1Ասկէ ետք տեսայ ուրիշ հրեշտակ մը, որ երկինքէն կ՚իջնէր. անիկա մեծ իշխանութիւն ունէր, եւ իր փառքէն երկիրը լուսաւորուեցաւ։
2Հրեշտակը հզօր ձայնով աղաղակեց.– «Ինկա՛ւ, ինկա՜ւ մեծ Բաբելոնը, եւ բնակավայր եղաւ դեւերու եւ արգելարան՝ ամէն տեսակի պիղծ ոգիներու. բանտ եղաւ բոլոր անմաքուր թռչուններուն եւ անմաքուր ու ատելի գազաններուն։
3Որովհետեւ բոլոր ազգերը անոր պոռնկութեան բարկ գինիէն արբեցան եւ երկրի թագաւորները անոր հետ պոռնկութիւն ըրին. այս աշխարհի վաճառականները անոր անչափ զեղխութենէն անհամեմատ հարստացան»։
4Ապա երկինքէն ուրիշ ձայն մը լսեցի, որ կ՚ըսէր.– «Դո՛ւրս ելէք այդ քաղաքէն, ո՜վ իմ ժողովուրդս, որպէսզի չըլլայ թէ մասնակից ըլլաք անոր մեղքերուն, որպէսզի չըլլայ թէ դուք ալ ընդունիք անոր պատիժը։
5Որովհետեւ անոր մեղքերը մինչեւ երկինք դիզուեցան. Աստուած յիշեց անոր ամբարիշտ գործերը։
6Արդ, դուք ալ Բաբելոնին հատուցէք այնպէս՝ ինչպէս ինք վարուեցաւ ձեզի հետ, կրկնապատիկը տալով անոր՝ իր գործերուն փոխարէն։ Այն բաժակը որ պատրաստեց ձեզի համար՝ լեցուցէ՛ք զայն կրկնապատիկ սաստկութեամբ։
7Այնքան՝ որքան ինքզինք փառաւորեց եւ զեղխութեամբ ապրեցաւ՝ նոյնքան իրեն սուգ ու տանջանք հատուցէք, քանի կ՚ըսէր ինքնիրեն.– “Միշտ թագուհի պիտի մնամ, ես այրի չեմ եւ սուգ բնաւ պիտի չտեսնեմ”։
8Այս պատճառով՝ մէկ օրուան մէջ անոր վրայ պատուհասներ պիտի գան, ե՛ւ մահ ե՛ւ սուգ ե՛ւ սով, ու պիտի հրկիզուի կրակով, որովհետեւ հզօր է Տէր Աստուածը, որ զայն կը դատէ»։
9Աշխարհի թագաւորները, որոնք անոր հետ պոռնկութիւն ըրին ու զուարճացան, պիտի ողբան, լաց ու կոծ ընեն, երբ տեսնեն անոր հրկիզման ծուխը։
10Անոր տանջանքին վախէն հեռու պիտի կանգնին եւ ըսեն.– «Վա՜յ, վա՜յ քեզի, մե՛ծ քաղաք, դո՛ւն, Բաբելո՛ն, հզօ՛ր քաղաք, մէկ ժամուան մէջ եկաւ հասաւ դատաստանդ։
11Աշխարհի վաճառականներն ալ պիտի ողբան ու սգան քու վրադ, որովհետեւ ալ ո՛չ ոք պիտի գնէ անոնց ապրանքը.–
12ոսկին, արծաթը, թանկագին քարերն ու մարգարիտները, բեհեզն ու ծիրանին, ոսկեթել կերպասը եւ կամ որդան կարմիրը, ամէն տեսակի խնկաբոյր փայտեր եւ փղոսկրեայ անօթ, ազնիւ փայտէ ամաններ, ինչպէս նաեւ պղնձեայ ու երկաթեայ, եւ մարմարեայ անօթներ։
13Ասկէ ետք ո՛չ ոք պիտի գնէ կինամոն, համեմ, խունկ, անուշահոտ, կնդրուկ, գինի եւ ձէթ, նաշիհ, ցորեն, արջառ ու ոչխար, ձի եւ ձիակառք, գերիներ եւ նոյնիսկ մարդիկ։
14Այո՛, ինչ որ ցանկացիր դուն քեզի համար՝ հեռացաւ քեզմէ. քու վայելչութիւնդ եւ փայլքդ չքացան, այլեւս պիտի չգտնե՛ս կրկին»։
15Բոլոր վաճառականներն ալ, որոնք անոր միջոցաւ հարստացան, անկէ հեռու պիտի մնան՝ վախնալով անոր տանջանքներէն, եւ լալով ու սգալով
16պիտի ըսեն.– «Վա՜յ, վա՜յ, մեծ քաղաք, որ կը հագնէիր բեհեզ, ծիրանի եւ որդան կարմիր, կը զարդարուէիր ոսկիով, անգին ակերով ու մարգարիտով,
17մէկ ժամուան մէջ այդքան հարստութիւնդ փճացաւ»։ Բոլոր նաւավարները եւ բոլոր անոնք, որոնք կը նաւարկեն տեղէ տեղ, նաւաստիներ եւ ձկնորսներ, հեռուները կանգնեցան
18եւ տեսնելով հրկիզումի քու ծուխդ՝ կ՚աղաղակէին.– «Այս մեծ քաղաքին նման ուրիշ քաղաք կա՞ր»։
19Հող ցանեցին իրենց գլխուն եւ լալով ու սգալով՝ բարձրաձայն կ՚աղաղակէին.– «Վա՜յ, վա՜յ, մե՛ծ քաղաք, որուն ճոխութենէն հարստացան բոլոր նաւ ունեցողները. ա՜խ, ի՞նչպէս կործանեցար դուն մէկ ժամուան մէջ։
20Ուրախացի՛ր անոր դատապարտութեան վրայ, ո՜վ երկինք, եւ դուք՝ սուրբեր, առաքեալներ, մարգարէներ, որովհետեւ Աստուած դատապարտեց զայն եւ ձեր վրէժը անկէ լուծեց»։
21Ապա հզօր հրեշտակ մը մեծ երկանաքարի մը չափ քար մը առաւ եւ ծով նետելով, ըսաւ.– «Այս նոյն ուժգնութեամբ պիտի իյնայ Բաբելոնը, մեծ քաղաքը, եւ յաւէտ պիտի կորսուի։
22Պիտի լռեն բոլորը՝ քնարահարներ ու երաժիշտներ, սրնգահարներ եւ փողահարներ. ա՛լ ոեւէ արհեստ ի գործ դնող արհեստաւոր պիտի չգտնուի քու մէջդ. երկանաքարին ձայնը պիտի չլսուի քու մէջդ.
23ճրագին լոյսը ա՛լ պիտի չփայլի քու մէջդ, փեսային ու հարսին ձայնը պիտի լռէ քու մէջդ, որովհետեւ վաճառականներդ աշխարհի հզօրներն էին, որովհետեւ բոլորն ալ, ամէն ազգեր, քու թունաւոր կախարդանքէդ մոլորեցան։
24Ասոնք բոլորը պատահեցան, քանի Աստուած մէջդ գտաւ մարգարէներուն եւ Աստուծոյ ընտրեալներուն, երկրի վրայ սպաննուած բոլոր մարդոց արիւնը»։