Job 20— NLV

¹Sofar die Naämatiet het Job geantwoord:

²“Ek kan nie anders, ek moet antwoord, want ek is baie ontsteld.

³Ek luister nou al lank na jou beledigings! Nou moet ek jou antwoord.

⁴“Jy moet besef dat dit nog altyd so was: Vandat die mens op aarde is,

⁵was die gejuig van die kwaaddoener van korte duur en die vreugde van die goddelose net tydelik.

⁶Al reik die trots van ’n goddelose tot in die hemel en al is sy kop in die wolke,

⁷tog vergaan hy vir altyd, weggegooi soos sy eie uitwerpsel. Dié wat hom geken het, sal vra: ‘Waar is hy?’

⁸Hy sal vervaag soos ’n droom. Jy kan hom nêrens kry nie. Hy verdwyn soos ’n visioen in die nag.

⁹Die wat hom eens op ’n tyd gesien het, sal hom nooit weer sien nie. Sy plek sal hom nie meer ken nie.

¹⁰Sy kinders bedel by die armes, want hy sal self sy rykdom teruggee.

¹¹Hy is nog maar ’n jong man, maar sy beendere lê in die stof.

¹²“Hulle het dit geniet om slegte dinge te doen. Dit was vir hulle so lekker soos soetigheid op die tong.

¹³Hulle het dit geproe, en draai dit om en om in hulle mond.

¹⁴Maar die soetigheid sal skielik suur word, soos die gif van ’n slang in hulle maag.

¹⁵Die rykdom wat hy verorber het, sal hy alles uitbraak. God sal hom dit nie laat behou nie.

¹⁶Hy drink die gif van slange. ’n Adder sal hom doodmaak.

¹⁷Hy sal nooit weer die oorvloed van olyfolie, die riviere van melk en heuning kan geniet nie.

¹⁸Sy harde werk word nie beloon nie. Sy rykdom bring hom geen vreugde nie.

¹⁹Want hy het die armes verdruk en hulle verwaarloos. Hy vat vir hom huise wat hy nie gebou het nie.

²⁰“Daar is geen einde aan sy gulsigheid nie. Daar bly niks oor van alles wat hulle opgegaar het nie.

²¹Niks het oorgebly as hulle klaar geëet het nie. Daarom sal hulle voorspoed nie voortduur nie.

²²Te midde van oorvloed tref moeilikheid hom, en hy word deur rampe verwoes.

²³Terwyl hy versadig is, oorval God se oordeel hom. God laat sy straf op hom neerdaal.

²⁴Al probeer hy ontsnap van ’n ysterwapen, ’n koperpyl sal hom deurboor.

²⁵Terwyl hy die pyl trek uit sy rug en die glansende punt uit sy gal, word hy oorval deur die verskrikking van die dood.

²⁶Sy skatte is verlore in die duisternis. ’n Vuur wat nie deur mense aangesteek is nie verteer hom, alles wat hy nagelaat het, word verbrand.

²⁷Die hemel ontbloot sy skuld, en die aarde getuig teen hom.

²⁸’n Vloed sal sy huis wegspoel. God se woede reën op hom.

²⁹Dit is die lot wat wag vir die kwaaddoener. Dit is die erfenis deur God bepaal.”