Psalms 59— PCB

¹ای خدای من، مرا از دست دشمنانم برهان؛ مرا از مخالفانم حفظ كن.

²مرا از شر مردمان گناهكار و خونريز نجات ده.

³ببين چگونه در كمين من نشسته‌اند. ستمكاران بر ضد من برخاسته‌اند بدون آنكه گناه يا خطايی از من سر زده باشد.

⁴كار خلافی مرتكب نشده‌ام، با اين حال آنها آماده می‌شوند بر من هجوم آورند. ای خداوند، برخيز و ببين و به كمكم بيا!

⁵ای خداوند قادر متعال، ای خدای اسرائيل، برخيز و همۀ قومها را به سزای اعمالشان برسان؛ بر ستمكاران و گناهكاران رحم مكن.

⁶دشمنانم شامگاهان باز می‌گردند و مانند سگ پارس می‌كنند و شهر را دور می‌زنند.

⁷فرياد برمی‌آورند و ناسزا می‌گويند؛ زبانشان مانند شمشير تيز است. گمان می‌برند كسی سخنان توهين‌آميزشان را نمی‌شنود.

⁸اما تو ای خداوند، به آنها خواهی خنديد و تمام آن قومها را تمسخر خواهی نمود.

⁹ای قوت من، چشم اميد من بر توست، زيرا پشتيبان من تو هستی.

¹⁰خدای من با رحمت خويش پيشاپيش من می‌رود و مرا هدايت می‌كند؛ خداوند به من اجازه خواهد داد شكست دشمنانم را ببينم.

¹¹ای خداوندی كه سپر ما هستی، آنها را يک‌باره نابود نكن، مبادا مردم اين درس عبرت را زود فراموش كنند، بلكه آنها را با قدرت خويش پراكنده و خوار گردان.

¹²گناه بر زبان آنهاست؛ سخنانشان تماماً آلوده به شرارت است. باشد كه در تكبر خود گرفتار شوند. آنها دشنام می‌دهند و دروغ می‌گويند،

¹³پس آنها را با خشم خود نابود كن تا نامشان گم شود و مردم بدانند كه خدا نه تنها بر اسرائيل، بلكه بر سراسر جهان حكمرانی می‌كند.

¹⁴دشمنانم شامگاهان باز می‌گردند و مانند سگ پارس می‌كنند و شهر را دور می‌زنند.

¹⁵آنها برای خوراک به اين سوی و آنسوی می‌دوند و اگر سير نشوند زوزه می‌كشند.

¹⁶اما من قدرت تو را خواهم سراييد؛ صبحگاهان با شادی در وصف رحمت تو سرود خواهم خواند، زيرا در سختی‌های روزگار، تو پناهگاه من هستی.

¹⁷ای خدا، ای قوت من، برای تو سرود می‌خوانم. پناهگاه من تويی، ای خدايی كه مرا محبت می‌كنی.