։ Տերը նրան ասաց. «Հարձակվի՛ր, և ես նրանց քո ձեռքը կմատնեմ»։
11Դավիթը ելավ Բաաղփարասին և կոտորեց նրանց։ Դավիթն ասաց. «Աստված իմ թշնամիներին հարվածեց իմ ձեռքով, ինչպես հեղեղն է հարվածում»։ Սրա համար այդ տեղը կոչվեց Բաաղփարասին, այն է՝ Փարասինի հարված։
12Նրանք իրենց աստվածներին այնտեղ թողեցին, և Դավիթը պատվիրեց դրանք հրով այրել։
13Այլազգիները կրկին հարձակվեցին, և նրանք իրար հանդիպեցին Հսկաների հովտում։
14Դավիթը դարձյալ հարցրեց Աստծուն, և Աստված նրան ասաց. «Մի՛ գնա նրանց հետևից, այլ շրջվի՛ր և նրանց մոտեցի՛ր տանձենիների մոտ։
15Երբ տանձենիների կատարների շարժման ձայն լսես, այն ժամանակ ելի՛ր պատերազմի, քանզի Աստված, քո առջևից գնալով, կոտորելու է այլազգիների բանակը»։
16Դավիթն արեց այնպես, ինչպես Աստված պատվիրել էր նրան, և նա կոտորեց այլազգիների բանակը Գաբաթովնից մինչև Գազերա։
17Դավթի անունն ամբողջ երկրում հռչակվեց, և Տերը նրա երկյուղը տարածեց բոլոր ազգերի վրա։