1Այս պատճառով ալ, պէտք է շատ աւելի ուշադիր ըլլանք վերեւ ըսուածներուն, որպէսզի չըլլայ որ փրկութեան ճամբէն հեռանանք։
2Որովհետեւ՝ եթէ հրեշտակներու ձեռքով տրուած պատգամը անխախտելի օրէնք նկատուեցաւ, եւ անոր դէմ գործուած ոեւէ յանցանք կամ անհնազանդութիւն իր արդար պատիժը ստացաւ,
3ի՞նչպէս մենք կրնանք պատիժէ զերծ մնալ, եթէ կարեւորութեամբ նկատի չառնենք այն մեծ փրկութիւնը, որուն մասին նախ Տէրը ինք խօսեցաւ եւ որուն վկայութիւնը մեզի տուին զայն իրմէ լսողները։
4Աստուած ինք ալ այդ փրկութեան իր վկայութիւնը տուաւ՝ նշաններով ու հրաշքներով, բազմատեսակ սքանչելիքներով եւ Սուրբ Հոգիին պարգեւներովը, ինչպէս որ ինք կամեցաւ։
5Արդարեւ, Աստուած հրեշտակներուն իշխանութեան չենթարկեց գալիք աշխարհը, որուն մասին կը խօսինք։
6Այդ մասին սաղմոսագիրը տեղ մը կ՚ըսէ.– «Ի՞նչէ մարդը, որ կը յիշես զայն. ի՞նչ է մարդ արարածը, որ հոգածութիւն ցոյց կու տաս անոր։
7Զայն հրեշտակներէն քիչ մը վար դասեցիր, փառքով ու պատուով զայն պսակեցիր։ Քու բոլոր ստեղծածներուդ վերակացու կարգեցիր զայն,
8եւ ամէն ինչ անոր իշխանութեան ենթարկեցիր»։ Արդ, «ամէն ինչ անոր իշխանութեան ենթարկեց» ըսելով կը հասկնայ՝ թէ չմնաց բան մը որ անոր չենթարկուեցաւ։ Բայց ներկայիս մենք ամէն ինչ մարդուն ենթարկուած չենք տեսներ տակաւին։
9Մինչդեռ «փառքով ու պատուով» պսակուած կը տեսնենք Յիսուսը, որ «հրեշտակներէն քիչ մը վար» դասուեցաւ՝ մահուան չարչարանքը յանձն առնելու համար, որպէսզի Աստուծոյ շնորհքով բոլոր մարդոց փոխարէն մահը ճաշակէ։
10Որովհետեւ Աստուած, որ իրեն համար ստեղծեց եւ իրմով կը պահէ ամէն ինչ, իր բոլոր որդիները մասնակից դարձնելու համար իր փառքին՝ յարմար գտաւ, որ զանոնք փրկութեան առաջնորդողը՝ Յիսուս ի՛նք օրինակը տայ չարչարանքներէն անցնելով կատարելութեան հասնելու։
11Արդ, քանի որ թէ՛ Քրիստոս, որ մարդիկը իրենց մեղքերէն կը սրբէ, եւ թէ՛ սրբուողները՝ նոյն մէկ Հօր զաւակներն են, Քրիստոս ամօթ չի համարեր իր «եղբայրները» կոչել զանոնք.
12այլ՝ խօսքը Աստուծոյ ուղղելով՝ կ՚ըսէ.– «Իմ եղբայրներուս պիտի պատմեմ քու մասիդ. քու ժողովուրդիդ հաւաքոյթին մէջ պիտի օրհներգեմ քեզ»։
13Իսկ ուրիշ տեղ մը կ՚ըսէ. «Ես Աստուծոյ պիտի վստահիմ», եւ անմիջապէս կ՚աւելցնէ. «Ահաւասիկ ես եւ այն զաւակները, որ Աստուած ինծի տուաւ»։
14Արդ, քանի որ այս զաւակները մարդիկ են, մարմինով ու արիւնով, Քրիստոս ինքն ալ անոնց նման եղաւ, հաղորդակից՝ անոնց մարդկութեան, որպէսզի իր մահով ոչնչացնէ Սատանան, որ մահուան իշխանութիւնը ունէր,
15եւ ազատագրէ անոնք՝ որոնք իրենց ամբողջ կեանքը մահուան վախովը կ՚անցընէին, ստրուկներու պէս։
16Շատ յստակ է, որ այս ազատագրութիւնը հրեշտակներուն չի վերաբերիր, այլ՝ Աբրահամի զաւակներուն։
17Ահա թէ ինչու՝ նաեւ Քրիստոս ամէն ինչով պէտք էր իր «եղբայր» ներուն նման ըլլար, որպէսզի կարենար ողորմած եւ վստահելի քահանայապետ մը ըլլալ Աստուծոյ քով, Աստուծոյ ժողովուրդին մեղքերը քաւելու համար։
18Եւ որովհետեւ ինք չարչարուելով փորձուեցաւ, կրնայ օգնել փորձութեան մէջ եղողներուն։