1Ի՞նչ է հաւատքը։ Հաւատք՝ կը նշանակէվստահ ըլլալ այն բաներուն՝ որոնց կը յուսանք, եւ համոզուած ըլլալ այն բաներուն՝ որոնք չեն երեւիր։
2Արդ, այսպիսի հաւատքով մըն էր, որ նախնի ժամանակներու մարդիկ Աստուծոյ կողմէ ընդունուեցան։
3Հաւատքով է որ կը հասկնանք տիեզերքին ստեղծումը Աստուծոյ խօսքով, որով տեսանելի այս տիեզերքը ոչինչէն գոյացաւ։
4Իր հաւատքով էր որ Աբէլ Կայէնէն շա՛տ աւելի լաւ զոհ մատուցանեց Աստուծոյ, եւ այդ հաւատքին համար ալ Աստուած վկայեց իր արդար ըլլալուն մասին, ընդունելով իր մատուցած նուէրները։ Եւ թէպէտ Աբէլ մեռաւ, բայց իր հաւատքին օրինակը խօսուն կը մնայ միշտ։
5Իր հաւատքին համար էր որ Ենովք երկինք փոխադրուեցաւ, առանց մահ տեսնելու. եւ իր մարմինը չգտնուեցաւ, քանի Աստուած զայն փոխադրած էր արդէն։ Սուրբ գիրքերը կը վկայեն, թէ երկինք փոխադրուելէ առաջ՝ Ենովք Աստուծոյ հաճութիւնը շահած էր։
6Իսկ առանց հաւատքի անկարելի է Աստուծոյ հաճութիւնը շահիլ։ Արդարեւ, Աստուծոյ մօտեցողը պէտք է հաւատայ՝ թէ ան գոյութիւն ունի եւ կը վարձատրէ անոնք որ զինք կը փնտռեն։
7Իր հաւատքով էր որ Նոյ երկիւղածութեամբ անսաց Աստուծմէ ստացած իր հրահանգին՝ գալիք եւ դեռ անտեսանելի բաներու մասին, եւ տապանը շինելով իր ընտանիքը փրկեց։ Նոյ իր հաւատքով՝ իր ժամանակի մարդիկը դատապարտեց եւ ժառանգեց հաւատքէն եկող արդարութիւնը։
8Իր հաւատքով էր որ Աբրահամ հնազանդեցաւ Աստուծոյ կոչին, որ ելլէ երթայ այն տեղը՝ որ իբրեւ ժառանգութիւն պիտի ստանար. եւ ճամբայ ելաւ, առանց գիտնալու թէ ո՛ւր կ՚երթայ։
9Հաւատքով էր որ պանդուխտի պէս ապրեցաւ այն օտար երկրին մէջ, որ Աստուած խոստումով իրեն տուած էր, եւ վրաններու տակ բնակեցաւ Իսահակի եւ Յակոբի հետ միասին, որոնք նոյն խոստացուած երկրին ժառանգորդներն էին։
10Որովհետեւ ինք կը սպասէր այն միւս մնայուն քաղաքին, որուն ճարտարապետն ու շինողը Աստուած է։
11Իր հաւատքով էր որ Սառա ինք ալ, որ ամուլ էր, որդեծնութեան սերմը ընդունելու զօրութիւնը ստացաւ եւ իր յառաջացած տարիքին մէջ զաւակ ծնաւ, որովհետեւ վստահութիւն ունեցաւ Աստուծոյ վրայ, որ զաւակ խոստացաւ իրենց։
12Եւ այսպէս, միակ անձէ մը՝ Աբրահամէն, որ այլեւս սերնդագործելու անկարող կը սեպուէր, ամբողջ սերունդներ ծնան, երկինքի աստղերուն չափ անթիւ եւ ծովեզրի աւազահատիկներուն չափ անհամար։
13Յիշուած բոլոր անձերն ալ հաւատքով մեռան, առանց խոստացուած բաները ստացած ըլլալու. այլ միայն հեռուէն տեսան զանոնք եւ ուրախացան, խոստովանելով՝ թէ իրենք օտար եւ պանդուխտ են այս աշխարհի մէջ։
14Արդ, այս ձեւով արտայայտուողները յստակօրէն ցոյց կու տան՝ թէ հայրենիք մը կը փնտռեն։
15Այդ հայրենիքը եթէ այն երկիրը ըլլար՝ ուրկէ իրենք ելան, հոն վերադառնալու ժամանակը ունէին։
16Բայց իրականին մէջ աւելի ազնուական հայրենիքի մը, երկնաւոր հայրենիքին կը ձգտէին, որովհետեւ գիտէին թէ Աստուած իրենց համար քաղաք մը պատրաստած է։ Ահա թէ ինչու՝ Աստուած ամօթ չի համարեր զանոնք իրը դաւանիլ եւ անոնց Աստուածը կոչուիլ։
17Հաւատքով էր որ Աբրահամ զոհ մատուցանեց Իսահակը, երբ Աստուած զինք կը փորձէր։ Մատուցանեց իր մէկ հատիկ զաւակը, հակառակ այն իրողութեան՝ որ անոր համար խոստում ստացած էր։
