1خوشابه حال كسانی كه به فكر فقيران و درماندگان هستند، زيرا هنگامی كه خود در زحمت بيفتند خداوند به ياری ايشان خواهد شتافت.
2او ايشان را حفظ كرده، زنده نگاه خواهد داشت. آنان در دنيا سعادتمند خواهند بود و خدا نخواهد گذاشت كه به دست دشمنانشان بيفتند.
3به هنگام بيماری، خداوند ايشان را شفا میبخشد و سلامتی از دست رفته را به آنان باز میگرداند.
4گفتم: «خداوندا، نسبت به تو گناه كردهام؛ بر من رحم كن و مرا شفا ده!»
5دشمنانم با كينه و نفرت دربارۀ من میگويند: «كی میميرد و نامش گم میشود؟»
6هنگامی كه به عيادتم میآيند، وانمود میكنند كه دوستدارانم هستند، و حال آنكه از من نفرت دارند و قصدشان سخنچينی و شايعهسازی است.
7همۀ دشمنانم پشت سرم حرف میزنند و دربارهام بد میانديشند.
8آنها میگويند: «به مرض كشندهای مبتلا شده؛ از بستر بيماری بلند نخواهد شد.»
9حتی بهترين دوستم نيز كه به او اعتماد داشتم و نان و نمک مرا میخورد، دشمن من شده است.
10ای خداوند، بر من رحم كن و مرا برپا بدار تا جواب آنان را بدهم.
11يقين دارم كه از من راضی هستی و نخواهی گذاشت دشمنانم بر من پيروز شوند.
12مرا بسبب درستكاريم حفظ خواهی كرد و تا ابد در حضورت نگاه خواهی داشت.
13سپاس بر خداوند، خدای اسرائيل، از حال تا ابد. آمين! آمين!