1Յետոյ լսեցիերկինքիմէջ գտնուող հսկայբազ–մութեան մը մեծ ձայնը, որ կ՚ըսէր.– « Ալէլուիա ՜, մեր Աստուծոյն է փրկութիւնը, փառքն ու զօրութիւնը,
2որովհետեւ ճշմարիտ եւ արդար է իր դատաստանը։ Անիկա դատապարտեց մեծ պոռնիկը՝ իր պոռնկութեամբ աշխարհը ապականելուն համար, եւ անկէ լուծեց՝ անոր ձեռքով սպաննուած իր ծառաներուն արեան վրէժը»։
3Անոնք կրկին օրհներգեցին եւ ըսին. «Ալէլուիա՜, անոր հրկիզումին ծուխը կը բարձրանայ յաւիտեանս յաւիտենից»։
4Քսանչորս երէցները եւ չորս կենդանիները գետին ինկան եւ երկրպագեցին Աստուծոյ, որ գահին վրայ կը նստէր, ըսելով. « Ամէն. ալէլուիա՜»։
5Եւ գահէն ձայն մը եկաւ, որ կ՚ըսէր. «Օրհներգեցէ՛ք մեր Աստուածը, բոլոր անոր ծառաներդ, դուք՝ փոքրեր ու մեծեր, որ կը վախնաք իրմէ»։
6Ապա լսեցի մեծ բազմութեան մը ձայնը, նման առատ ջուրերու շառաչին եւ զօրաւոր որոտումի գոռումին, որ դարձեալ կ՚ըսէր.– « Ալէլուիա ՜, որովհետեւ թագաւորեց Տէրը, մեր ամենակալ Աստուածը.
7ուրախանանք, ցնծանք եւ փառք տանք իրեն, որովհետեւ անոր Գառնուկին հարսանիքի ժամըհասաւ, եւ իր հարսը ինքզինք պատրաստեց.
8հարսին տրուեցաւ մաքուր եւ լուսափայլ բեհեզ՝ հագնելու համար»։ (Բեհեզը կը խորհրդանշէ Աստուծոյ ընտրեալներուն արդարութիւնը)։
9Հրեշտակը ինծի ըսաւ. –Ըսածս գրէ՛. «Երանելի են բոլոր անոնք, որոնք Գառնուկին հարսանեկան ընթրիքին հրաւիրուած են»։
10Ես անոր ոտքերուն առջեւ ինկայ՝ երկրպագելու համար իրեն, բայց անիկա ըսաւ ինծի. –Զգո՜յշ, մի՛ երկրպագեր ինծի, որովհետեւ ես ալ ծառայակից եմ քեզի եւ եղբայրներուդ, որոնք Յիսուսի համար վկայութիւն կու տան։ Միայն Աստուծոյ երկրպագէ։ Որովհետեւ Յիսուսի մասին վկայելն է բուն մարգարէութեան հոգին։
11Եւ ահա երկինքը բացուեցաւ եւ տեսայ ճերմակ ձի մը, որուն վրայ նստող ձիաւորը կը կոչուի Հաւատարիմ եւ Ճշմարիտ. անիկա արդարութեամբ կը դատէ եւ կը պատերազմի։
12Անոր աչքերը կրակի բոցի պէս էին եւ գլխուն ունէր բազմաթիւ թագեր եւ իր վրայ գրուած ունէր անուն մը, որ իրմէ զատ ո՛չ ոք գիտէ։
13Հագած էր պատմուճան մը, որ արիւնով ներկուած էր. իր անունն է՝ «ԱՍՏՈՒԾՈՅ ԽՕՍՔԸ»։
14Երկինքի զօրքերը ճերմակ ձիերով իրեն կը հետեւէին՝ սպիտակ եւ մաքուր բեհեզներ հագած։
15Իր բերանէն սրուած սուր մը կ՚ելլէր՝ անով հարուածելու համար ազգերը։ Անիկա երկաթէ մականով պիտի հովուէ զանոնք եւ կոխէ ամենակալ Աստուծոյ ահեղ բարկութեան գինիի հնձանը։
16Անոր պատմուճանին եւ ազդրին վրայ գրուած անուն մը կար «ԹԱԳԱՒՈՐՆԵՐՈՒ ԹԱԳԱՒՈՐ ԵՒՏԷՐԵՐՈՒՏԷՐ»։
17Յետոյ արեւուն վրայ կանգնած ուրիշ հրեշտակ մը տեսայ, որ բարձրաձայն աղաղակեց երկինքի մէջ թեւածող բոլոր թռչուններուն, ըսելով. «Եկէ՛ք, հաւաքուեցէ՛ք Աստուծոյ մեծ ընթրիքին համար,
18որպէսզի ուտէք թագաւորներու, զօրավարներու, հզօր մարդոց, ձիերուն եւ անոնց հեծեալներուն մարմինները, ազատներուն եւ ծառաներուն, մեծերուն ու փոքրերուն մարմինները»։
19Յետոյ տեսայ որ գազանը եւ երկրի թագաւորներն ու անոնց զօրքերը հաւաքուեցան, պատերազմելու համար ճերմակ ձիուն վրայ նստող հեծեալին եւ անոր զօրքին դէմ։
20Գազանը բռնուեցաւ, ինչպէս նաեւ իրեն հետ եղող սուտ մարգարէն, որ հրաշքներ կը գործէր անոր ներկայութեան եւ այդ հրաշքներով կը մոլորեցնէր անոնք՝ որ գազանին կնիքը առած էին իրենց վրայ եւ անոր արձանին կ՚երկրպագէին։ Ապա գազանն ու սուտ մարգարէն ողջ–ողջ ձգուեցան կրակէ լիճին մէջ, որ կը բոցավառէր ծծումբով։
21Իսկ գազանին զօրքերը սպաննուեցան ձիուն վրայ հեծեալին սուրով, որ կ՚ելլէր անոր բերանէն։ Եւ ամբողջ թռչունները անոնց մարմինները ուտելէն կշտացան։