18Որովհետեւ Աստուած Աբրահամի ըսած էր. «Իսահակը պիտի ըլլայ քու սերունդդ շարունակողը»։
19Աբրահամ նկատի առաւ, որ Աստուած մեռելներէն ալ կրնայ յարուցանել Իսահակը. ուստի իբրեւ մեռելներու յարութեան օրինակ՝ ետ ստացաւ իր զաւակը։
20Գալիք իրականութեանց հաւատքով էր որ Իսահակ օրհնեց Յակոբն ու Եսաւը։
21Հաւատքով էր որ Յակոբ իր մահուընէն առաջ օրհնեց Յովսէփի որդիներէն իւրաքանչիւրը, եւ «իր գաւազանին ծայրին կռթնելով՝ երկրպագութիւն ըրաւ Աստուծոյ»։
22Հաւատքով էր որ Յովսէփ իր վախճանման պահուն յիշեցուց Իսրայէլի ժողովուրդին Եգիպտոսէն ելլելու խոստումը, եւ կարգադրութիւն ըրաւ նաեւ իր աճիւններուն փոխադրութեան համար։
23Հաւատքով էր որ Մովսէսի ծնողները տեսնելով ծնած մանուկին կայտառ ըլլալը՝ մինչեւ երեք ամիս պահեցին զայն, առանց վախնալու թագաւորին հրամանէն։
24Հաւատքով էր որ Մովսէս երբ մեծցաւ՝ մերժեց փարաւոնին աղջկան զաւակը կոչուիլ։
25Նախընտրեց Աստուծոյ ժողովուրդին հետ չարչարուիլ, քան՝ կարճ ժամանակի մը համար մեղքերու հաճոյքը վայելել։
26Եգիպտոսի գանձերէն շա՜տ աւելի մեծ հարստութիւն նկատեց՝ Քրիստոսի կրած նախատինքները կրել, որովհետեւ աչքերը յառած էր Աստուծոյ վարձատրութեան։
27Հաւատքով էր որ Եգիպտոսը թողուց, առանց վախնալու թագաւորին զայրոյթէն, եւ իբրեւ անտեսանելի Աստուածը տեսնող մարդ՝ գիտցաւ համբերել։
28Հաւատքով էր որ Զատիկը հաստատեց եւ հրահանգեց արիւն սրսկել դռներուն վրայ, որպէսզի մահուան հրեշտակը չմօտենայ Իսրայէլի անդրանիկ զաւակներուն։
29Հաւատքով էր որ Իսրայէլի ժողովուրդը Կարմիր ծովէն անցաւ՝ չոր գետնի վրայէն անցնելու պէս. մինչ երբ Եգիպտացիները նոյն բանը փորձեցին՝ ընկղմեցան։
30Հաւատքով էր որ Երիքովի պարիսպները կործանեցան, երբ Իսրայէլացիներ եօթը օր անոնց շուրջը դարձան։
31Եւ հաւատքով էր որ Ռախաբ պոռնիկը չսպաննուեցաւ Աստուծոյ անհնազանդ մարդոց հետ, քանի խաղաղութեամբ հիւրընկալած էր Իսրայէլացի լրտեսները։
32Ալ ի՛նչ շարունակեմ. ժամանակս չի բաւեր որ պատմեմ Գեդէոնի, Բարակի, Սամփսոնի, Յեփթայէի, Դաւիթի ու Սամուէլի եւ միւս մարգարէներուն մասին,
33որոնք իրենց հաւատքով՝ թագաւորներ պարտութեան մատնեցին, արդարութիւն գործեցին եւ Աստուծոյ խոստումներուն տիրացան։ Առիւծներու բերանները գոցեցին,
34կրակին զօրութիւնը մարեցին, սուրին բերանէն ազատեցան։ Իրենց տկարութեան մէջ Աստուծմով զօրացան, պատերազմի մէջ անպարտելի դարձան եւ օտարներուն բանակները ընկճեցին։
35Հաւատքով՝ կիներ տեսան իրենց մեռելներուն յարութիւն առնելը։ Շատեր տանջանքի տակ մեռան՝ մերժելով ազատութիւնը, որպէսզի լաւագոյն կեանքի մը համար յարութիւն առնեն։
36Ուրիշներ նախատինքներու եւ ծեծերու ենթարկուեցան, շղթաներու եւ բանտերու համը առին։
37Քարկոծուեցան, սղոցուեցան, փորձութեանց մատնուեցան, սուրով սպաննուեցան, ոչխարի կամ այծի մորթով ծածկուած շրջեցան՝ զրկանք, հալածանք ու չարչարանք կրելով,
38թափառական ապրելով անապատներու մէջ կամ լեռներու վրայ, քարայրներու կամ խոռոչներու մէջ։ Արդարեւ աշխարհը արժանի չէր այդ մարդոց։
39Ասոնք բոլորը իրենց հաւատքով վկայուած ըլլալով հանդերձ՝ չստացան Աստուծոյ խոստումը.
40որովհետեւ Աստուած մեզի համար աւելի լաւ բան մը նախատեսած ըլլալով՝ չուզեց որ անոնք խոստումին իրականացման հասնին առանց մեզի։