Psalms 104— AFR20

¹Loof die Here, o my siel! Here, my God, U is baie groot; U is met luister en glans beklee,

²U wat Uself met lig omhul, soos in 'n mantel, wat die hemel oopspan soos 'n tentdoek.

³U is die een wat die balke van sy bokamers op die water oprig, wat wolke sy strydwa maak, wat op die vlerke van die wind beweeg;

⁴wat winde sy boodskappers maak, vlammende vuur sy dienaars;

⁵wat die aarde op sy fondamente vestig dat dit vir altyd en ewig nie wankel nie.

⁶Met •oerwater het U dit soos met 'n bokleed bedek; tot bo-oor die berge het die waters gestaan.

⁷Weens u dreiging het die waters gevlug, weens die geluid van u donder op die vlug geslaan.

⁸Dit het oor berge gespoel, in valleie afgevloei na die plek wat U daarvoor bestem het.

⁹'n Grens het U gestel waaroor dit nie mag gaan nie; dit mag nie terugkeer om die aarde te bedek nie.

¹⁰Dit is U wat fonteine laat ontstaan in die spruite. Tussen berge vloei dit deur,

¹¹en gee al die diere van die veld water; die wilde donkies les hulle dors.

¹²Langs die strome is die voëls van die hemel tuis, tussen die digte blare sing hulle.

¹³U is die een wat die berge laat drink uit sy bokamers; uit die vrug van u arbeid word die aarde versadig.

¹⁴Dit is U wat gras laat groei vir die vee en plante vir die mens om te verbou, om voedsel uit die aarde voort te bring:

¹⁵wyn wat 'n mens se hart bly maak, olie om die gesig mee blink te maak en brood wat 'n mens se hart versterk.

¹⁶Die bome van die Here word versadig, die seders van die Libanon wat Hy geplant het,

¹⁷waar voëls nesmaak en ooievaars in sipresse hulle tuiste het.

¹⁸Die hoë berge is vir die klipbokke, die rotsskeure is 'n skuilplek vir dassies.

¹⁹Hy het die maan gemaak vir feestye; die son weet wanneer hy moet ondergaan.

²⁰U laat die duisternis aanbreek en dit word nag, wanneer al die diere van die bos rondsluip.

²¹Die jong leeus brul vir prooi, om hulle kos van God te vra.

²²As die son opkom, keer hulle terug en gaan rus in hulle lêplekke.

²³Mense gaan uit vir hulle dagtaak, vir hulle werk tot die aand toe.

²⁴Hoe talryk is u werke, Here! Alles is met wysheid deur U gemaak; die aarde is vol van wat aan U behoort.

²⁵Daar is die see, groot en na alle kante uitgestrek! Daar wemel dit van ontelbare diere, klein en groot;

²⁶daar vaar die bote, en die Leviatan wat U gemaak het om daarin te speel.

²⁷Hulle almal sien op na U om vir hulle kos te gee op tyd.

²⁸Gee U vir hulle, raap hulle dit op; maak U u hand oop, word hulle versadig met wat goed is.

²⁹Verberg U u gesig, is hulle angsbevange; neem U hulle asem weg, vergaan hulle en keer terug na die stof wat hulle was.

³⁰Stuur U u asem, word hulle geskape. U gee die oppervlak van die grond 'n nuwe voorkoms.

³¹Mag die majesteit van die Here vir ewig duur; mag die Here Hom verheug in sy werke,

³²Hy wat na die aarde kyk en dit bewe, wat aan die berge raak, en hulle rook.

³³Ek wil vir die Here sing solank ek leef, ek wil my God besing solank ek bestaan.

³⁴Mag my bepeinsing vir Hom aangenaam wees. Ek, ek sal my verheug in die Here.

³⁵Mag sondaars van die aarde af verdwyn en goddeloses nie meer bestaan nie. Loof die Here, o my siel! Halleluja!