1Ուստի, Աստուծոյ նուիրուած եղբայրներ, դուք՝ որ իրմով կոչուած էք երկինքի թագաւորութեան մաս կազմելու, նայեցէ՛ք Յիսուսի, որ Աստուծոյ կողմէ ղրկուեցաւ՝ Քահանայապետ ըլլալու եւ մեր հաւատքի խոստովանութիւնը Աստուծոյ մատուցանելու համար։
2Անիկա հաւատարիմ եղաւ զինք այդ պաշտօնին կոչող Աստուծոյ, ճիշդ ինչպէս Սուրբ գիրքը Մովսէսի համար կ՚ըսէ, թէ՝ «Հաւատարիմ էր Աստուծոյ ամբողջ տանը մէջ»։
3Արդ, ինչպէս տունի մը պարագային՝ տունէն աւելի զայն շինողին կ՚երթայ պատիւը, այնպէս ալ Մովսէսէն շատ աւելի պատիւի արժանի է Յիսուս։
4Անշուշտ ոեւէ տուն մէկու մը կողմէ կը շինուի. իսկ ամէն ինչ շինողը Աստուած է։
5Որովհետեւ Մովսէս ինք «Հաւատարիմ էր Աստուծոյ ամբողջ տանը մէջ», իբրեւ վերակացու ծառայ մը՝ որուն պաշտօնն էր Աստուծոյ խօսելիքները ժողովուրդին յայտնել.
6մինչդեռ Քրիստոս հաւատարիմ է իբրեւ Որդի՝ իր սեփական տան վրայ։ Իսկ իր տունը մե՛նք ենք, եթէ մինչեւ վերջ անխախտ պահենք մեր վստահութիւնը եւ մեր յոյսը, որով կը պարծենանք։
7Ահա թէ ինչու, ինչպէս որ կ՚ըսէ Սուրբ Հոգին.– «Այսօր երբ կը լսէք Աստուծոյ ձայնը,
8ձեր սիրտերը մի՛ փակէք ձեր հայրերուն պէս, որոնք իրեն դէմ ըմբոստացան փորձութեան ժամանակին, անապատին մէջ։
9Այնտեղ ձեր հայրերը զիս փորձեցին,– կ՚ըսէ Աստուած,– փորձի ենթարկեցին զիս, տեսնելով հանդերձ իմ գործերս։
10Քառասուն տարիներ շարունակ այդ սերունդը զզուեցուց զիս, եւ ես ըսի.– Իրենց միտքը միշտ հեռու է ինձմէ, երբեք չուզեցին իմ ճամբաներս ճանչնալ։
11Այնպէս որ, բարկութեանս մէջ երդում ըրի՝ ըսելով. “Երբեք պիտի չմտնեն այն երկիրը ուր հանգիստ մը պատրաստած եմ իրենց համար”»։
12Զգուշացէ՛ք, եղբայրներ, չըլլա՛յ որ ձեզմէ ոեւէ մէկը սիրտով չարանայ եւ անհաւատութեամբ մերժէ ճանչնալ զԱստուած, կեանքի աղբիւրը։
13Այլ, որքան ատեն որ Սուրբ գիրքին ըսած «Այսօր» ը ձեզի եւս կը վերաբերի՝ յորդորեցէ՛ք իրար ամէն օր, որպէսզի ոեւէ մէկը մեղքերէ տարուելով իր սիրտը չփակէ Աստուծոյ դիմաց.
14որովհետեւ այլեւս Քրիստոսի մաս կը կազմենք, եթէ մինչեւ վերջ անխախտ պահենք սկիզբէն մեր ձեռք բերած վստահութիւնը։
15Ահա թէ ինչու՝ կ՚ըսէ.– «Այսօր երբ կը լսէք Աստուծոյ ձայնը, ձեր սիրտերը մի՛ փակէք, ինչպէս անցեալին անոր դէմ ըմբոստացաք»։
16Որո՞նք էին որ Աստուծոյ ձայնը լսեցին բայց ըմբոստացան անոր դէմ. Մովսէսի առաջնորդութեամբ Եգիպտոսէն ելած ձեր հայրերը չէի՞ն։
17Աստուած որմէ՞ զզուեցաւ քառասուն տարիներ շարունակ. անոնցմէ չէ՞ր, որոնք յանցանք գործեցին իր դէմ եւ որոնց ոսկորները տարտղնուեցան անապատին մէջ։
18Որո՞նց համար երդում ըրաւ, որ պիտի չմտնեն այն երկիրը՝ ուր իրենց հանգիստ մը պատրաստած էր, եթէ ոչ անոնց՝ որոնք անհնազանդ գտնուեցան իրեն։
19Եւ կը տեսնենք որ իրապէս չկրցան մտնել, իրենց անհաւատարմութեան պատճառով։