1 Chronicles 12— NEA

¹Սրանք են, որ եկան Դավթի մոտ՝ Սիկելակ, երբ նրան դեռ նեղում էր Կիսի որդի Սավուղը, և սրանք այն հզորների մեջ էին, որոնք պատերազմում օգնում էին նրան։

²Նրանք աղեղնավորներ ու պարսատիկավորներ էին, որ կարողանում էին թե՛ աջ, թե՛ ձախ ձեռքով քարեր ու նետեր արձակել։ Բենիամինից սերած Սավուղի եղբայրներից՝

³իշխան Աքիեզերը, սաբամովթացի Սամայի որդի Հովասը, Ազմովթի որդիներ Հեելն ու Ափաղետը, Բարաքիա և Հեուլ անաթացիները,

⁴գաբավոնացի Սամեասը, որը հզոր էր այն երեսունի մեջ և երեսունի գլխավորն էր, Հերեմիասը, Եզեկիելը, Հովնանը և Զաբադը Գադերոնից,

⁵Եղիազան, Հարիմութը, Բաաղիան, Սամարիան, Սափատիան Արիփեղից,

⁶Եղկանան, Հեսիան, Ելիելը, Հովզարան, Հեզբաման, որոնք կորացիներ էին,

⁷Հովելն ու Զաբադիան՝ գեդովրացի Հերոմի որդիները։

⁸Գաղաադից հեռանալով՝ անապատից Դավթի մոտ եկան քաջազուն մարդիկ, որոնք ռազմիկներ լինելով՝ զինված էին վահաններով ու տեգերով։ Նրանց դեմքը նման էր առյուծի դեմքի, իսկ արագաշարժությամբ նման էին լեռնային այծյամների։

⁹Եզերը իշխանն էր, Աբդիասը՝ երկրորդը, Եղիաբը՝ երրորդը,

¹⁰Մասմանը՝ չորրորդը, Հերեմիան՝ հինգերորդը,

¹¹Եթթին՝ վեցերորդը, Ելիելը՝ յոթերորդը,

¹²Հովնանը՝ ութերորդը, Եղզաբաթը՝ իններորդը,

¹³Հերեմիասը՝ տասներորդը, Մաքաբանան՝ տասնմեկերորդը։

¹⁴Սրանք Գադի որդիներից սերած զորահրամանատարներն էին. ամենափոքրը մի հարյուրյակ ուներ ձեռքի տակ, իսկ ամենամեծը՝ հազարյակ։

¹⁵Սրանք են, որ անցան Հորդանան գետն առաջին ամսում, երբ այն հորդառատ էր, և հալածեցին հովիտների բոլոր բնակիչներին արևելքից մինչև արևմուտք։

¹⁶Դավթին օգնության եկան նաև Բենիամինի ու Հուդայի ցեղից։

¹⁷Դավիթը, ընդառաջ գնալով նրանց, ասաց. «Եթե խաղաղությամբ եք եկել ինձ մոտ, իմ սիրտը ձեզ հետ կլինի, իսկ եթե եկել եք, որ անհավատարմորեն ինձ մատնեք իմ թշնամիների ձեռքը, թող մեր հայրերի Աստված տեսնի ու դատապարտի ձեզ»։

¹⁸Եվ երեսնյակի հրամանատար Ամեսսան Հոգուց ներշնչվելով՝ ասաց. «Հեսսեի որդի Դավի՛թ, գնացե՛ք դու և քո զորքը, խաղաղությո՜ւն քեզ և խաղաղությո՜ւն քո օգնականներին, քանի որ քո Աստվածն օգնեց քեզ»։ Դավիթն ընդունեց նրանց ու նրանց զորքի հրամանատարներ կարգեց։

¹⁹Մանասեի ցեղից էլ անցան Դավթի կողմը, երբ այլազգիները Սավուղի դեմ պատերազմի էին ելել։ Սակայն Դավիթն այլազգիներին չօգնեց, քանզի նրանց զորագլուխները խորհրդակցելով ասացին. «Նա այս մարդկանց գլուխների գնով կանցնի իր տիրոջ՝ Սավուղի կողմը»։

