1آن که در مخفیگاه آن متعال قرار گزیند، زیر سایۀ قادر مطلق به سر خواهد برد.
2دربارۀ خداوند میگویم : «اوست پناه من و دژ من، خدای من که بر او توکل دارم.»
3بهیقین، اوست که تو را از دام صیاد خواهد رهانید و از طاعون مرگبار.
4او تو را با پرهای خویش خواهد پوشانید، و زیر بالهایش پناه خواهی گرفت؛ امانت وی، تو را سِپَرِ محافظ خواهد بود.
5از خوف شب نخواهی ترسید، و نه از تیری که در روز میپرد؛
6از طاعونی که در تاریکی راه میرود، بیم نخواهی داشت و نه از وبایی که در نیمروز هلاک میسازد.
7گرچه هزار تن در کنار تو فرو افتند، و ده هزار بر جانب راست تو، اما به تو نزدیک هم نخواهد آمد.
8تنها با چشمانت خواهی نگریست و سزای شریران را خواهی دید.
9چون خداوند را پناهگاه خویش گردانیدهای، و آن متعال را مأوای خود ساختهای،
10هیچ بدی بر تو واقع نخواهد شد و هیچ بلا نزدیک خیمۀ تو نخواهد آمد.
11زیرا فرشتگانش را دربارۀ تو فرمان خواهد داد تا در همۀ راههایت، نگاهبان تو باشند.
12آنها تو را بر دستهایشان خواهند گرفت مبادا پایت را به سنگی بزنی.
13بر شیر و افعی گام خواهی نهاد؛ شیر جوان و اژدها را پایمال خواهی کرد.
14خداوند میفرماید: «چون مرا دوست میدارد، او را خواهم رهانید؛ و چون نام مرا میشناسد، از او محافظت خواهم کرد.
15او مرا خواهد خواند و من او را اجابت خواهم کرد؛ در تنگی با وی خواهم بود؛ او را خواهم رهانید و عزّت خواهم بخشید.
16به عمر دراز، او را سیر خواهم کرد و نجات خویش را به او نشان خواهم داد.»