1برای سالار سرایندگان: با همراهی سازهای زهی. مزمور داوود. خدایا، فریاد مرا بشنو و به دعایم گوش فرا ده!
2از کرانهای زمین تو را میخوانم، هنگامی که دلم لرزان است. مرا به صخرهای که بلندتر از من است هدایت فرما.
3زیرا که تو پناهگاه من بودهای، و برج نیرومند در برابر دشمن.
4بگذار تا به ابد در خیمۀ تو قرار یابم و زیر سایۀ بالهایت پناه گیرم. سِلاه
5زیرا تو، خدایا، نذرهایم را شنیدهای، و میراث ترسندگانِ نامت را به من ارزانی داشتهای.
6بر ایام عمر پادشاه بیفزا و بر سالهای او، تا نسلهای بسیار!
7تا ابد در حضور خدا بر تخت شاهی نشیند، محبت و وفاداری خود را به مراقبت او برگمار!
8پس نام تو را پیوسته خواهم سرایید، و نذرهای خود را هر روزه ادا خواهم کرد.