1Յետոյինծիտրուեցաւ եղէգ մը, որ չափելիք գաւազանի կը նմանէր։ Հրեշտակը ըսաւ ինծի. –Ե՛լ եւ չափէ Աստուծոյ տաճարն ու զոհասեղանը եւ հաշուէ՛ հոն գտնուող երկրպագողները։
2Իսկ գաւիթը, որ տաճարէն դուրս կը գտնուի՝ ձգէ՛, մի՛ չափեր, որովհետեւ անիկա հեթանոսներուն տրուած է, որոնք քառասուներկու ամիս ոտնակոխ պիտի ընեն Սուրբ Քաղաքը։
3Ես պիտի պատուիրեմ երկու վկաներուս, որ քուրձ հագած՝ մարգարէանան այդ հազար երկու հարիւր եւ վաթսուն օրերու ընթացքին։
4Ասոնք երկու ձիթենիներն ու երկու ճրագներն են, որոնք կը կանգնին երկրի Տիրոջ առջեւ։
5Եթէ ոեւէ մէկը ուզէ անոնց վնասել, կրակ պիտի ելլէ անոնց բերանէն ու ոչնչացնէ իրենց թշնամիները. եւ այսպէս պիտի սպաննուին բոլոր անոնք՝ որոնք կ՚ուզեն վնաս հասցնել անոնց։
6Երկու վկաները իշխանութիւն ունին երկինքը փակելու, որպէսզի իրենց մարգարէացած ժամանակամիջոցին անձրեւ չտեղայ։ Անոնք իշխանութիւն ունին նաեւ ջուրերուն վրայ՝ զանոնք արիւն դարձնելու, ինչպէս նաեւ երկիրը աղէտներով պատուհասելու՝ քանի՛ անգամ որ ուզեն։
7Եւ երբ իրենց վկայութեան ժամանակաշրջանը աւարտի, այն ատեն անդունդէն ելլող գազանը պիտի պատերազմի իրենց դէմ, պիտի յաղթէ անոնց եւ սպաննէ զանոնք։
8Անոնց մարմինները փռուած պիտի մնան հրապարակին վրայ այն մեծ քաղաքին՝ ուր իրենց Տէրը խաչուեցաւ եւ որ խորհրդանշական անունով Սոդոմ եւ Եգիպտոս կը կոչուի։
9Բոլոր ցեղերէն, ժողովուրդներէն, լեզուներէն եւ ազգերէն մարդիկ՝ երեքուկէս օր անոնց դիակները պիտի տեսնեն եւ թոյլ պիտի չտան որ անոնց դիակները գերեզմաններու մէջ դրուին։
10Երկրի վրայ ապրողները անոնց մահուան համար պիտի ուրախանան եւ ցնծան, մինչեւ իսկ նուէրներ պիտի տան իրարու, որովհետեւ այս երկու մարգարէները շատ չարչարեցին երկրի բնակիչները։
11Երեքուկէս օր ետք՝ անոնց մէջ մտաւ կեանք տուող Հոգին, որ Աստուծմէ կու գայ, եւ երկու վկաները ելան ու ոտքի կանգնեցան։ Եւ ահ ու սարսափ ինկաւ բոլոր տեսնողներուն վրայ։
12Յետոյ երկու մարգարէները երկինքէն ուժգին ձայն մը լսեցին, որ իրենց կ՚ըսէր. «Ելէ՛ք, հո՛ս եկէք»։ Անոնք ամպերու մէջ երկինք բարձրացան, մինչ իրենց թշնամիները կը դիտէին զիրենք։
13Նոյն պահուն զօրաւոր երկրաշարժ մը տեղի ունեցաւ եւ քաղաքին մէկ տասներորդ մասը կործանեցաւ. այս երկրաշարժէն մահացան եօթը հազար հոգի։ Մեծ սարսափ մը պատեց մնացեալները, որոնք երկնաւոր Աստուծոյ փառք կու տային։
14Երկրորդ աղէտն ալ ահա անցաւ։ Երրորդը շուտով կու գայ։
15Երբ եօթներորդ հրեշտակը փողը հնչեցուց, երկինքի մէջ ուժգին ձայներ լսուեցան, որոնք կ՚ըսէին. «Այլեւս ամբողջ աշխարհի թագաւորութիւնը կը պատկանի մեր Տիրոջ եւ իր Օծեալին, որ պիտի թագաւորէ յաւիտեանս յաւիտենից»։
16Քսանչորս երէցները, որոնք իրենց գահերուն վրայ նստած էին Աստուծոյ դիմաց, իրենց երեսին վրայ գետին իյնալով՝ երկրպագեցին Աստուծոյ
17եւ ըսին.– «Ամենակա՛լ Տէր Աստուած, դուն որ Է–ն ես եւ միշտ էիր. շնորհակալութի՜ւն քեզի, որ մեծ զօրութիւնդ առիր եւ թագաւորեցիր։
18Ազգերը զայրացան, սակայն հասաւ բարկութիւնդ եւ մեռելները դատելու ժամանակը. հասաւ ժամանակը՝ վարձատրելու ծառաներդ՝ մարգարէները եւ քու ընտրեալներդ, եւ անոնք՝ որոնք կ՚ակնածին քեզմէ, մեծ ու փոքր։ Հասաւ ժամանակը կորուստի մատնելու անոնք՝ որոնք երկիրը կ՚ապականեն»։
19Եւ ահա երկինքի մէջ Աստուծոյ տաճարը բացուեցաւ ու հոն երեւցաւ Աստուծոյ Ուխտին Տապանակը։ Եղան փայլատակումներ, ձայներ, որոտումներ, երկրաշարժ եւ սաստիկ կարկուտ։