1Ուրեմնմենքալ, որայսքանբազմաթիւվկաներով շրջապատուած ենք, վանե՛նք ամէն խոչնդոտ եւ մէկ կողմ ձգենք մեղքը, որ մեզ դիւրաւ կը պաշարէ, եւ համբերատարութեամբ պայքարինք մեզի ներկայացող փորձութիւններուն դէմ։
2Մեր աչքերը յառենք Յիսուսի, մեր հաւատքի հիմնադիրին ու կատարելագործողին, որ գիտնալով թէ ի՛նչ ուրախութիւն կը սպասէ իրեն՝ արհամարհեց ամօթը, յանձն առաւ խաչի վրայ մեռնիլ, եւ Աստուծոյ աթոռին աջ կողմը նստաւ։
3Որպէսզի երբեք չյուսալքուիք եւ չտկարանաք, մտաբերեցէք՝ թէ Յիսուս ի՛նչպիսի համբերութեամբ կրեց մեղաւորներու հակառակութիւնները։
4Դուք տակաւին ձեր արիւնը թափելու չափ դիմադրութիւն ցոյց չտուիք մեղքի դէմ պայքարին մէջ։
5Դուք նաեւ մոռցեր էք յորդորը, որ ձեզի ուղղուած է՝ իբրեւ որդիներու.– «Որդեա՛կս, մի՛ արհամարհեր Տիրոջ խրատը, եւ մի՛ վհատիր երբ քեզ յանդիմանէ,
6որովհետեւ Տէրը երբ կը խրատէ՝ կը նշանակէ թէ կը սիրէ քեզ. երբ կը պատժէ՝ կը նշանակէ թէ քեզ իբր զաւակ կ՚ընդունի»։
7Ուստի համբերութեամբ ընդունեցէք Աստուծոյ խրատը, գիտնալով որ հօր մը պէս կը վարուի ձեզի հետ։ Կա՞յ զաւակ մը որ իր հօրմէն յանդիմանութիւն ստացած չըլլայ։
8Ընդհակառակը, եթէ Աստուած ձեզ չյանդիմանէ, ինչպէս կ՚ընէ իր բոլոր որդիներուն, կը նշանակէ՝ թէ իր զաւակները չէք եւ խորթ էք իրեն։
9Մեր մարմնաւոր հայրերը երբ մեզ յանդիմանեն, կը դադրի՞նք զիրենք յարգելէ։ Ո՛չ։ Ուրեմն որքա՜ն աւելի եւս հնազանդ պէտք է ըլլանք հոգիներու Հօրը, որպէսզի կեանք ունենանք։
10Երկրաւորհայրերը մեզ կը խրատեն միայն կարճ ժամանակ մը, իրենց ճիշդ դատած ձեւով, մինչ Աստուած կը խրատէ մեր բարիքին համար, որպէսզի հաղորդակից դառնանք իր սրբութեան ։
11Ճիշդ է որ ոեւէ յանդիմանութիւն նոյն պահուն չ՚ուրախացներ, այլ կը տրտմեցնէ. բայց յետոյ՝ անով կրթուածներուն արդար կեանքի մը խաղաղութիւնը կը պարգեւէ։
12Ուստի «զօրացուցէ՛ք թուլցած ձեռքերն ու կթոտ ծունկերը»
13եւ ձեր կեանքին ընթացքը ուղղեցէք, որպէսզի հաւատքով տկար եղողը չգլորի, այլ՝ ընդհակառակը՝ բժշկուի։
14Ջանացէք բոլորին հետ խաղաղ ապրիլ եւ վարել սուրբ կեանք մը, առանց որուն՝ ոեւէ մէկը պիտի չտեսնէ Տէրը ։
15Ուշադիր հսկեցէք որ ոեւէ մէկը Աստուծոյ շնորհքէն չզրկուի։ Չըլլա՛յ որ մէկը դառնութեան արմատ դառնալով՝ խռովութեան պատճառ ըլլայ եւ շատերը անկէ վարակուին։
16Չըլլայ որ մէկը Աստուծոյ անհաւատարիմ կամ անոր պարգեւները արհամարհող ըլլայ Եսաւին պէս, որ կերակուրի մը համար իր անդրանկութիւնը ծախեց։
17Եւ, ինչպէս գիտէք, երբ յետոյ ուզեց հօրը օրհնութիւնը ստանալ՝ մերժուեցաւ, եւ հակառակ իր խնդրանքներուն ու թափած արցունքներուն՝ կացութենէն բան չկրցաւ փոխել։
18Այն լեռը, որուն մօտեցած էք հիմա, շօշափելի չէ՛ Սինա լերան պէս, որ կրակով կը վառէր եւ պատուած էր մշուշով, խաւարով ու մրրիկով.
19ուր փողը կը հնչէր եւ Աստուծոյ պատգամող ձայնը կը լսուէր։ Ժողովուրդը որ այդ ձայնը լսեց՝ կ՚աղաչէր որ չլսէ զայն կրկին,
20որովհետեւ սարսափած էր այն հրամանէն՝ որ կ՚ըսէր. «Ով որ մօտենայ լերան, նոյնիսկ անասուն մը, պէտք է քարկոծուելով մեռնի»։
21Ա՛յնքան ահաւոր էր տեսարանը, որ Մովսէս ալ կ՚ըսէր. «Զարհուրանքէս կը դողամ»։
22Դուք, սակայն, մօտեցած էք Սիոն լերան, կենդանի Աստուծոյ քաղաքին, երկնաւոր Երուսաղէմին, հրեշտակներու անհամար բանակներուն։
23Մօտեցած էք երկինքի մէջ արձանագրուած Աստուծոյ անդրանիկ զաւակներու ուրախական հաւաքոյթին. Աստուծոյ, որ բոլորին դատաւորն է, կատարելութեան հասած արդարներու հոգիներուն,
24Նոր Ուխտի միջնորդին՝ Յիսուսի եւ անոր թափուած արիւնին, որ լաւագոյն արդարութիւն մը կը պահանջէ, քան Աբէլի արիւնը։
25Զգոյշ եղէք, որ չըլլպյ թէ մերժէք Աստուծոյ խօսքը լսել, որովհետեւ եթէ անոր հրամանները մարդոց փոխանցող Մովսէսին չհնազանդողները ազատում չունեցան, մենք բնա՛ւ ազատում չենք ունենար՝ եթէ կռնակ դարձնենք Աստուծոյ, որ երկինքէն կը խօսի մեզի։
26Անոր ձայնը երկիրը շարժեց այն ատեն, իսկ հիմա կը մնայ իր խոստումը, որ կ՚ըսէ.– «Անգամ մը եւս պիտի շարժեմ. եւ ո՛չ միայն երկիրը, այլ՝ երկինքն ալ»։
27«Անգամ մը եւս» խօսքը ցոյց կու տայ, որ ստեղծագործութեան մէջ խախտած բաները պիտի փոխուին, մինչ անշարժ մնացածները անփոփոխ պիտի մնան։
28Հետեւաբար՝ երախտապարտ ըլլանք, որ Աստուած անսասանելի թագաւորութիւն մը կու տայ մեզի։ Եւ այդ երախտագիտութեամբ ալ ծառայենք Աստուծոյ այնպէս՝ ինչպէս հաճելի է իրեն, յարգանքով ու պատկառանքով.
29որովհետեւ, ինչպէս Սուրբ գիրքը կ՚ըսէ՝ «Մեր Աստուածը լափող կրակ է»։