²⁰Երբ նա Սիկելակ էր գնում, նրա կողմն անցան Մանասեի ցեղից Եդնան, Հովզաբադը, Եղիուն և Սաղթին, որոնք Մանասեի ցեղի հազարապետներ էին։

²¹Նրանք Դավթի հետ պատերազմի ելան ելուզակների դեմ, որովհետև զորավոր ու ուժեղ էին, և բոլորն էլ զորքի հրամանատարներ էին։

²²Այսպես օր օրի Դավթի մոտ էին գալիս նոր ուժեր, մինչև որ Դավթի բանակն Աստծու բանակի պես հզոր դարձավ։

²³Սրանք են զորքի այն հրամանատարների անունները, որոնք եկան Դավթի մոտ՝ Քեբրոն, որպեսզի Սավուղի թագավորությունը փոխանցեն նրան՝ ըստ Աստծու խոսքի.

²⁴Հուդայի ցեղից՝ վեց հազար ութ հարյուր վահանակիր ու տեգավոր կորովի պատերազմողներ։

²⁵Շմավոնի ցեղից՝ յոթ հազար հարյուր քաջարի պատերազմողներ,

²⁶Ղևիի ցեղից՝ չորս հազար վեց հարյուր հոգի։

²⁷Եկավ նաև Հուդասը՝ Ահարոնի ցեղի առաջնորդը, որի հետ կար երեք հազար յոթ հարյուր հոգի։

²⁸Նաև երիտասարդ ու քաջարի Սադովկը՝ իր հոր տնից՝ քսաներկու հրամանատարներով։

²⁹Բենիամինի ցեղից՝ Սավուղի եղբայրներից կար երեք հազար հոգի։ Նրանցից շատերը Սավուղի տան վերակացուներ էին։

³⁰Եփրեմի ցեղից՝ քսան հազար ութ հարյուր քաջազուն կտրիճներ, անվանի մարդիկ, ըստ իրենց գերդաստանների։

³¹Մանասեի կես ցեղից՝ տասնութ հազար հոգի, որոնք անվանապես նշանակված էին, որ Դավթին թագավոր դարձնեն։

³²Իսաքարի ցեղից, որոնք ժամանակները հասկանալու իմաստնությունն ունեին և գիտեին, թե ի՛նչ պետք է անի Իսրայելը իշխանության հարցերում, եկան երկու հարյուր հոգի. նաև նրանց բոլոր եղբայրները նրանց հետ։

³³Զաբուղոնի ցեղից, որոնք ամեն տեսակ ռազմի զենքերով պատերազմի գնացողներ էին, եկան հիսուն հազար հոգի՝ օգնելու Դավթին, և ոչ մեկը ձեռնունայն չէր։

³⁴Նեփթաղիմի ցեղից՝ հազար հրամանատարներ, որոնց հետ կային երեսուն հազար վահանավորներ և տեգավորներ,

³⁵Դանի ցեղից՝ պատերազմի պատրաստ քսանութ հազար ութ հարյուր հոգի։

³⁶Ասերի ցեղից՝ պատերազմում օգնության ելնելու համար քառասուն հազար հոգի։

³⁷Հորդանան գետի այն կողմում գտնվող Ռուբենի ցեղից, Գադի ցեղից և Մանասեի կես ցեղից՝ ամեն տեսակ ռազմի զենքերով զինված հարյուր քսան հազար հոգի։

³⁸Այս բոլոր մարդիկ՝ մարտի պատրաստ ռազմիկները, խաղաղությամբ եկան Քեբրոն, որ Դավթին Իսրայելի թագավոր դարձնեն։ Մնացած իսրայելացիներն էլ միահամուռ համաձայն էին, որ Դավիթը դառնա թագավոր։

³⁹Նրանք այնտեղ մնացին երեք օր, կերան ու խմեցին, որովհետև իրենց իսրայելացի եղբայրները պատրաստություն էին տեսել նրանց համար։

⁴⁰Նրանց սահմանակիցները, մինչև Իսաքար, Զաբուղոն և Նեփթաղիմ, ուղտերով, էշերով, ջորիներով ու եզներով ուտելիք՝ ալյուր, թուզ, չամիչ, գինի, ձեթ, շատ զվարակներ ու ոչխարներ էին բերում, որովհետև ուրախություն էր Իսրայելում։