1Բայց գիտցէ՛ք նաեւ, թէ ժառանգորդ մը թէպէտ ամբողջ ժառանգութեան իսկական տէրն է, բայց որքան ատեն որ անչափահաս է՝ տարբերութիւն չունի ծառայէ մը,
2քանի խնամակալներու եւ հոգաբարձուներու ենթակայ է, մինչեւ հասնի իր հօրը որոշած ժամանակակէտը։
3Նոյնն է մեր ալ պարագան։ Որքան ատեն որ հոգեւորապէս անչափահաս էինք՝ բնութեան ոյժերուն կ՚ենթարկուէինք ու կը ծառայէինք։
4Բայց հիմա յարմար ժամանակը հասած համարելով, Աստուած աշխարհ ղրկեց իր Որդին, որ կնոջմէ մը ծնաւ եւ Օրէնքին տակ ապրեցաւ,
5որպէսզի մեզ Օրէնքին գերութենէն փրկէ եւ Աստուծոյ որդիներ դարձնէ։
6Արդ, որովհետեւ իր որդիներն ենք՝ Աստուած մեր սիրտերուն մէջ ղրկեց իր Որդիին Հոգին, որով զԱստուած «Աբբա», այսինքն «Հայր» կը կոչենք։
7Ուստի այլեւս ծառայ չէք, այլ՝ որդի. եւ քանի որդի էք՝ Աստուծոյ խոստումը պիտի ժառանգէք։
8Ճիշդ է որ նախապէս երբ զԱստուած չէիք ճանչնար՝ չաստուածներու կը ծառայէիք։
9Բայց հիմա որ զԱստուած ճանչցանք եւ մանաւանդ Աստուած ալ ձեզ ճանչցաւ, ի՞նչպէս կրկին կը վերադառնաք բնութեան տկար ու խեղճ ոյժերու պաշտամունքին եւ վերստին կ՚ուզէք անոնց ծառայել.
10յատուկ կարեւորութիւն կու տաք որոշ օրերու եւ ամիսներու, որոշ ժամանակներու կամ տարիներու։
11Կը վախնամ որ ձեզի համար տարած ամբողջ աշխատանքս զուր անցած ըլլայ։
12Կը խնդրեմ, եղբայրնե՛ր, ինծի պէս եղէք, քանի ես ալ ժամանակ մը ձեզի պէս էի։
13Ձեզի դէմ բնաւ գանգատ մը չունիմ։ Ընդհակառակը. հարկաւ գիտէք թէ սկիզբը, երբ Աւետարանը ձեզի քարոզելու եկայ, տկար էի մարմնով.
14եւ հակառակ անոր որ հիւանդ վիճակովս փորձանք եղայ ձեզի, չանարգեցիք զիս, ո՛չ ալ արհամարհեցիք. այլ զիս ընդունեցիք այնպէս՝ ինչպէս Աստուծոյ հրեշտակը կամ Քրիստոս Յիսուսը պիտի ընդունէիք.
15եւ ուրախութեամբ ըրիք ատիկա։ Հիմա ի՞նչ պատահեցաւ։ Կրնամ վկայել ձեզի համար, որ եթէ կարելի ըլլար՝ ձեր աչքերը կը հանէիք եւ կու տայիք ինծի։
16Միթէ ճշմարիտը խօսած ըլլալուս համար թշնամի՞ եղայ ձեզի։
17Մի՛ կարծէք թէ ձեզի հանդէպ մասնաւոր հետաքրքրութիւն ցուցաբերող այդ մարդիկը ձեր բարիքը կը խորհին։ Ո՛չ։ Անոնք կ՚ուզեն ձեզ ինձմէ բաժնել, որպէսզի ամբողջութեամբ իրենց հետեւիք։
18Բայց երանի տե՛ւաբար բարիին նախանձախնդիր ըլլայիք, եւ ո՛չ միայն երբ որ ես ձեր մէջ ներկայ եմ։
19Իմ ձագուկներս էք դուք, բայց ահա դարձեալ մօր մը պէս երկունքի ցաւ կը քաշեմ ձեզի համար, մինչեւ որ Քրիստոսի հարազատ պատկերը դառնաք։
20Կ՚ուզէի ձեր մօտ ըլլալ հիմա եւ տարբեր ձեւով խօսիլ, որովհետեւ շատ մտահոգ եմ ձեզմով։
21Ըսէ՛ք տեսնեմ, դուք՝ որ Օրէնքին ենթակայ կ՚ուզէք մնալ, չէ՞ք կարդացած՝ ի՛նչ կ՚ըսէ Օրէնքի գիրքը։
22Կ՚ըսէ՝ թէ Աբրահամ երկու որդիներ ունեցաւ, մէկը՝ ստրուկ աղախինէն, իսկ միւսը՝ ազատ կնոջմէն։
23Աղախինէն ծնածը մարդկային մտահոգութիւններէ ծնաւ, մինչդեռ ազատ կնոջմէն ծնածը՝ աստուածային խոստումով։
24Այս բաները այլաբանօրէն պէտք է հասկնալ։ Երկու կիները երկու Ուխտերը կը ներկայացնեն։ Անոնցմէ մէկը՝ Հագարը, որ ստրուկ զաւակներ ծնաւ, Սինա լերան վրայ կնքուած Ուխտն է։
25Այո՛, Հագարը Արաբիայի Սինա լեռը կը խորհրդանշէ, եւ կը համապատասխանէ ներկայ Երուսաղէմին, որ իր զաւակներով միասին ստրկութեան մէջ է։
26Իսկ միւս կինը որ ազատ է՝ կը խորհրդանշէ վերին Երուսաղէմը, որ մեր բոլորին մայրն է։
27Արդարեւ, մարգարէութեան մէջ գրուած է. -- «Ուրախացի՛ր, ո՛վ ամուլ, որ զաւակ չծնար. ցնծութեամբ երգէ եւ աղաղակէ՛, դուն՝ որ երկունքի ցաւ չճանչցար. որովհետեւ դուն՝ լքուածդ, աւելի շատ զաւակ պիտի ունենաս քան ամուսին ունեցողը»։
28Արդ, եղբայրներ, Իսահակին պէս՝ մենք ալ խոստումի որդիներ ենք։
29Եւ ճիշդ ինչպէս այն ատեն մարդկային մտահոգութիւններէն ծնածը կը հալածէր Սուրբ Հոգիին խոստումով ծնածը, այնպէս կ՚ըլլայ նաեւ հիմա։
30Բայց ի՞նչ կ՚ըսէ Սուրբ գիրքը. «Հեռացո՛ւր այդ աղախինը եւ անոր զաւակը, որովհետեւ աղախինին զաւակը պէտք չէ՛ ժառանգութեան բաժին ստանայ ազատ կնոջ զաւակին հետ միասին»։
31Արդ, եղբայրնե՛ր, մենք աղախինին զաւակները չենք, այլ՝ ազատին, ա՛յն ազատութեամբ՝ որով Քրիստոս մեզ ազատ ըրաւ։